Tuesday, November 19, 2019




ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ Νο 16 

ANTONY GORMLEY 

ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΗΛΟ ΣΤΗΝ ROYAL ACADEMY OF ARTS 

Ένας γλύπτης υψηλού διεθνούς κύρους 


Τον Antomy Gormley τον γνώρισα μέσα από την διακριτική και ευαίσθητη εικαστική του επέμβαση στον αρχαιολογικό χώρο και το Μουσείο της Δήλου, που πραγματοποιήθηκε από τον Μάϊο μέχρι τον Οκτώβρη του 2019 με την σύμπραξη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κυκλάδων και του πολιτιστικού οργανισμού ΝΕΟΝ. 29 χαλύβδινα γλυπτά ανθρώπινων μορφών, ξαναζωντάνεψαν τον αρχαιολογικό χώρο τοποθετημένα σε επιλεγμένες θέσεις γοήτευσαν τους επισκέπτες. 

από την εικαστική  επέμβαση στον αρχαιολογικό χώρο  της Δήλου

Ήταν φυσικό βρισκόμενος στο Λονδίνο να σπεύσω να επισκεφτώ την τελευταία του έκθεση στην Royal Academy of Arts που εγκαινιάστηκε στις 21 Σεπτεμβρίου και θα διαρκέσει μέχρι τις 3 Δεκεμβρίου 2019. 

Η έκθεση που αναπτύσσεται στις 13 αίθουσες της RA δεν είναι αναδρομική. Περιλαμβάνει έργα από τα πρώτα χρόνια δημιουργίας του καλλιτέχνη. 

Antony Gormley
Iron Baby 1999 

Στην μεγάλη αυλή, μπαίνοντας στην Royal Academy είναι τοποθετημένο αυτό το μικρό γλυπτό από χυτοσίδηρο, που έχει την μορφή ζωής ενός νεογέννητου μωρού, βασισμένο στην έξι ημερών κόρη του καλλιτέχνη. 




Slabworks 2019 

Στην πρώτη αίθουσα δεκατέσσερα χαλύβδινα γλυπτά από καθαρούς γεωμετρικούς όγκους εκτίθενται στο πάτωμα ανάμεσα στους επισκέπτες. Παρά την ακραία γεωμετρική αφαίρεση της μορφής, σε κάθε γλυπτό οι λεπτότατες αναλογίες συμβάλουν στο να αναγνωρίζεται η ανθρώπινη παρουσία σε διαφορετικές στάσεις. 

Στην επόμενη αίθουσα Νο 2 παρουσιάζονται έργα από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 και τις αρχές της δεκαετίας του 1980: 


One Apple 1982 
Apples, lead and air 

To έργο «One Apple» στο κέντρο της αίθουσας παρουσιάζει 53 περιπτώσεις μικρών γλυπτών από μόλυβδο, που καταγράφουν την ανάπτυξη ενός μήλου από το πρώτο πέταλο για να πέσει από το άνθος και μέσα από τα στάδια ωρίμανσης καταλήγει σε ώριμο φρούτο. Το μήλο παραπέμπει στον απαγορευμένο καρπό του Κήπου της Εδέμ και ίσως στο μήλο του Νεύτωνα που εμπνεύστηκε το νόμο της βαρύτητας. 

Exercise Between Blood and 
Earth 2019 (1979–81) 
Chalk 

Exercise Between Blood and 
Earth 2019 (1979–81) Detail 
Chalk 

Full Bowl 1977–78 
Lead 
Private collection, Vienna 

Στην επόμενη αίθουσα Νο 3,  μια εγκατάσταση με τίτλο Clearing VII 2019, από περίπου 8.000 μέτρα τετράγωνης διατομής από αλουμίνιο, ελίσσεται σε κυκλικές τροχιές ανάμεσα στο δάπεδο την οροφή και τους τοίχους της αίθουσας, παραπέμποντας σε τροχιές ηλεκτρονίων ή σε φρενήρη ιχνογραφήματα μικρών παιδιών. Πρόκειται για ένα χωρικό πεδίο που ενεργοποιείται με την εντός αυτού διέλευση των επισκεπτών. 




Clearing VII 2019 

Στην αίθουσα 4 μια ανθρώπινη μορφή σε φυσικό μέγεθος, με το κεφάλι λυγισμένο, εξετάζει το έδαφος πάνω στο οποίο στέκεται. 

Μία σύνθεση από κατακόρυφες και οριζόντιες χαλύβδινες ράβδους χαρτογραφούν τον εσωτερική δομή του σώματος - αυτό που ο καλλιτέχνης αναφέρει ως “the zone of life beneath the skin”. 


Subject II 2019 

Στην μεγαλύτερη αίθουσα της RA αιωρείται, ανηρτημένο από την οροφή, ένα τεράστιο σύννεφο από ένα συνηθισμένο βιομηχανικό υλικό, το γνωστό πλέγμα «δάρινγκ» που χρησιμοποιείται συνήθως για την ενίσχυση τοίχων από σκυρόδεμα και εδώ μετατρέπεται σε σύνθετο φαινόμενο, μέσω εκατοντάδων χιλιάδων σημειακών συγκολλήσεων που έγιναν με το χέρι. 

Matrix III 2019 


Πρόκειται για τον πυρήνα αυτής της έκθεσης, “the skeleton of the environment we are living” λέει ο Gormley. 21 αιωρούμενα κλουβιά μεγέθους δωματίου τέμνονται γύρω από ένα μικρό θάλαμο. Αυτό το κενό στον πυρήνα είναι αυτό που καλεί ο Gormley "Ο χώρος του ονείρου", και είναι ισοδύναμο με το μέσο μέγεθος ενός ευρωπαϊκού νέου υπνοδωματίου. Οι γενικές διαστάσεις της εγκατάστασης είναι 21μ. μήκος, 10,5μ ύψος και 12 μ πλάτος.




Matrix III 2019

Προσπερνώ τις αίθουσες 6 και 7 που δεν είναι εύκολο να παρουσιαστούν και περνάω στην αίθουσα 8 με την εγκατάσταση με τίτλο “Lost Horizon I” 

Ανθρώπινα σώματα από χυτοσίδηρο καταλαμβάνουν τον χώρο της αίθουσας αψηφώντας την βαρύτητα. Παρόλο που τα έργα είναι κάθετα στην ορθογώνια αρχιτεκτονική του δωματίου, το αποτέλεσμα, καθώς κινούμαστε μεταξύ τους, είναι αποπροσανατολιστικό. 



Lost Horizon I 2008 
24 cast iron bodyforms 
PinchukArtCentre, Kiev, Ukraine 

Στην επόμενη θολωτή, οκταγωνική αίθουσα, δύο γλυπτά το «Σώμα» και το «Φρούτο» αναρτώνται από την οροφή και αιωρούνται λίγα εκατοστά πάνω από το πάτωμα, καθώς ενεργοποιούνται από το πεδίο βαρύτητος. 


Body and Fruit 1991/93 

Οι κυματοειδείς επιφάνειες των γλυπτών υποδηλώνουν ότι η πίεση ωθείται από το εσωτερικό προς τα έξω - σαν να υπάρχει έκρηξη - και η σκουριά δείχνει την επίδραση του καιρού ή της ηλικίας. 

Concrete Works 1990–93 

Στην αίθουσα 10 εκτίθενται γεωμετρικά γλυπτά με τίτλο Concrete Works 1990–93, που από πρώτη ματιά παραπέμπουν σε μπλοκ από σκυρόδεμα. Στην πραγματικότητα, κάθε ένα κρύβει ένα κενό με τη μορφή ενός σώματος που αφήνει το αποτύπωμά του στα άκρα. 

Παράλληλα στον ίδιο χώρο φιλοξενείται και η είσοδος στο γλυπτό της επόμενης αίθουσας με τίτλο “Cave 2019” 


Η είσοδος στο γλυπτό της επόμενης αίθουσας “Cave 2019” 



“Cave 2019” 

Ο επισκέπτης εισέρχεται σε ένα στενό διάδρομο και μπορεί να περιηγηθεί μέσα στο πολυεπίπεδο χαλύβδινο γλυπτό, που η αυστηρή του γεωμετρία που παραπέμπει σε ανθρώπινο σώμα, έρχεται σε αντίθεση με την ανήσυχη γεωμετρία και την εκλεπτυσμένη διακόσμηση του χώρου της γκαλερί. 

Η αίθουσα 13 αποτελεί μια έκπληξη. Πλημμυρισμένη με θαλασσινό νερό από τον Ατλαντικό και στον πάτο της λάσπη από την περιοχή Buckinghamshire (51 ° 44 '52,5 "N 0 ° 38' 42,6" W). Τίτλος Host 2019. Ο επισκέπτης μπορεί να την δει από ένα και μόνο άνοιγμα και να απολαύσει την αντανάκλαση της χρυσοποίκιλτης οροφής της αίθουσας της γκαλερί του δέκατου ένατου αιώνα. 


Host 2019 

Οι επιλογές ολοκληρώνονται με δυο ανθρώπινους σωρούς από πηλό που παραπέμπουν σε προηγούμενες εποχές του σημαντικού αυτού γλύπτη. 


Pile 2017 
Clay 

Pile II 2018 
Clay


Διάταξη της Έκθεσης στις αίθουσες της Royal Academy of Arts




Ο κατάλογος της έκθεσης



Κάντε ΚΛΙΚ στις εικόνες για μεγέθυνση





Monday, November 11, 2019



ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ Νο 15 

MONA HATOUM, DORA MAURER 
& HARMONY HAMMOND 

ΣΤΗΝ WHITE CUBE BERMONDSEY 

Mona Hatoum, Dóra Maurer, Harmony Hammond, 

Τρεις ξεχωριστές, ώριμες καλλιτεχνικές προσωπικότητες από διαφορετικούς τόπους, την Βηρυτό με καταγωγή την Παλαιστίνη η Mona Hatoum 67 ετών, την Ουγγαρία η Dóra Maurer 82 ετών και το Σικάγο η Harmony Hammond 75 ετών, επέλεξε να παρουσιάσει για το φθινόπωρο η πρωτοποριακή γκαλερί White Cube Bermondsey στο Λονδίνο. Τις τρείς αυτές εκθέσεις επισκέφτηκα στις 26 Οκτωβρίου 2019 λίγες μόνο ημέρες πριν ολοκληρωθούν στις 3 Νοεμβρίου 2019. Τα κείμενα που υποστηρίζουν την παρουσίαση στην συνέχεια, στηρίζονται στα κείμενα του καταλόγου της έκθεσης.

MONA HATOUM: “REMAINS TO BE SEEN”
στην WHITE CUBE


Μόνα Χατούμ, φωτό Petri Virtanen

Την Μόνα Χατούμ την γνωρίσαμε για πρώτη φορά στην Αθήνα στην μεγάλη ομαδική έκθεση που που επιμελήθηκε η Άννα Καφέτση και διοργανώθηκε από το ΕΜΣΤ το 2004 στο Μέγαρο Μουσικής με τίτλο «Διαπολιτισμοί», μέσα από το έργο της με τίτλο Fix it

Μόνα Χατούμ, Fix it 2004, Έκθεση Διαπολιτισμοί ΕΜΣΤ, 
στο Μέγαρο Μουσικής 

Ένα έξυπνο λογοπαίγνιο με το όνομα του υπό κατασκευή από τότε Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης για μια εγκατάσταση που αποτελείτο από διάφορα σκουριασμένα αντικείμενα που η Χατούμ είχε περισυλλέξει από τον παλιό χώρο του εργοστασίου Φιξ, λίγο πριν κλείσει για την ανακαίνισή του: κουβάδες, λέβητες, ράφια, σκαλωσιές και ντουλάπια που φωτίζοντουσαν με πολλές λάμπες. 

Δεκαπέντε χρόνια μετά η σπουδαία εικαστικός, γεννημένη στη Βηρυτό το 1952, από γονείς Παλαιστίνιους, επανήλθε στην Αθήνα τον Μάϊο του 2019 για να ξαναστήσει αυτό το έργο στο νέο ΕΜΣΤ έχοντας ήδη διανύσει μια πολύ πετυχημένη διαδρομή με σημαντικές εκθέσεις σε όλο τον κόσμο. 

H Mona Hatoum μη μπορώντας να γυρίσει πίσω στην πατρίδα της, σπούδασε στη Βρετανία και ζει και δημιουργεί ανάμεσα στο Λονδίνο και το Βερολίνο. Έζησε τον ξεριζωμό και τον πόνο και προσπαθεί να τα περάσει στα έργα της. 

Η έκθεση στην White Cube πραγματοποιείται μετά την έκθεση στην Tate Modern το 2016 και περιλαμβάνει πρόσφατες εγκαταστάσεις, με έργα γλυπτικής και έργα σε χαρτί, χρησιμοποιώντας ένα ευρύ φάσμα υλικών όπως χάλυβα, σκυρόδεμα, τούβλο, γυαλί και ακόμη ανθρώπινα μαλλιά και νύχια. 

Στην πρώτη αίθουσα 9Χ9Χ9 μια μεγάλης κλίμακας αιωρούμενη εγκατάσταση, απεικονίζει έναν κόσμο που διαλύεται. Οι ήπειροι κόβονται από λεπτό φύλλο υάλου και αναρτώνται αιωρούμενες από την οροφή με μεταλλικές ράβδους.

Map (mobile) 
2019 
Glass and stainless steel 

Στην επόμενη μεγάλη αίθουσα σε υποδέχεται μια αποδομημένη εγκατάσταση όπου βαριά βιομηχανικά δομικά υλικά μετατρέπονται σε ελαφρύ, αιωρούμενο κύβο. 

Σειρές χαλύβδινων οπλισμών με κομμάτια σκυροδέματος, κρέμονται πάνω από το δάπεδο σε τέλεια κατακόρυφη και οριζόντια ευθυγράμμιση, σαν να έχει συμπτυχθεί ένα πολυώροφο κτήριο στις απλές γραμμές του σκελετού της δομής του. 

Remains to be Seen 
2019 
Concrete and steel reinforcement bars 



Remains to be Seen | Details
2019 
Concrete and steel reinforcement bars 


Σε κοντινή απόσταση, το έργο Orbital I (2018) χρησιμοποιεί παρόμοια υλικά που παραπέμπουν στον πόλεμο και την καταστροφή, με τη μορφή σφαίρας που δημιουργείται από καμπύλες χαλύβδινες ράβδους που συνδέονται με ακατέργαστες, μάζες σκυροδέματος από συσσωρευμένα ερείπια που φαίνονται σαν μια σειρά πλανητών που περιστρέφονται σε τροχιά. 


Orbital I 
2018 
Concrete and steel reinforcement bars 

Λαϊκά οικοδομικά υλικά χρησιμοποιούνται επίσης στο A Pile of Bricks (2019), που αποτελείται από μια στοίβα από τούβλα τοποθετημένα σε ένα χαμηλό ξύλινο ταπεινό τρόλεϊ. Ένα σύνολο που παραπέμπει σε ένα αρχιτεκτονικό μοντέλο όπου πολλές τρύπες μιμούνται τα παράθυρα ενός μεγάλου κτιρίου. 

A Pile of Bricks 
2019 
Bricks, wood, metal and rubber 

Σε άλλα δύο γλυπτά στον ίδιο χώρο, η Hatoum διερευνά τη βασική μορφή του πλανήτη, μ ε διάφορα υλικά υφής. Στο Dark Matter (2019), η σφαίρα καλύπτεται με ένα πυκνό χαλί από ρινίσματα σιδήρου που δημιουργούν μια ανάγλυφη επιφάνεια, της οποίας η ατέλειωτη κυκλική σχεδίαση υποδηλώνει την εικόνα ενός πεπτικού συστήματος με την κυματοειδή διάταξη ενός συμπιεσμένου εντέρου. Αντίστοιχο σχέδιο καλύπτει την επιφάνεια του έργου Inside Out (2019), αυτή τη φορά σε μικρότερη  κλίμακα χυτευμένο σε χαλκό. 

Dark Matter, 
2019, Mild steel, iron, filings and Magnets


Inside Out, 2019, Bronze 

Αναφορά στον πλανήτη χαρακτηρίζει και το επόμενο έργο, όπου οι ήπειροι απεικονίζονται με νέον και με τον τίτλο παρομοιάζει τον πλανήτη σαν ένα τεράστιο Hot Spot 


Hot Spot (stand) 
2018 

Mια σειρά χαλύβδινων κουκετών, είναι διατεταγμένες σε μια διασταυρούμενη διάταξη, αφήνοντας περιορισμένο χώρο για να περιηγηθούν οι επισκέπτες και να αντιληφθούν την μορφή και τις ζαλιστικές απόψεις μέσα από τους κάθετους και οριζόντιους άξονες οπότε η εγκατάσταση φαίνεται χωρίς αρχή ή τέλος - είναι περιοριστική, καταπιεστική και κλειστοφοβική. Η εγκατάσταση παραπέμπει σε μια αρχιτεκτονική διαμονής σε περιορισμένο χώρο. 





Quarters 
2017 
Mild steel 

Μία συνολική εγκατάσταση με τρεις διαφορετικές ενότητες, σχεδιάστηκε αρχικά για την 10η έκθεση για το βραβείο Χιροσίμα, με αναφορές σε οικιακούς χώρους, που κάποτε υπήρξαν και περιλαμβάνουν τραπέζια, καρέκλες, ερμάρια και χώρους παιχνιδιού με παιδικές καρέκλες,  παιχνίδια και μία κούνια. Όλα καμένα, απομεινάρια μιας καταστροφής που συγκρατούνται με ένα λεπτό περιτύλιγμα από κοτετσόσυρμα. Το σύνολο της εγκατάστασης παραπέμπει σε σκιές των στερεών αντικειμένων, που κάποτε ήταν, τοποθετώντας την ιδέα του «σπιτιού» όχι ως καταφύγιο και ως καθιερωμένη τάξη, αλλά ως τόπο αναταραχής και καταστροφής. 




Remains (play space) 
2019 
Wire mesh and wood



Remains of the Day 
2016 – 18 
Wire mesh and wood 


Remains (cabinet) 
2019 
Wire mesh and wood 

Remains (cabinet) detail 
2019 
Wire mesh and wood 


Nail Necklace 
2018 
Nails and hair on wooden bus


2.
DORA MAURER: 
στην WHITE CUBE 

Dóra Maurer, photo Charles Moriarty 


Η Dóra Maurer συνδυάζει την ζωγραφική, την εκτύπωση, την φωτογραφία και τη σκηνοθεσία, πειραματιζόμενη σε διαδικασίες και έρευνες σχετικά με την σύνθετη λογική, βασισμένη σε κανόνες και την γεωμετρική αφαίρεση. 

Γεννήθηκε στη Βουδαπέστη το 1937 και εκπαιδεύτηκε ως γραφίστας στα τέλη της δεκαετίας του 1950, σπούδασε στην Ουγγρική Ακαδημία Καλών Τεχνών από το 1955 έως το 1961 και τελικά εγκαταστάθηκε μεταξύ Βιέννης και Βουδαπέστης από το 1967 μετά τον γάμο της με τον αυστριακό καλλιτέχνη Tibor Gayor. Η Maurer ήταν μια εξέχουσα προσωπικότητα στην ουγγρική νεο-πρωτοποριακή εποχή,  ασυνήθιστη για αυτό το διάστημα, ικανή να δουλεύει τόσο μέσα, όσο και έξω έχοντας την διπλή υπηκοότητα λόγω του Gayor. Αυτή η μοναδική θέση, ανάμεσα στην «Ανατολή» και τη «Δύση», της επέτρεψε να αναπτύξει μια ιδιαίτερη καλλιτεχνική γλώσσα, ένα «αυτο-βιογραφικό σύστημα» που τα τελευταία πενήντα χρόνια ανανεώνει συνεχώς.


Αναζήτησε την κίνηση στη ζωγραφική και ισχυρίζεται ότι στην πραγματικότητα η κινηματογραφική της παραγωγή ήταν αυτή που την οδήγησε στη διερεύνηση της σχέσης χρώματος και φωτός, ένα θέμα που συνεχίζει να καθοδηγεί την πρακτική της μέχρι σήμερα. 


Εστιάζοντας στις επιπτώσεις του χρώματος και την ιδέα του μετασχηματισμού μέσω της επικάλυψης, οι πίνακες της δημιουργούν μια ομοιότητα γλυπτικής πλαστικότητας, που φαίνεται να αιωρείται στο διάστημα. 
Έχει αναγνωριστεί ευρέως ως ένα από τα σημαντικότερα μέλη της ουγγρικής πρωτοπορίας, καθ 'όλη τη διάρκεια της καριέρας της και υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής νέων καλλιτεχνών. Έχει εκθέσει την δουλειά της εκτενώς, πιο πρόσφατα στη Tate Modern, Λονδίνο (2019) Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, Νέα Υόρκη (2015, 1985). Whitechapel Gallery, Λονδίνο (2015); Μουσείο Ritter, Γερμανία (2014); Το Μουσείο Καλών Τεχνών, Χιούστον, Τέξας (2014). 12η Διεθνής Μπιενάλε, Κωνσταντινούπολη (2012) και άλλα. 

IXEK 9 
2013 
Acrylic on canvas and board 

IXEK 6 
2011 
Acrylic on canvas and wood 

Overlappings 1 
1999 
Acrylic on canvas and wood 



Overlappings 8 
2002 
Acrylic on canvas and wood


3.


HARMONY HAMMOND: 

στην WHITE CUBE 

«πάντα με ενδιέφερε να φέρω το κοινωνικοπολιτικό περιεχόμενο 
στον κόσμο της αφαίρεσης» 

Harmony Hammond 



Η Hammond γεννήθηκε το 1944 στο Σικάγο αλλά έζησε και εργάστηκε στο Νέο Μεξικό από το 1984. Πρόκειται για την πρώτη της σόλο εμφάνιση στην Ευρώπη, όπου παρουσιάζει πρόσφατα έργα της, που κυμαίνονται από το 1971 έως το 2019. 

Τα έργα της συχνά καταλαμβάνουν ένα χώρο ανάμεσα στη ζωγραφική και τη γλυπτική. Στους πίνακές της με λάδι σε καμβά, κυριαρχούν το αφηρημένο και το μονόχρωμο και ενσωματώνονται επιπρόσθετα υλικά όπως υφάσματα, καρφίτσες, μεταλλικοί δακτύλιοι και σχοινί, δημιουργώντας ενεργές επιφάνειες υφής. 


Ισχυρίζεται ότι "πάντα με ενδιέφερε να φέρω το κοινωνικοπολιτικό περιεχόμενο στον κόσμο της αφαίρεσης. Η ενσωμάτωση υλικών και αντικειμένων, με τις γεωγραφικές τους περιοχές, τις ιστορίες και τις ενώσεις τους, είναι ένας τρόπος για να γίνει αυτό." 

Το παλαιότερο έργο της Hammond στην έκθεση, με τίτλο Bag VI (1971), παίρνει τη μορφή μιας τσάντας κατασκευασμένης από βαμμένες και στρωμένες λωρίδες υφάσματος, τις οποίες ο καλλιτέχνης αναφέρεται ως τρισδιάστατα πινέλα. Φτιαγμένο από υλικά που ανακυκλώθηκαν από φίλες όταν η Hammond ζούσε στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του '70 - μια εποχή αυξημένης πολιτικής συνειδητότητας, Τα έργα αναφέρονται στο σώμα των φύλων, στις παραδοσιακές κλωστοϋφαντουργικές τέχνες των γυναικών και στις δημιουργικές πρακτικές των μη δυτικών πολιτισμών. 

Bag VI 
1971 
Cloth and acrylic 

Ακολουθούν έργα που αναδύονται από την τροχιά της μοντερνιστικής αφαίρεσης, και παραπέμπουν στη έννοια της ανακύκλωσης υλικών: ασπρόμαυροι καμβάδες με ζεστές λευκές γραμμές από ζυγισμένο λινάρι, σχοινί, καρφίτσες ή λουριά, όλα επικαλυμμένα με παχιά στρώματα βαφής, που επιδέχονται τομές και ραφές.


Chenille #4 
2016 – 17 
Oil and mixed media on burlap and canvas 

Anniversary 
1976 
Oil and Dorland's Wax Medium on canvas 

Chenille #7 
2018 
Oil and mixed media on canva 


Chenille #7 Details 
2018 
Oil and mixed media on canva 

Bandaged Grid #4 
2016 
Oil and mixed media on canvas 


Bandaged Quilt #1 
2018 – 19 
Oil, Dorland's Wax Medium and acrylic 
on gessoed burlap and canvas 


 Κάντε ΚΛΙΚ στις εικόνες για μεγέθυνση