ΥΠΟ ΤΗΝ ΣΚΕΠΗ 

ΤΗΣ ΑΝΩΤΑΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ

Α. CITYLAB_a / 

Β. PLATFORMS PROJECT
_______________________________

Α.

 ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ 

CITYLAB 2019_a 

«ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ» 

Αρχικά δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι η φετινή επιστημονική συνάντηση Citylab 2019_a με θέμα «Το Μέλλον της Αθήνας» που πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 14 Μαΐου 2019, υποκρύπτει έναν προεκλογικό χαρακτήρα και ίσως αυτό συνέβαλε στην σχετικά μικρή προσέλευση του κοινού σε μια αχανή αίθουσα στο καινούργιο κτίριο του Σεράφειου του Δήμου Αθηναίων. Τελικά όμως αποδείχθηκε ότι ήταν χρήσιμη και ενδιαφέρουσα μια και αναδείχθηκαν ο χαρακτήρας και η ουσία των citylab, ο πολεοδομικός σχεδιασμός και οι νέοι στόχοι για την Αθήνα, τα οράματα και τα επιτεύγματα του «συν Αθηνά», παράλληλα με τις δημόσιες εικαστικές επεμβάσεις στα κτίρια της πόλης, καθώς και οι πολιτιστικές παρεμβάσεις όπως τις ανέδειξε η κυρία Αμαλία Ανδρουλιδάκη. 

Η εκδήλωση διοργανώθηκε από την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ) και την Εταιρία Ανάπτυξης και Τουριστικής Προβολής του Δήμου Αθηναίων (ΕΑΤΑ), στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού έργου ROCK. Στόχος της συνάντησης ήταν να λειτουργήσει ως πεδίο συνάντησης διαφορετικών ειδικών προσεγγίσεων για την ανάδειξη βιώσιμων προτάσεων για τους κατοίκους της σύγχρονης μητρόπολης. Πιο αναλυτικά: 

1. 

Την εκδήλωση άνοιξε ο Ανδρέας Γιακουμακάτος, Επιστημονικός Υπεύθυνος ΑΣΚΤ Ευρωπαϊκού Έργου ROCK, ο οποίος ανέλυσε το περιεχόμενο και τους στόχους αυτού του προγράμματος.Το Rock, είπε, επιδιώκει μια ανανεωτική συνεργατική και συστημική προσέγγιση έτσι ώστε να γίνει δυνατή η ουσιαστική ενεργοποίηση και ευπροσάρμοστη επανάχρηση των ιστορικών κέντρων των πόλεων με την υλοποίηση σειράς επιτυχημένων πρωτοβουλιών ανανέωσης, που αφορούν επτά ευρωπαϊκές πόλεις. Τόνισε ότι πρώτα πρέπει να κάνουμε την Αθήνα ελκυστική για τον εαυτό μας και μετά θα την αγαπήσουν και οι ξένοι. Τέλος έβαλε το ερώτημα αν υπάρχει ένα μακροπρόθεσμο πρόγραμμα για την Αθήνα. 

Στην συνέχεια μίλησαν οι: 

2. 

Ιωάννης Πολύζος, 

Πρόεδρος Δ.Σ. Εταιρίας Ακινήτων Δημοσίου

Ιωάννης Πολύζος

Ο Γιάννης Πολύζος μίλησε για τον σχεδιασμό της μητροπολιτικής Αθήνας. Αναφέρθηκε στο ρυθμιστικό που εκπονήθηκε επί Αντώνη Τρίτση το 1985 και στο μετά από 30 χρόνια, το 2014, νέο ρυθμιστικό σχέδιο, που ψηφίστηκε από την Βουλή των Ελλήνων. Καταργήθηκε όμως ο Οργανισμός Αθήνας στο πλαίσιο μιας μνημονιακής πολιτικής. Έτσι, σήμερα η πόλη αναπτύσσεται αυτοβούλως. Επεσήμανε το άδειασμα του άλλοτε ζωντανού κέντρου λόγω κρίσης, καθώς και το πρόβλημα για τα πολλά κενά κελύφη και το μεγάλο κτιριακό απόθεμα. Μίλησε για τα προβλήματα λόγω του Γ.Π.Σ. του 1980 που εξακολουθεί να ισχύει μέχρι σήμερα. Στην συνέχεια έβαλε δέκα θέματα που συνοψίζουν τους νέους του στόχους μεταξύ των οποίων: 

• Η διαχρονικότητα της μητροπολιτικής Αθήνας.
• Η κοινωνική συνοχή που αφορά την ενσωμάτωση πολλών κοινωνικών ομάδων, αποτελεί πλεονέκτημα και πρέπει να συνεχιστεί.
• Η συνύπαρξη του δευτερογενή τομέα με την πόλη, υπό προϋποθέσεις, αλλά και του γεωργικού τομέα. Κοινωνική αναδιανομή των θετικών στοιχείων της ανάπτυξης, και περιορισμός της εκτός σχεδίου δόμησης. 
• Οι μητροπολιτικές παρεμβάσεις, όπως η συνέχιση της ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων. 
• Η σύνδεση της μονής Καισαριανής με την μονή Δαφνίου μέσω διαδρομής πεζών και ποδηλάτων. 
• Η αστική αναζωογόνηση που αναφέρεται στην επανάχρηση των υφιστάμενων κτιρίων με προτεραιότητα στην κατοικία. 
• Η διατήρηση των ετερόκλητων χρήσεων και τόνωση της κεντρικότητας. 
• Η βιώσιμη κινητικότητα που αφορά την ώθηση για να υπάρξουν νέα μέσα μαζικής μεταφοράς. 
• Η στροφή της Αθήνας στο θαλάσσιο μέτωπο και τέλος 
• Τα θέματα χωρικού σχεδιασμού και ανάπτυξης, στο πλαίσιο κανόνων δικαίου. 

3. 

Αμαλία Ανδρουλιδάκη, 

Προϊσταμένη Γενικής Διεύθυνσης Αναστήλωσης, Μουσείων και Τεχνικών Έργων Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού 

Αμαλία Ανδρουλιδάκη

Η Αμαλία Ανδρουλιδάκη τόνισε ότι σε ένα παγκοσμοποιημένο αστικό περιβάλλον που έχει χάσει την ταυτότητα του, η πόλη και η ευρύτερη περιοχή της Αθήνας αποτελούν ένα από τα πιο πλούσια και σύνθετα αστικά τοπία παγκοσμίως, που διατηρεί ίχνη ανθρώπινης δραστηριότητας και κατοίκησης 4.000 χρόνων. Οι παρεμβάσεις στην Αθήνα θα πρέπει να περιλαμβάνουν την συνύπαρξη παρελθόντος και παρόντος με στόχο την δημιουργία τόπων παραγωγής μνήμης αλλά και δημιουργίας σε μελλοντικό χρόνο και να διέπονται από ένα επιστημονικό υπόβαθρο, στο πλαίσιο της αειφόρου ανάπτυξης. Στην συνέχεια μίλησε πιο αναλυτικά για την αναβάθμιση μνημείων που περιλαμβάνει αποκαταστάσεις, αναστυλώσεις, ανάδειξη και διασύνδεση. Επεδίωξε επίσης να εισάγει το στοιχείο των τελετουργιών μέσα στην πόλη χωρίς περεταίρω διευκρινίσεις. Μαζί με μια σειρά νέων επεμβάσεων προανήγγειλε την έναρξη λειτουργίας του ξενοδοχείου Acropole που θα φιλοξενήσει φέτος την Art Athina. Για την Εθνική Πινακοθήκη είπε ότι ολοκληρώνεται και θα είναι έτοιμη το 2020, ελπίζοντας ότι το τελικό αποτέλεσμα να μοιάζει με την γνώστη μακέτα. 

Έκλεισε την ομιλία της  με την ανάγκη για την δημιουργία των προϋποθέσεων για ένα μέλλον συμμετοχικό επιδιώκοντας την ενεργοποίηση των πολιτών ώστε να ανακτήσουν τις μνήμες της πόλης αλλά και να δημιουργήσουν νέες, μέσα από την βιωματική πολιτισμική εμπειρία. 

4. 

Αμαλία Ζέπου, 

Αντιδήμαρχος Κοινωνίας των Πολιτών και Καινοτομίας Δήμου Αθηναίων από το Σεπτέμβρη του 2014

Αμαλία Ζέπου

Γνώρισα την Αμαλία Ζέπου τρία περίπου χρόνια πριν, όταν μια Τετάρτη ήρθε στις συνάξεις των αρχιτεκτόνων στου Οικονόμου για να μας ενημερώσει για το όραμά της να ξαναζωντανέψει την αγορά της Κυψέλης, ζητώντας την άποψή μας. Μας προβλημάτισε θετικά εκείνο το βράδυ και παρά τις ανησυχίες μας σήμερα αποδείχθηκε ότι ο στόχος επετεύχθη.  Η επιτυχία αυτού του εγχειρήματος με τίτλο «Συν Αθηνά» έφερε σε μεγάλο βαθμό το 1ο βραβείο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής “Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Καινοτομίας 2018”, που συνοδεύεται από οικονομικό έπαθλο ύψους ενός εκατομμυρίου ευρώ. Το βραβείο απευθύνεται σε πόλεις που αξιοποιούν την καινοτομία για να βελτιώσουν την ανθεκτικότητα και βιωσιμότητά τους και να προσφέρουν νέες ευκαιρίες στους πολίτες, καθώς και πόλεις που συμβάλλουν στη δημιουργία δυναμικών καινοτόμων οικοσυστημάτων και συνεργάζονται με τους πολίτες στη λήψη αποφάσεων και την υλοποίηση δράσεων. 

«Και τώρα κάτι εντελώς διαφορετικό» είπε ξεκινώντας η Αμαλία Ζέπου. Με αφετηρία το «Συν Αθηνά» που ξεκίνησε δέκα χρόνια πριν, άρχισαν με την καταγραφή του τι θέλουν οι πολίτες της πόλης να κάνουν στον χώρο, με δράσεις συσχέτισης. Όλα αυτά μαρτυρούσαν μια υπερηφάνεια για μια πόλη πολύ πιο υπαρκτή στην εποχή της κρίσης. Σήμερα έχουν γίνει πάνω από 4000 δράσεις που αποκαλύπτουν πως σχετίζονται οι πολίτες και οι κάτοικοι με την πόλη αυτή. 

Το βραβείο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής “Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Καινοτομίας 2018” κερδήθηκε γιατί ο Δήμος μην έχοντας τα μέσα, στράφηκε σε ενεργούς πολίτες, σε οργανώσεις, στον ιδιωτικό τομέα δημιουργώντας ένα οικοσύστημα πολίτων που κατά κάποιο τρόπο τελικά συνδια-κυβέρνησαν την πόλη. Η πλατφόρμα αυτή συγκροτεί μια χρήσιμη data που διασυνδέει τις δραστηριότητες και τους πολίτες μεταξύ τους αλλά και με τις υπηρεσίες του δήμου και άλλους φορείς, χορηγούς κλπ. 

Δημοτική Αγορά της Κυψέλης 

Η διαχείριση του κτιρίου της Δημοτικής Αγοράς της Κυψέλης προέκυψε μέσα από αυτή την δραστηριότητα και διάλογο. Έτσι έσπασε ο πάγος και τελικά ενώθηκαν οι φωνές που οδήγησαν στη υλοποίηση του οράματος. Εδώ έχουν ενταχθεί εκπαιδευτικές δράσεις, κοινωνική επιχειρηματικότητα, πολιτιστικές δράσεις και ΚΕΠ που εκπέμπουν το αίσθημα του «ανήκειν» στην πόλη. 

Τελικά ο Δήμος δεν κατάφερε να ενώσει όλες αυτές τις δρασεις που παραμένουν αποσπασματικές. Οι δράσεις πολιτών είναι μικρές μονάδες, σε επίπεδο οικογένειας χωρίς βέβαια να έχουν πάντα αντίκτυπο στην πόλη. Έχει σημασία όμως να τους δίνεται η δυνατότητα να συνεχίζουν. Ελπίζουμε σε δεκα χρόνια από τώρα αυτή η δυναμική να έχει μια συνέχεια μια και ενθαρύνεται και από προγράμματα από την Ευρώπη όπως το πρόγραμμα Rock. 

5. 

Παναγιώτης Πάγκαλος, 

Πρόεδρος Δ.Σ. και Επιστημονικός Υπεύθυνος Citylab, 

Παναγιώτης Πάγκαλος

Ο Παναγιώτης Πάγκαλος πριν αναλύσει  το τι είναι το Citylab, ξεκίνησε με μια σειρά σκέψεων που σχετίζονται με την υποταγή στην υπακοή και τις συνέπειές της, αναδεικνύοντας τελικά τη ανυπακοή σε ανόητες εντολές ή κανόνες ή νόμους, να είναι πολλές φορές ο μοναδικός τρόπος για να υπερασπιστεί κάποιος την αξιοπρέπειά του και τις αξίες που υπηρετεί. 

Ο κανόνας δεν πρέπει να είναι δόγμα είπε. Βασική προϋπόθεση στην κοινωνική και επιστημονική εξέλιξη είναι η αμφισβήτηση του κανόνα. 

Με το κριτήριο της αμφισβήτησης στην βάση της σκέψης μας, οδηγηθήκαμε είπε στην δημιουργία αυτού του νέου  μεθοδολογικού εκπαιδευτικού εργαλείου για τα ζητήματα της πόλης, τα Citylab, που αποτελούν ένα συλλογικό αγώνα ανάγνωσης της πόλης και επιστροφής στην θέση που βρισκόταν η αρχιτεκτονική πριν μετατοπιστεί για πάντα, στην υπηρεσία της οικοδομικής βιομηχανίας. Να επιστρέψει δηλαδή η αρχιτεκτονική και η ανάγνωση της πόλης στις καλές Τέχνες, μέσα από την προσπάθεια να συγκεραστούν διαφορετικές επιστημονικές οντότητες σε ένα διάλογο. Να θέσουμε τους συμμετέχοντες στα Citylab διδάσκοντες και φοιτητές στην θέση του σκακιστή. Να αντιλαμβανόμαστε όπως ο σκακιστής ότι δεν βλέπουμε μορφές στην σκακιέρα αλλά δυνάμεις και συσχετισμούς. Η πόλη είναι μια μεγάλη σκακιέρα και κάθε κτίριο δεν είναι μια συγκέντρωση ύλης αλλά αποτελεί την έκφραση της εκάστοτε δύναμης. Η πόλη είναι ένα πολυπαραγοντικό πεδίο δυνάμεων που απαιτεί μια διεπιστημονικότητα. 

Τα συνέδρια- εργαστήρια Citylab από το 2013 έχουν ενεργοποιήσει ως σήμερα περίπου 280 φοιτητές από όλες τις σχολές αρχιτεκτονικής και Καλών Tεχνών της Ελλάδος και 80 προσκεκλημένους ομιλητές διδάσκοντες σε δράσεις από 4-8 ημέρες και με θεματολογία που αγγίζει τις πρωταρχικές αιτίες της ανθρώπινης συμπεριφοράς μέσα στα αστικά κέντρα. Το Citylab με στόχο να περιορίσει την εξειδίκευση, φέρνει κοντά φιλοσόφους, ψυχολόγους, γιατρούς, καλλιτέχνες, αρχιτέκτονες, μηχανικούς, κοινωνιολογους, μουσικούς, ποιητές, ιερείς, πολιτικούς, νομικούς για να μιλήσουν με τους φοιτητές για την πόλη για την πίστη, για τον έρωτα, για τον χρόνο, για το σώμα και για τον φόβο που έπεται. Και συνεχίζει υπό την σκέπη της Ανωτάτης Σχολής Καλών τεχνών και του προγράμματος Rock. 

6. 

Άγγελος Αντωνόπουλος, 

Κοσμήτορας Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών και καθηγητής ζωγραφικής 

Άγγελος Αντωνόπουλος

Ο Άγγελος Αντωνόπουλος διατύπωσε σκέψεις σε σχέση με την Αθήνα και το αστικό τοπίο, και δήλωσε απαισιόδοξος για το μέλλον της, προσπαθώντας όμως  σαν δάσκαλος να είναι αισιόδοξος. 

Αναφέρθηκε κυρίως στην δράση με τίτλο «Eικαστικές παρεμβάσεις στον δημόσιο χώρο-Ζωγραφική επί των τυφλών όψεων κτιρίων της Αθήνας» μια συνεργασία της ΑΣΚΤ και του ΥΠΕΧΩΔΕ γύρω στο 2011 με αρκετά ικανοποιητικό αποτέλεσμα. 

Το αντεστραμένο έργο του Ντύρερ. 

Φοιτητές έκαναν προτάσεις και κάποιο συνεργείο τις υλοποίησε σε κάποιες επιλεγμένες επιφάνειες με αποτέλεσμα αρκετά ικανοποιητικό. Θεωρεί ότι δύο είναι οι βασικοί τρόποι που μπορούν οι καλλιτέχνες να τοποθετήσουν τα έργα τους. Από την μια το αστικό τοπίο και από την άλλη το διαδίκτυο. Παράλληλα, μίλησε και παρουσίασε παραδείγματα εικαστικών παρεμβάσεων στα κτίρια που άλλοτε αναβαθμίζουν και άλλοτε διαλύουν το αρχιτεκτόνημα. 

Αρχαιολογικό Μουσείο – ΕΜΠ 

Ένα από τα θέματα που συζητήθηκε στο τέλος είναι η πρόσφατα προτεινόμενη και πάλι άποψη για την απομάκρυνση της Σχολής Αρχιτεκτόνων από το συγκρότημα του ΕΜΠ και η επέκταση σε αυτό του Αρχαιολογικού Μουσείου. Όλοι οι ομιλητές τοποθετήθηκαν αρνητικά στο θέμα εκτός από τον Ανδρέα Γιακουμακάτο που πρότεινε την διενέργεια διεθνούς αρχιτεκτονικού διαγωνισμού για την υλοποίηση ενός νέου Αρχαιολογικού Μουσείου εκτός κέντρου της Αθήνας. 

B.

PLATFORMS PROJECT 

Ένα διαφορετικό εικαστικό αποτύπωμα

Άκουσα διάφορα σχόλια από εικαστικούς και μη για αυτή την μεγάλη διεθνή έκθεση. Μίλησαν για «σκουπίδια», για «μπάζα», για έργα ανερμάτιστα χωρίς καμία συνοχή, ενώ ο πρύτανης της ΑΣΚΤ Πάνος Χαραλάμπους είπε για την έκθεση ότι «έχει ατμόσφαιρα καρναβαλική» και «είναι η χαρά της ζωής και της τέχνης». 

Πήγα και φέτος χωρίς να  συμφωνώ με αυτούς τους αφοριστικούς χαρακτηρισμούς. Περιπλανήθηκα με υπομονή και προβληματίστηκα με το αποτύπωμα μιας νέας διαφορετικής εικαστικής πραγματικότητας. 

Δεν είναι εύκολο στο επισκέπτη να ξεχωρίσει και να κατανοήσει σε μια μόνο επίσκεψη, 800 έργα τέχνης σε 60 πλατφόρμες από από 70 χώρες, που παρουσιάζονται και φέτος στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Είναι προφανές, ότι μέσα σε έναν εύλογο χρόνο, ο επισκέπτης μπορεί να ξεχωρίσει ένα μικρό σχετικά αριθμό έργων, στον αχανή τελικά εκθεσιακό χώρο «Νίκος Κεσσανλής», όπου σε κάποιες περιοχές του παρέμεινε κενός και αδιάφορος,  ενώ στα επί μέρους περίπτερα τα έργα είναι τοποθετημένα πολύ πυκνά με αποτέλεσμα να είναι δύσκολη η ανάγνωσή τους. Υπάρχει σαφώς μια αδυναμία στην αρχιτεκτονική προσέγγιση της έκθεσης. 

Σε κάθε περίπτωση είναι σημαντική η πρόθεση της Άρτεμις Ποταμιάνου που είχε την καλλιτεχνική επιμέλεια και την διεύθυνση της εκδήλωσης μαζί με τον Μιχάλη Αργυρό. Μία  επίμονη προσπάθεια που ενισχύει την εξωστρέφεια και χαρτογραφεί την εικαστική δράση στα πλαίσια των ομαδικών πρωτοβουλιών ανεξάρτητων καλλιτεχνών και ταυτόχρονα αναζητούν από κοινού λύσεις στα εικαστικά ερωτήματα. 

In Vivo, Ελλάδα / Τα Καΐκια που πληγώναμε, Ελλάδα 

Ο διεθνής τελικά αυτός θεσμός αποτελεί από το 2013 και κάθε χρόνο, ένα τόπο συνάντησης και ανταλλαγής ιδεών εκατοντάδων καλλιτεχνών. Πλαισιώνεται και φέτος με ειδικά εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά,  ομιλίες, performances και παράλληλες εκθέσεις. 

Άφησα τον εαυτό μου ελεύθερο να καταγράψει φωτογραφικά ότι μου κίνησε το ενδιαφέρον. Επιμέρους έργα και περίπτερα στο σύνολό τους αποτυπώθηκαν και παρατίθενται στην συνέχεια χωρίς σχόλια. Έτσι, αυθορμήτως, αφήνω στην κρίση των αναγνωστών αυτές τις επιλογές, που στην πλειονότητά τους προέρχονται από την Ελλάδα, για να προβληματιστούμε και να συνειδητοποιήσουμε που πάνε τα πράγματα. 

The M{ }ESUM, Γερμανία 1 

Κορέκτ, Ελλάδα 

Γιώργος Ίκαρος Μπαμπασάκης, 

Μαρίλη Ζάρκου 

Το Εγχείρημα Κορέκτ ξεχωρίζει από όλες τις υπόλοιπες πλατφόρμες:

Καταπιάνεται με τη διαλεκτική αλληλεπίδραση των Τεχνών, αναζητώντας τα πρωτοποριακά στοιχεία στην παράδοση και τα κλασικά στοιχεία στις πρωτοπορίες. Κυρίως, σκαλίζει τις στάχτες της καθημερινής ζωής για να βρει πώς μπορούμε να ζήσουμε ακόμα πιο ποιητικά μέσα στις μεγαλουπόλεις. Το λεγόμενο Ουζομαυσωλείον Καπετάν Μιχάλης, που παρουσιάζουμε στις Πλατφόρμες 2019 είναι μια χρονοκάψουλα και μια αφορμή να συζητήσουμε τις συνδέσεις του Joseph Beuys με τον Νίκο Καζαντζάκη, της ψυχογεωγραφίας με την παρέλευση του χρόνου, της μουσικής με τη ζωγραφική, του ξεφαντώματος με την περίσκεψη, την ατομική δημιουργία με το συλλογικό γλέντι. 

Ορίζοντας Γεγονότων, Ελλάδα 

Ορίζοντας Γεγονότων, Ελλάδα 

Sub Rosa Space, Ελλάδα 

Transform Art Platform, Σερβία 

Transform Art Platform, Σερβία 

Penelope΄s Webs, Ελλάδα 

Δήμητρα Χανιώτη, Μαργαρίτα Πέτροβα 

Tidal Flow Art, Ελλάδα 

Tidal Flow Art, Ελλάδα 

Σταυρούλα Καζιάλε 

Tidal Flow Art, Ελλάδα 

Fragments of Truth, Ελλάδα, Κατερίνα Κοκκινάκη 

Open Y @, Ελλάδα 

Pow Wow, Ελλάδα 

Binary Art Group, Κύπρος, Μαρία Παπαχαραλάμπους 

Backspace, Ελλάδα, Κατερίνα Μπότσαρη, Ελεάνα Μπαλέση 

Bcademie, Ολλανδία 

EGO, Ελλάδα, Φωτεινή Κοπιλόγλου, Ηρακλής Φοβάκης 

Tecnopaignion art group, Ελλάδα 

Come alone, Ελλάδα, Γαλλία 

Έξοδος, Ελλάδα, Νίκη ζαχαρή, Τάτη Δουβανά 

Metapolis, Ελλάδα, Κώστας Κατσομήτρος 

Ο χώρος των παιδικών εκπαιδευτικών προγραμμάτων 

Κάντε ΚΛΙΚ στις εικόνες για μεγέθυνση

Άρτεμις Ποταμιάνου

Η Άρτεμις Ποταμιάνου είναι εικαστικός και curator. Σπούδασε στην Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (BA) και στο Staffordshire University (MA). Έχει πραγματοποιήσει ως εικαστικός 19 ατομικές εκθέσεις ανάμεσα τους στη Real Gallery (Νέα Υόρκη), στο Borough Museum & Art Gallery (Newcastle), στην Ελληνοαμερικανική Ένωση, στο MAC (Midlands Art Center του Μπέρμινγκχαμ), στο Hellenic Centre ( Λονδίνο), Fizz Gallery (Αθήνα), Tint Gallery (Θεσσαλονίκη), Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης κα.

Έχει παρουσιάσει τη δουλειά της σε 98 ομαδικές εκθέσεις ανάμεσα τους στη 1η Biennale της Θεσσαλονίκης, στη BIDA - Biennale της Ισπανίας ( Ελληνική Εκπροσώπηση), 3η Μπιενάλε της Αθήνας, στη Biennale Internazionale Dell’ Arte Contemporanea (Φλωρεντία), στο Vista Mare Foundation (Ιταλία), στο International Young Art 2002: Sotheby’s Amsterdam, Sotheby’s Tel Aviv, Sotheby’s Moscow, στη Change & Partner Contemporary Art, (Ρώμη), στη Colesman Project Space (Λονδίνο), στο «Greek Sale»- Bonhams, (Λονδίνο), στη Φωτοσυγκυρία 2005 (Θεσσαλονίκη), στο Open 2012(Βενετία), στο Tensta Kulturhus (Στοκχόλμη), κα. 

Έχει επιμεληθεί περισσότερες από 50 εκθέσεις σημαντικών εικαστικών καλλιτεχνών της διεθνούς σκηνής, που χρησιμοποιούν εκτενώς στο έργο τους στοιχεία του λόγου, της γλώσσας και πολιτικής σκέψης ανάμεσα τους, του Joseph Kosuth, Joseph Beuys, του Damien Hirst, του Terry Atkinson, του Peter Greenaway, της Candice Brietz, των Guerrilla Girls και πολλές ομαδικές εκθέσεις σε Ιδρύματα και εναλλακτικούς χώρους. 

Η Ποταμιάνου ήταν επίσης το 2013 και 2014 η επιμελήτρια του Art Athina Contemporaries και είναι η διευθύντρια του Platform Project @ Art Athina. Έχει επίσης γράψει πολλά κείμενα για καταλόγους εκθέσεων, βιβλία. 

Από τον Φεβρουάριο 2019 τρέχει στην ΕΝΙΑ Gallery η πετυχημένη ατομική έκθεση της Αρτέμιδος Ποταμιάνου με τίτλο «Your history, it’s not my story». Διάρκαια μέχρι 20 ΙΟΥΛΙΟΥ 2019

 

ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ Νο 14

FRANZ WEST 

ΣΤΗΝ TATE MODERN 

Βρέθηκα στον περιβάλλοντα χώρο της Tate Modern τον Μάρτιο του 2019 και κάτω από το απογευματινό φως, αντίκρυσα μικρά παιδιά να παίζουν ανέμελα ανάμεσα στα πολύχρωμα γλυπτά, που παραπέμπουν σε φόρμες από papier mâché ή ακόμη και πλαστελίνη. 

Έχω λατρέψει τα αντίστοιχα έργα της, Niki de Saint Phalle με τις τολμηρές χρωματικές επιλογές, δεν γνώριζα όμως τον Franz West, που και αυτός τολμά με το χρώμα και με ανάλογες φόρμες. Η αναδρομική του έκθεση παρουσιάζεται στην Tate Μodern από τις 20 Φεβρουαρίου μέχρι τις 2 Ιουνίου με επιμελητές τους Mark Godfrey και Christine Macel. 

Franz West 

Ένας μοναδικός Αυστριακός καλλιτέχνης που έζησε στην Βιέννη, γεννήθηκε το 1947 και πέθανε το 2012. Σημαντικό ρόλο για τον West έπαιξε η μητέρα του Emilie, οδοντίατρος από εβραϊκη οικογένεια. Ήταν στην ουσία αυτοδίδακτος και εργάστηκε για σύντομο διάστημα υπό την καθοδήγηση του Αυστριακού καλλιτέχνη Bruno Gironcoli. Στην Βιέννη τον προσέλκυσε επίσης το έργο του φιλοσόφου Ludwig Wittgenstein και της βιεννέζικης πειραματικής λογοτεχνίας καθώς και οι ψυχαναλυτικές προσεγγίσεις του Σίγκμουντ Φρόυντ. 

Η έκθεση στο Επίπεδο 2 του νέου κτίριου Blavatnik της Tate, παρουσιάζει σε διαφορετικές ενότητες τα πρώϊμα έργα του από τα τέλη της δεκαετίας του ΄60 και τα πρώτα του μικρά γλυπτά από γύψο και χαρτί της δεκαετίας του ΄70. Την δεακετία του ΄80 παρουσιάζει για πρωτη φορά τα λεγόμενα ‘Legitimate Sculptures’ χρησιμοποιώντας αυτό τον τίτλο επειδή ο θεατής δεν μπορούσε πλέον να χειριστεί αυτά τα αντικείμενα όπως παλαιότερα. Οι νέες μορφές προκάλεσαν δημιουργικές αντιδράσεις. Ορισμένα γλυπτά έμοιαζαν με θραύσματα της κλασσικής γλυπτικής και άλλα με περίεργα πρόσωπα. 

Στα μέσα τα δεκαετίας του 1982 ο Franz West άρχισε να κατασκευάζει έπιπλα. Σε αντίθεση με άλλους καλλιτέχνες όπως οι Joseph Beuys, Joseph Kosuth and Richard Artschwager, ήθελε τα έπιπλά του να είναι έργα τέχνης και ταυτόχρονα λειτουργικά. Ήταν και η απάντησή του στα παραδοσιακά βιενέζικα έπιπλα που παραπέμπουν στις εποχές των αυτοκρατόρων. 

Franz West, Mathis Esterhazy, “Psyche”, 1987 

Iron, steel, wood, mirror, acrylic and carpet 

Ο τίτλος “Psyche” του έργου αναφέρεται στις ελληνικές έννοιες της ψυχής και του Πνεύματος. Η σύνδεση του ελληνικού όρου με το έπιπλο τουαλέτας αποτελεί μια τυπική πτυχή του τρόπου σκέψης του F. West. 

Με τον φίλο του Mathis Esterhazy, ο West έκανε καρέκλες από παλιοσίδερα. 

To 1990 ο F. West εκπροσωπεί την Aυστρία στην Μπιενάλε της Βενετίας και δύο χρόνια μετά συμμετέχει και στην Documenta στο Kassel της Γερμανίας με δύο σημαντικά έργα: 

Το “Auditorium” ένα έργο με 72 καναπέδες καλυμένους με παλιά χαλιά όπως αυτά που τοποθετούσε ο Freud στον γνωστό καναπέ του, όπου οι άνθρωποι μπορούσαν να συναντηθούν, να μιλήσουν για τα άλλα έργα, να χαλαρώσουν και να σκεφτούν. Και το έργο “Lemurheads”με 8 γλυπτά που προσομοιάζουν με τυφλά τέρατα. 

Franz West “Auditorium”,1990

Franz West “Lemurheads” 

Μέσα στη δεκαετία του 2000, ο West προχωρεί στην δημιουργία μεγάλων γλυπτών για εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους από χαρτί, και φύλλα αλουμινίου συγκολημμένα μεταξύ τους με ορατές συνδέσεις, με λαμπερά χρώματα και παράδοξα σχήματα. Έργα που παρουσίασε σε μεγάλα μουσεία και γκαλερί ανά τον κόσμο. 

Το 2011, ένα χρόνο πριν τον θάνατό του, κερδίζει στην Μπιενάλε της Βενετίας τον Χρυσό Λέοντα και πραγματοποιεί ταυτόχρονα την τελευταία του ατομική έκθεση στην Βιέννη όπου παρουσιάζει το έργο “Epiphanie a Stühlen 2011”, ένα χαρακτηριστικό έrγο του που υπόσχεται μια στιγμή ξαφνικής αποκάλυψης στον καθισμένο θεατή. 

Franz West, Epiphanie an Stühlen 2011 

Photo-Luke-Walker 

H έκθεση ολοκληρώνεται με μια ενδεικτική αναπαράσταση του καθιστικού του σπιτιού του Franz West, με τους αυτοσχέδιους καναπέδες, και φωτιστικά και τις βιβλιοθήκες με τα βιβλία φιλοσοφίας που μπορεί ο επισκέπτης να τα ξεφυλίσει δίπλα στη Grosse Lampe του 2010. 

Franz West, Grosse Lampe, 2010 

Παράλληλα, μπορεί να παρακολουθήσει το βίντεο με τίτλο ENERGY DAIRIES 2010. Μια ταινία του Julian Simmons, μια απάντηση σε μια ομιλία του West, της Sarah Lucas και του αυστριακού καλλιτέχνη Andreas Reiter Raabe, με μουσική συνοδεία του Philipp Quehenberger στο Royal Institution του Λονδίνου. 

Κάντε ΚΛΙΚ στις εικόνες για μεγέθυνση

1.

IΧΝΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ

Σουζάνα Αντωνακάκη + Δημήτρης Αντωνακάκης

Σημείωμα του επιμελητή της έκδοσης

Δημήτρη Πολυχρονόπουλου 
και άλλες διακρίσεις

Στις 14 Φεβρουάριου 2019, ο Δημήτρης και η Σουζάνα Αντωνακάκη μας χάρισαν την έκδοση του τελευταίου τους βιβλίου που εκδόθηκε από τις εκδόσεις Futura τον Οκτώβριο του 2018 (ISBN: 9789609489829). Την ξεχωριστή αυτή έκδοση επιμελήθηκε ο Δημήτρης Πολυχρονόπουλο Καθηγητής Αρχιτεκτονικής Δημοκριτείου Πανεπιστημίου και το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί το εισαγωγικό του Σημείωμα. 

Δημήτρης Αντωνακάκης, μεταβατικός διευθυντής του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης

Σήμερα που ο Δημήτρης Αντωνακάκης, παρά τις όποιες αντιδράσεις, ανέλαβε με αποφασιστικότητα τον δύσκολο ρόλο του μεταβατικού διευθυντή για να ανοίξει το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, βρήκα το βιβλίο αυτό επίκαιρο και το  παρουσιάζω στην συνέχεια μέσω του σημειώματος του επιμελητή της έκδοσης Δημήτρη Πολυχρονόπουλου.

Ο Δημήτρης Πολυχρονόπουλος και ο Κοσμήτορας της Πολυτεχνικής Σχολής Καθηγητής Χρήστος Καραγιάννης 

Αφορμή για την παρούσα έκδοση ήταν η τελετή αναγόρευσης των Δημήτρη και της Σουζάνας Αντωνακάκη σε Επίτιμους Διδάκτορες του Τμήματος Αρχιτεκτονικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, τον Μάιο του 2016. Η πρωτοβουλία αυτή υπήρξε μια ανεπιφύλακτη αναγνώριση του σημαντικού έργου, καθώς και της συνεχούς προσφοράς τους για πάνω από πέντε δεκαετίες, στα δρώμενα της Ελληνικής Αρχιτεκτονικής.

Ο Δημήτρης και η Σουζάνα Αντωνακάκη από πολύ νωρίς συνειδητοποίησαν τη διαχρονική σημασία που έχει για την αρχιτεκτονική στη Μεσόγειο η μετάβαση από τον υπαίθριο στον στεγασμένο χώρο, αλλά και οι πολλαπλές εκφάνσεις που μπορεί να αποκτήσει μία σταδιακή εισχώρηση και αλληλεπίδραση του ιδιωτικού χώρου με τον ανοιχτό χώρο της πόλης.

Για τον Δημήτρη και τη Σουζάνα Αντωνακάκη μια σειρά ενδιάμεσων περιοχών όπως στέγαστρα, αυλές, κατώφλια, στοές και μικρά αίθρια, αποτελούν μορφώματα που η αμφισημία τους επηρεάζει καθοριστικά την αρχιτεκτονική σύνθεση. Δημιουργούν σταδιακές μεταβάσεις κατευθύνοντας το βλέμμα και το σώμα που ανακαλύπτει και κατοικεί τον χώρο. Εισάγουν και συνδέουν το τοπίο με τη ζωή στο εσωτερικό των κτηρίων.

Πολύχρωμα στοιχεία δένουν την αρχιτεκτονική τους με το τοπίο και τους ανθρώπους, καθώς πηγάζουν απευθείας από μία βαθιά παράδοση της Μεσογείου, και την ίδια ώρα πειθαρχούν μέσα στη γεωμετρική απλότητα και την κατασκευαστική συνέπεια που διακρίνει το σύνολο των έργων τους. Κάθε μικρό ή μεγάλο στοιχείο γειώνεται στο έδαφος της Μεσογείου.

Ο Δημήτρης και η Σουζάνα Αντωνακάκη κατάφεραν να αντισταθούν στην εμπορευματοποίηση και την πολιτισμική παρακμή της αρχιτεκτονικής σε δύσκολους καιρούς. Στα έργα και τα λόγια τους αναγνωρίζουμε την αγάπη για τον άνθρωπο και τον τόπο. Η αρχιτεκτονική τους διαδρομή, συνεπής στον ορισμό που μας πρόσφερε ο Le Corbusier, υπήρξε πάντα ένα «αριστοτεχνικό, σωστό και θαυμαστό παιχνίδι των όγκων που συνταιριάζονται κάτω από το φως».

Δημήτρης Πολυχρονόπουλος

Η έκδοση αποτελείται από δύο τεύχη: το τεύχος Α περιέχει τα κείμενα, το τεύχος Β περιέχει τις εικόνες (φωτογραφίες και σχέδια). (Από την παρουσίαση της έκδοσης) Πιο αναλυτικά τα περιεχόμενα της έκδοσης είναι: 

1. Δημήτρης και Σουζάνα Αντωνακάκη, Τόπος οικείος, Του Δημήτρη Πολυχρονόπουλου

2. Χαιρετισμός του Πάνου Κόκκορη Προέδρου του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης

3. Αρχιτεκτονική: Επάγγελμα. Επαγγέλλομαι=Υπόσχομαι, Σουζάνα Αντωνακάκη

4. Στο περιθώριο της εκπαίδευσης των αρχιτεκτόνων. Διδάσκων και διδασκόμενος. Δημήτρης Αντωνακάκης 

5. Από την Μονάδα στο σύνολο. Κατοικία και κατοικείν. Συνθετική αμοιβαιότητα

6. Κατοικία στην μικρή κλίμακα, Σουζάνα Αντωνακάκη

7. Οικιστικά σύνολα, Δημήτρης Αντωνακάκης

8. Έξοδος. Σουζάνα Αντωνακάκη και Δημήτρης Αντωνακάκης.

Τα κείμενα 3 & 4 έχουν αναρτηθεί εδώ με τίτλο

ΔΗΜΗΤΡΗΣ + ΣΟΥΖΑΝΑ ΑΝΤΩΝΑΚΑΚΗ:

ΕΠΙΤΙΜΟΙ ΔΙΑΔΑΚΤΟΡΕΣ ΣΤΗΝ ΞΑΝΘΗ

το Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΔΠΘ 

πρωτοστατεί, τιμώντας σημαντικούς Έλληνες

2.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΙΔΕΩΝ

για τον "Τοπιακό Επαναπροσδιορισμό και Παραγωγική Επανένταξη 

της εξωτερικής απόθεσης του Ορυχείου Αμυνταίου

Εντύπωση προκαλεί εδώ και κάποια χρόνια η σειρά αρχιτεκτονικών διαγωνισμών τοπίου σε περιοχές μεγάλης κλίμακας που έχουν τραυματιστεί από βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Αυτή την φορά ο διαγωνισμός αφορά εκτάσεις που λειτουργούσαν στο παρελθόν ως όριο ασφαλείας γύρω από την περιοχή ανάπτυξης των εκσκαφών του ορυχείου της ΔΕΗ στο Αμύναταιο, από επιφανειακές θέσεις πρόσφατων αποθέσεων από την εξορυκτική διαδικασία. Στον διαγωνισμό αυτό έχουν δοθεί  τρία βραβεία κια μια εξαγορά. Δεν έχουμε ακόμη στοιχεία από το δεύτερο βραβείο που ελπίζω να μας σταλούν σύντομα. Ευχάριστη είδηση είναι ότι το γραφείο Topio 7 συνεχίζει να διακρίνεται σε τέτοιας κλίμακας μελέτες.

1ο ΒΡΑΒΕΙΟ 

Ομάδα μελέτης:

Πολυχρονόπουλος Δημήτρης, Γρηγοριάδου Μαρία

Πολυχρονόπουλος Δημήτρης, Γρηγοριάδου Μαρία, Γιουζέπας Δημήτρης, Αρχιτέκτονες, Πορτοκαλίδης Κώστας, Χωροτάκτης - Πολεοδόμoς Μηχανικός, Παπαδάκη Ε. φοιτ. αρχιτεκτονικής ΔΠΘ, Ζάχου Δ., φοιτ. αρχιτ. ΔΠΘ.

Συνεργάτες – Σύμβουλοι μελετητικής ομάδας: 

Μάρης Φ., Δρ. Δασολόγος – Περιβαλλοντολόγος ΑΠΘ, Υδρολόγος, Αυγέρης Λ., MSc Πολιτικός Μηχανικός ΔΠΘ, Ραδόγλου Κ., Δρ. Δασολόγος, Δασική Οικοφυσιολογία, Μπακαλούδης Δ., Δασολόγος – Περιβαλλοντολόγος ΑΠΘ, Δρ. Διαχείρισης άγριας πανίδας, Πιπινής Η., Δασολόγος – Περιβαλλοντολόγος, Δρ. Δασοκομίας.

Αντικείμενο του Διαγωνισμού ήταν η διατύπωση προτάσεων, που θα συμβάλλουν στον τοπιακό ανασχεδιασμό και την παραγωγική επανένταξη της περιοχής της εξωτερικής απόθεσης του ορυχείου του Αμυνταίου της ΔΕΗ, η λειτουργία του οποίου ξεκίνησε το 1984. 

εικόνα από την σημερινή κατάσταση της περιοχής μελέτης (εναέριες φωτογραφικές λήψεις / προσωπικό αρχείο ομάδας)

Η περιοχή μελέτης βρίσκεται στα όρια των Νομών Φλώρινας και Κοζάνης σε έκταση 21.878 στεμμάτων. Αποτελείται από εκτάσεις που λειτουργούσαν στο παρελθόν ως όριο ασφαλείας γύρω από την περιοχή ανάπτυξης των εκσκαφών του ορυχείου της ΔΕΗ, από επιφανειακές θέσεις πρόσφατων αποθέσεων από την εξορυκτική διαδικασία, (οι οποίες διακόπηκαν με την κατολίσθηση στο ορυχείο τον Ιούνιο 2017), αλλά και από άλλες αποκατεστημένες περιοχές από τη ΔΕΗ σε δασικές και καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Στο πλαίσιο αυτό η ανάγκη για διεπιστημονικότητα στην πρόταση υπήρξε καθοριστική καθώς στην ομάδα των αρχιτεκτόνων συμπεριλαμβάνονται θέσεις που διατυπώθηκαν με τη συνεργασία και τη σημαντική συμβουλευτική υποστήριξη ειδικοτήτων όπως πολεοδόμων - χωροτακτών, πολιτικών μηχανικών – υδρολόγων, δασολόγων και περιβαλλοντολόγων. 

εικόνα από την σημερινή κατάσταση της περιοχής μελέτης 

Στην προοπτική αποκατάστασης της σημερινής έντονης οικολογικής ανατροπής στο χώρων των πρώην αποθέσεων από την εξορυκτική διαδικασία, το στοιχείο της τοπιακής και περιβαλλοντικής εξισορρόπησης των αλλοιωμένων επιφανειών του εδάφους, η αναγέννηση και διαφύλαξη του οικοσυστήματος αποτέλεσαν προτεραιότητες και δημιούργησαν τη βάση για την πορεία ενός σύνθετου σχεδιασμού που θα οδηγεί στην οπτική και οικολογική αποκατάσταση του τοπίου μέσα από : 

• τις φυτοτεχνικές και τοπιοτεχνικές διαμόρφωσεις, οι οποίες θα προσδιορίσουν τις θέσεις, το είδος και τη μορφή του πρασίνου που θα επιδράσει θετικά στις μικροπεριβαλλοντικές συνθήκες της περιοχής, στη σταθεροποίηση των επικίνδυνων εδαφών και την σταδιακή ενίσχυση και διαφύλαξη ενός νέου πλούσιου οικοσυστήματος.

• τη δημιουργία ενός πολυχρηστικού/πολυτροπικού χώρου, ελεύθερου χρόνου και συγκέντρωσης υπαίθριων δραστηριοτήτων για επισκέπτες και κατοίκους 

• τη λειτουργική σύνδεση του χώρου με τις γειτονικές οικιστικές περιοχές.

• τη δημιουργία κατάλληλων υποπεριοχών για απόδοση σε παραγωγικές αγροτικές δραστηριότητες  την ένταξη ενός από τα μεγαλύτερα πάρκα ηλιακής ενέργειας της χώρας εντός της περιοχής

• και την ανάδειξη-βελτίωση των ήδη υφιστάμενων έργων αποκατάστασης από τη ΔΕΗ.

Εικ. 1 & 2.Οπτικές από τον σχεδιασμό ενός πολυχρηστικού / πολυτροπικού χώρου, ελεύθερου χρόνου και συγκέντρωσης υπαιθρίων δραστηριοτ'ητων για επισκέπτες και κατοίκους.

Πιο αναλυτικά οι προτάσεις ανασχεδιασμού περιλαμβάνουν: 

Α. Περιοχή υπαίθριων δραστηριοτήτων – επισκεπτών

Κεντρικά της περιοχής μελέτης διαμορφώνεται επίπεδο πλάτωμα εντός του οποίου προτάθηκαν: 

- υπαίθριες διαμορφώσεις με δυνατότητα στάσης–ξεκούρασης για τους περιπατητές 

- περιοχή ήπιων αθλητικών δραστηριοτήτων για τρέξιμο, αθλοπαιδιές κλπ.

- χώρος προσωρινής υπαίθριας κατασκήνωσης (camping) 

- εγκαταστάσεις ιππικού ομίλου για θεραπευτική ιππασία 

Η παραπάνω ζώνη αποτελεί την ίδια ώρα το σημείο κόμβο μιας σειράς προτεινόμενων δικτύων-κινήσεων στην περιοχή μελέτης, τα οποία είναι:

- δίκτυο ποδηλατοδρόμου εντός της δασικής ζώνης

- δίκτυο πεζοπορίας εντός της δασικής ζώνης

- δίκτυο για ποδηλασία βουνού (mountain bike)

- δίκτυο σημείων παρατήρησης – κατασκευές παρατηρητηρίων 

εικ. 3 Παρατηρητήρια και μονοπάτια στο προτείνόμενο δίκτυο ποδηλατοδρόμου εντός της δασικής ζώνης

Β. Ενίσχυση των υφιστάμενων δασικών περιοχών

Προτείνεται η δημιουργία ενός συνεχούς δασικού συστήματος περιμετρικά της περιοχής παρέμβασης, με τη μορφή ενός δακτυλίου, με σκοπό να προσελκύσει διάφορα είδη άγριας πανίδας που συναντώνται στην ευρύτερη περιοχή. Συνολικά, προτείνεται η φύτευση 5000 περίπου στρεμμάτων νέου δάσους σε τρεις διαφορετικές φάσεις και χρονοδιάγραμμα τριών περίπου ετών.

εικ. 04. Περιοχές καλλιεργειών σε καμπύλη μορφή χάραξης, διαμορφωμένες σε αναβαθμίδες, τοποθετημ΄λενες στο τμήμα της περιοχής  με έντονες υψομετρικές διαφορές  που προέκυψαν από τις αποθέσεις 

Γ. Πρόταση χρήσης περιοχής για καλλιέργειες

Σε ό,τι αφορά στην παραγωγική επανένταξη προτείνεται η χρήση της μεγαλύτερης επιφάνειας του εδάφους για καλλιέργεια. Πιο συγκεκριμένα, προτείνονται: 

α. επίπεδα εδάφη για καλλιέργεια 

β. καλλιέργειες σε καμπύλη μορφή ανάπτυξης, διαμορφωμένες σε αναβαθμίδες, τοποθετημένες στο τμήμα της περιοχής με τις έντονες υψομετρικές διαφορές που προέκυψαν από τις αποθέσεις. Σχετικά με το είδος των καλλιεργειών, αυτές χωρίζονται σε: 

α. καλλιέργειες, οι οποίες θα αποδοθούν σε γεωργική χρήση (οπωροφόρα είδη και αρωματικά φυτά)

β. δενδροφόρες ενεργειακές καλλιέργειες για χρήση ως πρώτη ύλη βιομάζας (περίπου 700 στρέμματα) στην περιοχή βόρεια, όπου ήδη προτείνεται η τοποθέτηση paulownia. 

γ. προτεινόμενο φυτώριο εξωτερικού χώρου 30 στρεμμάτων και θερμοκήπιο που θα καλύψουν πλήρως τις μεγάλες ανάγκες της ΔΕΗ για την αποκατάσταση των περιοχών από τη λιγνιτική εξόρυξη/απόθεση εδαφών, αλλά και πέραν αυτού, σε συνεργασία με ιδιώτες/επιχειρήσεις για την ανάπτυξη και πώληση σχετικών ειδών που σήμερα αναγκαστικά γίνεται η προμήθειά τους από το εξωτερικό. 

Δ. Δημιουργία Ενεργειακού πάρκου (ηλιακοί συλλέκτες – φωτοβολταϊκά) 

Προτείνεται η δημιουργία ενός «ενεργειακού πάρκου» με ηλιακούς συλλέκτες – φωτοβολταϊκά, έκτασης 240 στρεμμάτων, με δυνατότητα επέκτασης σταδιακά σε 600 στρέμματα. Μικρό μέρος της παραγόμενης ενέργειας θα μπορεί να συμβάλλει στη λειτουργία αντλίας για τη διοχέτευση των καθαρών ομβρίων προς τους ταμιευτήρες, καθώς επίσης και τον εμπλουτισμό του υφιστάμενου υγρότοπου (λίμνη) που βρίσκεται νοτιοδυτικά στα όρια της περιοχής μελέτης.

Ε. Ταμιευτήρες – υδάτινες δεξαμενές

Καθώς η περιοχή μελέτης χαρακτηρίζεται από έλλειψη επαρκών υδάτινων πόρων, προβλέπεται η πλήρης δέσμευση του βρόχινου νερού, με σκοπό την εκμετάλλευσή του στην άρδευση των προτεινόμενων και υφιστάμενων καλλιεργειών και την αναγέννηση και διατήρηση του οικοσυστήματος. Πιο συγκεκριμένα, προτάθηκε η εφαρμογή των παρακάτω μεθόδων συλλογής και αποθήκευσης νερού: 

α. Κατασκευή μικρών λιμνοδεξαμενών 

β. κατασκευή υπόγειων αρθρωτών δεξαμενών 

γ. παγίδευση επιφανειακή απορροής με διάφορες τεχνικές

Στην περιοχή υπαίθριων δραστηριοτήτων - επισκεπτών τοποθετούνται γραμμικές επιφανειακές δεξαμενές. 

Επιπλέον, η πρόταση ενισχύθηκε και με άλλες προτάσεις, τις οποίες διατύπωσαν ειδικοί επιστήμονες, ώστε να είναι εφικτή η κατά το δυνατό σαφέστερη προσέγγιση των ζητημάτων δασολογίας, περιβάλλοντος και οικοφυσιολογίας, προστασίας της άγριας πανίδας και κυρίως των υδρολογικών ζητημάτων, τα οποία, παρά τη δυσκολία που δημιουργεί η μειωμένη παρουσία υδάτινων πόρων στην περιοχή, αποτελούν βασικό παράγοντα για τη δημιουργία και επιβίωση των αγροτικών καλλιεργειών, αλλά και την ασφαλή ανάπτυξη και διαφύλαξη του οικοσυστήματος στην περιοχή. Οι προτάσεις αυτές συνοψίζονται σε τρεις γενικές κατηγορίες: Προτεινόμενη φύτευση - είδη και κατηγορίες φυτεύσεων, Προτεινόμενα ενδιαιτήματα, τα οποία θα φιλοξενήσουν συγκεκριμένα είδη άγριας πανίδας, Προτεινόμενες μέθοδοι συλλογής νερού για άρδευση των καλλιεργειών. 

2ο ΒΡΑΒΕΙΟ το Γραφείο του Θύμιου του Παπαγιάννη:

Παπαγιάννης Ευθύμιος, Αρχ. Χωρ.Μηχ., Νανοπούλου Ήβη, Αρχ.Μηχ., Τσακιροπούλου Ευαγγελία, Αρχ.Πολ.Μηχ., Δημόπουλος Ευθύμιος, Αρχ.Χωρ.Μηχ., Πούλιος Δημήτριος, Αρχ.Πολ.Μηχ., Μπαρμπαριάν Σαγίκ, Αρχ.Μηχ., Γαρή Μυρτώ, Χωρ.Πολ.Μηχ., Λινάρδου Αλεξάνδρα, Χωρ.Πολ.Μηχ., Δανάκος Μάριος, Χωρ. Πολ.Μηχ., Χριστοδουλόπουλος Νικόλαος, Αρχ.Μηχ., Λέφα Νόρα, Αρχ.Μηχ.

3ο ΒΡΑΒΕΙΟ

Ομάδας μελέτης : 

topio  7, Πανίτα Καραμανέα Αρχ.Μηχ. –Θανάσης Πολυζωίδης Αρχ. Μηχ. 

+ Γιώργος Δημητρόπουλος Χωρ.Πολ.Μηχ

Εξωτερικός συνεργάτης: Γεωργία Κουντούρη Αρχ.Μηχ.

Πανίτα Καραμανέα Αρχ.Μηχ. – Θανάσης Πολυζωίδης

Η Ομάδα topio 7 συγκροτείται από αρχιτέκτονες με σπουδές στην Αρχιτεκτονική Τοπίου στη Βαρκελώνη. Είναι ελεύθεροι επαγγελματίες και παράλληλα συνεργάζονται ως κοινό σχήμα με το όνομα topio 7 σε διαγωνισμούς και έργα με αντικείμενο το τοπίο, όπου έχουν αποσπάσει βραβεία και διακρίσεις. Η Πανίτα Καραμανέα είναι είσης Επίκουρη Καθηγήτρια στον Αρχιτεκτονικό Σχεδιασμό και Αρχιτεκτονική Τοπίου στην Σχολή Αρχιτεκτόνων ηχανικών του Πανεπιστημίου Κρήτης.

ΕΞΑΓΟΡΑ
Ρούπας Παναγιώτης, Αρχ.Μηχ., Πασσιά Γιώτα, Αρχ.Μηχ.

__________________________________________

Υ.Γ.

Ο Δημήρης Πολυχρονόπουλος και η Μαρία Γρηγοριάδου διδάσκοντες στην Αρχιτεκτονική στην Ξάνθη  έχουν επίσης διακριθεί πρόσφατα και σε άλλους αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς όπως:

1. Πανελλήνιος Αρχιτεκτονικός Διαγωνισμός Ιδεών για τη "Μελέτη Ενοποίησης σημείων ενδιαφέροντος και ανάπλασης της περιοχής πέριξ του Αρχαιολογικού μουσείου Πατρών"

ΕΞΑΓΟΡΑ ΜΕΛΕΤΗΣ

Ομάδα μελέτης : Δ.Πολυχρονόπουλος, Μ. Γρηγοριάδου, Δ. Γιουζέπας, Κ. Πορτοκαλίδης, Δ. Ζάχου, Ε. Παπαδάκη και 

2. Αρχιτεκτονικός διαγωνισμός με θέμα: 

Σχεδιασμός σύνθετης κατασκευής παιχνιδιού εξωτερικού χώρου για παιδική χαρά». Σεπτέμβριος 2018

ΠΡΩΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ Μαρία Γρηγοριάδου και Γιώργος Δημόπουλος. Ο Διαγωνισμός προκηρύχθηκε στο πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ του ελληνικού τμήματος της UIA (INTERNATIONAL UNION OF ARCHITECTS), του ΤΕΕ-ΤΚΜ, του Εργαστηρίου Βιομηχανικού Σχεδιασμού (Τμήμα Εικαστικών & Εφαρμοσμένων Τεχνών ΑΠΘ) και της εταιρίας ΠΑΡΚΟΤΕΧΝΙΚΗ.