Showing posts with label ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΒΡΑΒΕΙΑ. Show all posts
Showing posts with label ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΒΡΑΒΕΙΑ. Show all posts

Monday, September 15, 2025



ΒΡΑΒΕΙΟ MIES VAN DER ROHE
ΣΕ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ
ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ ΤΟΥ ΕΜΠ

Μία λαμπερή πρόταση για την Αθήνα
από την πλατεία Κλαυθμώνος έως την πλατεία Κουμουνδούρου


Με ιδιαίτερη χαρά παρουσιάζω σήμερα μια ελληνική διάκριση που έλαβε το βραβείο Mies van der Rohe για πρώτη φορά, και αφορά τις διπλωματικές εργασίες Σχολών Αρχιτεκτονικής της Ευρώπης (Young Talent Architecture Award). Από τη Σχολή Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ επελέγησαν 4 διπλωματικές εργασίες προκειμένου να εκπροσωπηθεί στον διαγωνισμό, από επιτροπή που είχε συγκροτηθεί για αυτό το σκοπό. Τα βραβεία EUmies, που διοργανώνονται κάθε δύο χρόνια από το Fundació Mies van der Rohe με την υποστήριξη του προγράμματος Creative Europe της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αναπτύσσονται σε συνεργασία με το Συμβούλιο Αρχιτεκτόνων της Ευρώπης (ACE-CAE), την Ευρωπαϊκή Ένωση για την Αρχιτεκτονική Εκπαίδευση (EAAE) και τους World Architects.


© Matteo Losurdo

Η κατηγορία «Young Talent» στα Βραβεία EUmies επικεντρώνεται ειδικά στην ανάδειξη νέων αρχιτεκτόνων, και συνεχίζουν να προσφέρουν προβολή και ευκαιρίες σε νέους αρχιτέκτονες, πολλοί από τους οποίους έχουν εργαστεί σε κορυφαία γραφεία, έχουν ιδρύσει τις δικές τους πρακτικές ή έχουν συμβάλει στον ακαδημαϊκό χώρο. Αυτή την φορά για τα Βραβεία EUmies 2025, 342 ομάδες υπέβαλαν 280 έργα, με 107 Σχολές να συμμετέχουν από 92 πόλεις σε 37 χώρες, με 35 shortlisted, 12 φιναλίστ, και 3 νικητές.


Οι βραβευθέντες: Γεώργιος Θαλασσινός, Μάρκος Γεώργιος Σακελλίων, Σπυρίδων Λουκίδης

Η διπλωματική εργασία που διακρίθηκε εκπονήθηκε από τους σπουδαστές: Γεώργιος Θαλασσινός, Μάρκος Γεώργιος Σακελλίων, Σπυρίδων Λουκίδης και παρουσιάστηκε στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ το 2023, με επιβλέποντα καθηγητή τον Τηλέμαχο Ανδριανόπουλο, ο οποίος και ως μελετητής με το αρχιτεκτονικό γραφείο του έχει δώσει εξαιρετικά δείγματα γραφής σε επεμβάσεις στον δημόσιο χώρο στο πλαίσιο του αστικού σχεδιασμού, μέσω διακρίσεων κυρίως σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς.

Ο ίδιος σε σχετικό σημείωμά σχετικά με την διπλωματική εργασία αναφέρει:

"Η διπλωματική αυτή εργασία έρχεται σε συνέχεια και άλλων που έχουν εκπονηθεί υπό την επίβλεψη μου και αφορούν Αστικό Σχεδιασμό, με πλείστες για την πόλη της Αθήνας. Ενδεικτικά, από τις 90 διπλωματικές εργασίες που έχω μέχρι στιγμής παρακολουθήσει, το 1/3 αφορά Αστικό Σχεδιασμό-Πολεοδομία -με τις 12 να εστιάζουν ειδικά στην Αθήνα (Παριλίσσια πεδία, ημιτελή κτίρια πέριξ πλατείας Ομονοίας, Πλατεία Κάνιγγος και Υπουργείο Εσωτερικών, Πλατεία Λαυρίου και πέριξ κτίρια, οικοδομικό τετράγωνο Αττικόν-Απόλλων, πρώην Στάδιο Παναθηναϊκού, Ελαιώνας, πλατεία Κουμουνδούρου, Σταθμός Λαρίσης, Λατομεία Τουρκοβουνίων, άξονας οδού Ερμού κ.ά).


Ο ιδιότυπος αυτός άξονας καθέτως της οδού Αθηνάς, ένας "Θαυμαστός Καινούργιος Άξονας”, όπως του επέτρεψαν να αναδυθεί ο Γιώργος, ο Μάρκος και ο Σπύρος, ήταν μία από τις τελευταίες. Πρόκειται στην ουσία για μία τολμηρή, διευρυμένου πεδίου αξονική σύνθεση που εκτείνεται από την πλατεία Κλαυθμώνος έως την πλατεία Κουμουνδούρου, αντιμετωπίζοντας ποικίλα πραγματικά προβλήματα της πόλης.

Φωτογραφίες από την όλη προετοιμασία, την «κουζίνα», των σχεδίων και των μακετών , από την ομάδα

Τα κείμενα, οι μακέτες και τα σχέδια που οι τρεις τους επεξεργάστηκαν με αφοσιωμένο πάθος και επίμονη ευρηματικότητα μιλούν από μόνα τους. Θα μπορούσα να προσθέσω μόνο το εξής: είχαμε ξανασυνεργαστεί στο εργαστήριο 8Α (Δημόσιος Χώρος σε Φυσικό ή Αστικό Τοπίο), όπου είχαν δουλέψει ένα τμήμα του Πεδίου του Άρεως. Κατά μία ιδιότυπη μέθοδο εργασίας που επιχείρησα να εισάγω σε αυτό το εργαστήριο που ξεκίνησε από την Πειραϊκή Ακτή, συνεχίστηκε με τον άξονα της οδού Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη και στη δική τους χρονιά πέρασε από το Πεδίο του Άρεως, η κάθε σπουδαστική ομάδα αναλαμβάνει την επεξεργασία μόνον ενός μικρού τμήματος της περιοχής μελέτης -η οποία λόγω του σημαντικού της μεγέθους αναγκαία υφίσταται κατάτμηση. Αυτό, επίσης αναγκαία, υποχρεώνει τις ομάδες να συνεργαστούν μεταξύ τους, επιδιώκοντας ενότητα, συνοχή. Παρόλο που πρόκειται για σπουδαστικές εργασίες, εκείνα τα εργαστήρια έδωσαν αποτελέσματα που στα μάτια μου φαντάζουν ως συλλογική, ουσιαστική έρευνα για την πόλη -και κυρίως έρευνα που ποτέ δεν θα μπορούσε να γίνει από μία σπουδαστική ομάδα. Το μέγεθος της περιοχής και μόνο δεν το επιτρέπει. Χρειάζονται πλείστα χέρια -διερευνητικά, πρόθυμα και δημιουργικά.
Αυτό που συνέβη με τον άξονα Καθέτως της Αθηνάς -με όλη του την αξιοσημείωτη επιμέλεια και πειραματική ακρίβεια- έγινε από μόλις 2Χ3 χέρια -επιτυγχάνοντας μέσα από ενότητα ύφους μία λαμπερή πρόταση για την Αθήνα.
Ίσως εκεί έγκειται και η γοητεία αυτής της εργασίας -αυτό που την έκανε να επιτύχει τη διάκριση.”

Τηλέμαχος Ανδριανόπουλος


Από την τελετή βράβευσης των τριών Ελλήνων © Matteo Losurdo

Η βράβευση των τριών τελικά νικητών πραγματοποιήθηκε στις 9 Ιουνίου 2025 στο πλαίσιο της 19ης Διεθνούς Έκθεσης Αρχιτεκτονικής La Biennale di Venezia, παράλληλα με την οργάνωση σχετικής έκθεσης.

Παραθέτω στην συνέχεια μια συνοπτική παρουσίαση της βραβευμένης μελέτης όπως προετοιμάστηκε ειδικά για αυτή την δημοσίευση από τους μελετητές τους οποίους και ευχαριστώ για την παραχώρηση αυτού του υλικού με τίτλο:


Θαυμαστός Καινούριος Άξονας:

Καθέτως της Αθηνάς


Σπουδαστές: Γεώργιος Θαλασσινός, Μάρκος Γεώργιος Σακελλίων, Σπυρίδων Λουκίδης 

Επιβλέπων: Τηλέμαχος Ανδριανόπουλος

Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, ΕΜΠ


   Άξονας, μια νοητή ευθεία γραμμή που συνδέει, χωρίζει, υπόσχεται, αρθρώνει, επιταχύνει, κατατμίζει, περιορίζει, οριοθετεί κινήσεις, μοτίβα και πεδία. Υπάρχει μια πολλαπλότητα στην γραμμή, τόσο στις διαφορές που κρύβει η μια από την άλλη όσο και στο σώμα της ίδιας. Το μάτι εξάλλου αντιλαμβάνεται την γραμμή, παραβλέποντας ωστόσο το πλήθος των διακριτών σημείων που την συγκροτούν. Η μήπως αυτή η κρυφή εσωτερική πολλαπλότητα είναι που την κάνει να διαφέρει από μια όμοια της; Και αν ο χαρακτήρας των σημείων που αποτελούν το γραμμικό σώμα μεταβάλλεται, τότε μεταβάλλεται και η ολότητα;
   Βάση του συλλογισμού αυτού, ξεκινάει μια αναζήτηση, μια ολόκληρη διπλωματική εργασία και μαζί της ο επαναπροσδιορισμός μιας αυστηρής γραμμής του 19ου αιώνα, που έρχεται να οριοθετήσει τον άναρχο μεσαιωνικό ιστό στο κλεινόν Άστυ.

Επιχάρτια παρατήρηση: Το αρνητικό του δομημένου, σχήματα στον χώρο

   Αθήνα 1833, το σχέδιο-πρόταση των Κλεάνθους και Schaubert εισάγει τη νεοκλασική αυστηρή γεωμετρία, στην άναρχη μεσαιωνική ρυμοτομία. Ένας κύριος άξονας που διχοτομεί το τριγωνικό σχήμα, ενώνει τα ανάκτορα με την Ακρόπολη. Ένας δεύτερος κάθετος στο μέσο του πρώτου, χαράσσεται εφαπτόμενος στον λαβυρινθοειδή ιστό, ενώνοντας δυο πλατείες, γύρω από τις οποίες χωροθετούνται δημόσια κτίρια. Το σχέδιο τροποποιείται από τον Leo von Klenze το 1834, οι δυο άξονες ωστόσο παραμένουν. Το φυτεμένο βουλεβάρτο που συνδέει τις δυο πλατείες, παίρνει τον τίτλο της ‘’Μακράς Στοάς’’. Μια μικρή τροποποίηση παρατηρείται. Οι πλατείες δεν ενώνονται άμεσα και ο άξονας στρίβει υποτασσόμενος στο πολύπλοκο ιδιοκτησιακό καθεστώς της Οθωνικής Αθήνας. Η Αγορά και ο Κήπος του Λαού διαχωρίζονται και διχοτομούνται από την οδό Νίκης, τη σημερινή Οδό Αθηνάς, αφήνοντας μια κοινή λειτουργία να συνδέσει το δυτικό με το ανατολικό τμήμα. Με την τελική χωροθέτηση των ανακτόρων από τον Friedrich von Gärtner, στη σημερινή πλατεία συντάγματος, η εφαπτόμενη στον μεσαιωνικό ιστό σύνθεση, σταδιακά μετατρέπεται, από ισχυρό άξονα του πρώτου σχεδίου, σε γραμμική ζώνη αστικών κενών.

Οι τρείς μας μελετήσαμε τον Θαυμαστό Καινούριο Άξονα εξετάζοντας έξι σημεία – πεδία του ιστορικού τριγώνου της Αθήνας, στην γραμμική ζώνη που ορίζεται από δυο άκρα, την πλατεία Κλαυθμώνος και την πλατεία Κουμουνδούρου και τις οδούς Ευρυπίδου και Σοφοκλέους. Μέσα από την επανερμηνεία της κλασικής έννοιας του άξονα, την λειτουργία του οποίου η ίδια η πόλη έχει απορρίψει, επιχειρείται μια αξονική σύνθεση της οποίας ο χαρακτήρας δεν ορίζεται πλέον από την γραμμή αλλά από τα σημεία που συναντά κανείς διασχίζοντάς την.

Επιχάρτια παρατήρηση: Εν δυνάμει δίκτυα σημείων

Ολότητα, κολλάζ


Συνολικό Master Plan, κλίμακα 1_1000

   Ένας ελεύθερος κήπος καμπυλωτών νευρώσεων, ένας λαβύρινθος στον αρνητικό αστικό χώρο, ένα Forum με ρόλο αυτό του γεωμετρικού κέντρου, ένα ‘’φουριεριστικό Φαλανστήριο’’ που επαναφέρει το ζήτημα της κατοίκησης στο κέντρο της πόλης και δυο χώροι στάθμευσης που αποδίδονται στο δημόσιο βίο αποτελούν αυτόνομα πεδία μιας ευρύτερης γραμμικής ολότητας που έρχεται να τα συνδέσει.



Σημείο Μηδέν: Κήπος

Κήπος_κολλάζ

   Η Πλατεία Κλαυθμώνος, αποτελεί ένα παλίμψηστο της αθηναϊκής ιστορίας. Σε επίπεδο κάτοψης διακρίνονται σήμερα δυο ζώνες, το δημόσιο και εξωστρεφές τμήμα και η πυκνή βλάστηση, στάση και περισυλλογή του κρυμμένου κήπου. Σε επίπεδο τομής, διαγράφονται τρία διαφορετικά στρώματα: αυτό της νεοκλασικής Αθήνας, το οργανικό μοτίβο του μεσαιωνικού ιστού και τα ευρήματα των ιχνών της Θεμιστόκλειας οχύρωσης του 5ου αιώνα π.Χ. Η τομή στον χρόνο γίνεται τομή στο χώρο και η πλατεία σπάει σε τρία επίπεδα. Το πρώτο, το ‘‘πλατό’’ που λειτουργεί ως το τέλος του άξονα της Κοραή και αντιπαρατίθεται στην Αθηναϊκή τριλογία με μια αμφιθεατρική καμπυλωτή απόληξη να την αντικρίζει. Το δεύτερο, το ’’belve- dere’’, το επίπεδο παρατήρησης του τρίτου επιπέδου, εκείνο του κήπου. Σε κάτοψη διατηρείται ο διαχωρισμός των δύο ζωνών με την πρώτη, να κρατά τον δημόσιο εξωστρεφή χαρακτήρα της και την δεύτερη αυτόν του περίκλειστου από δεντροστοιχίες κήπου. Μια υπόγεια διάνοιξη, ενώνει το σταθμό του Πανεπιστημίου με τον κήπο, ενεργοποιώντας τους χώρους κάτω από το ’’πλατό’’ για πολιτιστική χρήση.

Κάτοψη επιπέδου Α, πλατό και κήπος

Προοπτική Τομή, απόδοση της καμπυλότητας του ‘‘πλατό’’



Σημείο Ένα: Λαβύρινθος

Δωμάτια, ακάλυπτοι, κήποι _κολλάζ

   Οι Αθηναϊκέςστοές, όπως  χαρτογραφούνται στο εμπορικό τρίγωνο της μεγαλούπολης έχουν δημιουργήσει ένα κρυφό δίκτυο περιπλάνησης. Ένας λαβύρινθος ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια εκείνου που θέλει να αφήσει για λίγο την ιδιότητα του βιαστικού κάτοικου της πόλης (passant) και να χαθεί μέσα σε αυτή (flâneur).

   Στην καρδιά του ένα ‘’μονομπλόκ’’ υψώνεται. Ορίζεται από τις οδούς Αιόλου, Σοφοκλέους, Ευριπίδου και Αριστείδου. Ο όρος ‘’μονομπλόκ’’ δεν είναι τυχαίος, αναφέρεται τόσο στο σχήμα του τεραστίου οικοδομικού τετραγώνου όσο και στην υπεροχή της διοικητικής και ιδιωτικής δραστηριότητας στο επίπεδο των ορόφων. Επιχειρείται λοιπόν η ένταξη του, στο ευρύτερο σύστημα αυτής της λαβυρινθοειδούς flânerie.

Κάτοψη δωμάτων






Ακάλυπτος, αρνητικός χώρος, η πόλη μέσα στην πόλη

Το οικοδομικό τετράγωνο αντιμετωπίζεται συνθετικά ως λαβύρινθος στον οποίο ο περιπλανώμενος εισέρχεται μέσω των στοών για να βρεθεί σε μικρά αίθρια-δωμάτια (ακάλυπτοι) και να προστατευτεί από τους θορύβους και τους βιαστικούς ρυθμούς της μεγαλούπολης. Δυο κατακόρυφοι πυρήνες επιτρέπουν την πρόσβαση στις ενοποιημένες πλέον ταράτσες. Εκεί ένας δεύτερος φυτεμένος λαβύρινθος ή καλύτερα ένα κολλάζ κήπων έρχεται να συνδέσει το πολύπλοκο σύστημα του ισογείου με αυτό της πέμπτης όψης.



Σημείο Δύο: Forum

Forum_κολλάζ

   Από τα πρώτα πολεοδομικά σχέδια των Αθηνών, προβλέπεται η χωροθέτηση της κεντρικής αγοράς της πόλης στο γεωμετρικό της κέντρο. Η Οδός Αθηνάς την διχοτομεί σε δυο τμήματα, το Ανατολικό και το Δυτικό. Στο μέσον λοιπόν του άξονα η ‘’Λαχαναγορά’’ που στέκεται απέναντι της Δημοτικής Αγοράς μετατρέπεται σε Forum. Ο δυισμός της λειτουργίας της πλατείας της Βαρβακείου και ως πλατεία και ως αγορά απαντάται σε δυο επίπεδα με ένα υποβαθμισμένο τετράγωνο να εξυπηρετεί την δεύτερη. Η παλαιά με τη νέα αγορά, η ανατολική με τη δυτική Αθήνα συναντώνται και αλληλοεπιδρούν. Στα ανατολικά, μια κεντρική κλίμακα παραλαμβάνει τους επισκέπτες από το επίπεδο του δρόμου και τους καθοδηγεί στην καρδιά του Forum. Στα δυτικά, μια στωική πύλη ανοίγεται σε μια μεγάλη εξέδρα που ανηφορίζει προς την Οδό Θεάτρου. Περιμετρικά του τετραγώνου, η ρυθμική επανάληψη των υποστυλωμάτων αγκαλιάζει τον ανοικτό χώρο και προστατεύει τα μαγαζιά και τους επισκέπτες από τον Αττικό ήλιο. Η χρήση του υπογείου πάρκινγκ, παραμένει με τις ράμπες εισόδου και εξόδου να κρύβονται πίσω από τα πλευρικά τοιχία των αναβαθμών.





Σημείο Τρία: Φαλανστήριο

Πυρήνας Φαλανστηρίου_κολλάζ

    Η Πλατεία Θεάτρου ανοίγεται σήμερα ως ένα κρυφό αστικό δωμάτιο. Ένα ασφαλτοστρωμένο πλάτωμα που λειτουργεί ως χώρος στάθμευσης, αποτελεί τον πυρήνα ενός πεδίου με πλήθος κενών κελυφών. Το δίχως χρήση κτιριακό απόθεμα της περιοχής θα μπορούσε να μετατραπεί σε ένα ‘’φουριεριστικό Φαλανστήριο’’, ένα εν δυνάμει δίκτυο κοινωνικής κατοίκησης με κέντρο το κτίριο της Διπλαρείου Σχολής. Εκείνο παίρνει τον ρόλο του κοινοτικού πυρήνα ορίζοντας έτσι, το τέλος της τουριστικής επέκτασης του Ψυρρή και δίνοντας έναν ισχυρό χαρακτήρα στην δυτική πλευρά του Αθηναϊκού τριγώνου. Η πλατεία ορίζεται πλέον από ένα αυστηρό ερυθρό ορθογώνιο, με τις περιμετρικές στοές και τους αναβαθμούς που την περιβάλλουν, να την αγκαλιάζουν.

Συλλογική κατοίκηση κενού κελύφους

Φαλανστήριο_εγκάρσια τομή



Σημείο Τέσσερα: Κύκλος


Κύκλος_κολλάζ 


 Κάτοψη, κλίμακα 1_250

   Το τελευταίο πεδίο του άξονα αποτελεί η περιοχή πέριξ της πλατείας Κουμουνδούρου και η προγραμματική της ενίσχυση ως δυτικό άκρο που λειτουργεί αντιστικτικά στο αντίστοιχο ανατολικό, απ’ όπου ξεκινήσαμε. Αδόμητα πεδία που χρησιμοποιούνται κατά κύριο λόγο ως χώροι στάθμευσης και κινδυνεύουν να δομηθούν από ιδιωτικές πρωτοβουλίες αποδίδονται στον δημόσιο βίο. Στην απόληξη της Οδού Σαπφούς εντάσσεται πλέον ένα κυκλικό πλάτωμα. Συλλέγει τις κινήσεις των πεζών, ως κόμβος, διαχέοντάς τες σε έναν γραμμικό περίπατο. Ένα δημόσιο πέρασμα συγκροτείται μέσα από ένα δίκτυο αστικών κενών. Ο κύκλος, ως σημείο αναφοράς και συλλογής φαντάζει εύκολα κατειλημμένος από τους κατοίκους, που ήρθαν να συζητήσουν, να παίξουν, να τρέξουν, να χορέψουν στροβιλίζοντας στην γεωμετρία του.


Σημείο Πέντε: Lunaparking

Lunaparking_κολλάζ
  
   Ένα υβριδικό κέλυφος αντικαθιστά τον χώρο στάθμευσης στο ημικυκλικό άκρο της πλατείας Κουμουνδούρου. Μια πολυώροφη ευέλικτη, κορμπουζιανή δομή, που έρχεται να απελευθερώσει το επίπεδο του ισογείου από την ιδιωτική ιδιοκτησία μέσω των υποστυλωμάτων της , φιλοξενεί πλέον την λειτουργία της στάθμευσης στους ορόφους. Η μορφολογία της έρχεται να συμπληρώσει το ημικυκλικό ανάπτυγμα, στο ανατολικό τμήμα της πλατείας. Η φύτευση, εισχωρεί ως επέκταση της, κάτω από τον κτιριακό όγκο. Στο δώμα φιλοξενούνται δημόσιοι αθλητικοί χώροι που διαπλέκουν την στάθμευση των τροχοφόρων με κοινοτικές λειτουργίες συγκροτώντας μια κτιριακή δομή που μπορεί και προσαρμόζεται στις ανάγκες της εξελισσόμενης πόλης.

Κάτοψη, κλίμακα 1_250 & αξονομετρικό σε έκρηξη

6 Σημεία, αξονομετρική απεικόνιση


Μακέτα συνόλου, κλίμακα 1_333



Κάντε ΚΛΙΚ στις εικόνες  για μεγέθυνση



Monday, December 23, 2024



ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ 2024

Απολαμβάνοντας τις διακρίσεις φίλων,
σε δύσκολες συνθήκες

Δημήτρης Φιλιππίδης, Μανόλης Κορρές,
Πάνος Τσακόπουλος, Αλέξης Κυριτσόπουλος.

Ομολογώ ότι πρώτη φορά βρέθηκα σε Πανηγυρική Συνεδρία απονομής μεταλλίων, βραβείων και τιμητικών διακρίσεων στην Ακαδημία Αθηνών σε εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών, συγγραφείς, καλλιτέχνες, αρχιτέκτονες και ερευνητές, και έσπευσα για να τιμήσω και να χαρώ τις διακρίσεις αγαπητών φίλων που εικονίζονται και στην σύνθετη φωτογραφία, του Δημήτρη Φιλιππίδη του Πάνου Τσακόπουλου που πραγματοποιήθηκαν με την πρωτοβουλία του ακαδημαϊκού Μανόλη Κορρέ και επίσης του εικαστικού Αλέξη Κυριτσόπουλου. Χρειάστηκε βέβαια υπομονή για να παρακολουθήσω όρθιος την ενδιαφέρουσα ομιλία του προέδρου Σταματίου Κριμιζή περί Ηλιόσφαιρας και την κουραστική και μακρόχρονη αναλυτική περιγραφή των πράγματι σημαντικών και πολυάριθμων πεπραγμένων της Ακαδημίας το 2024 από τον Γενικό Γραμματέα κ. Χρήστο Ζερεφό.


Ελπίζοντας στην συνέχεια ότι μέσα σε ένα κλίμα υπέρμετρης σοβαρότητας, θα μπορούσα να καταγράψω φωτογραφικά τις απονομές, και να ακούσω κάποια σχόλια τόσο από την πλευρά της Ακαδημίας όσο και από τους βραβευμένους, δυστυχώς, όλα έγιναν πολύ γρήγορα, με δεδομένο βέβαια ότι απονεμήθηκαν 74 διακρίσεις. Μετά την αναγγελία των ονομάτων και την περιγραφή του λόγου που τιμώνται, οι βραβευμένοι παρελάμβαναν το βραβείο με την πλάτη γυρισμένη στο κοινό και αποχωρούσαν. Έτσι δυστυχώς δεν κατάφερα να εξασφαλίσω από την θέση που βρισκόμουν μια κλασσική φωτογραφία απονομής.


Το μόνο που κατάφερα ήταν να καταγράψω τον τιμώμενο να χειροκροτεί τιμώντας τους επόμενους βραβευθέντες.


Έτσι η δυνατότητα φωτογράφησης υπήρξε μόνο έξω από την αίθουσα, στο πρόπυλο της Ακαδημίας μεταξύ φίλων, μέσα σε ένα κλίμα συγκίνησης και χαράς όπως αποτυπώνονται στις σχετικές φωτογραφίες και από τους δύο ακόμη διακριθέντες, που πραγματοποιήθηκαν περιμένοντας τον Δημητρη Φιλιππίδη.

Γιώργος Πανέτσος, Μανόλης Κορρές, Μπούκη Μπαμπάλου

Μανολης Κορρές, Πάνος Τσακόπουλος



ΟΙ ΔΙΑΚΡΙΘΕΝΤΕΣ

Ο αρχιτέκτονας ερευνητής και συγγραφέας Πάνος Τσακόπουλος βραβεύτηκε για τον επιστημονικό, ιστορικό και καλαίσθητο εκδοτικό του άθλο με τίτλο ‘MORA’ ΑΛΛΟΤΕ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ. Ένας εκτός εμπορίου τόμος με 1247 σελίδες, με την επιμέλεια του γραφιστικού σχεδιασμού της Ιωάννας Κωστίκα, που πραγματοποιήθηκε με αφετηρία την διδακτορική του διατριβή στο πανεπιστήμιο της Nanterre και εστιάζει, μέσα από την οπτική ενός αρχιτέκτονα, στην Ιστορία της πόλης στην Πελοπόννησο, στην μακρά περίοδο της Οθωμανικής κατάκτησης.

Πάνος Τσακόπουλος

Μαζί μας και ο εικαστικός Αλέξης Κυριτσόπουλος που τιμήθηκε για το σύνολο του έργου του. Ένας «άτακτος» και λιγομίλητος καλλιτέχνης, που έχει την δική του γραφή, που μιλάει όχι μόνο στις ψυχές των παιδιών αλλά και των μεγάλων με αυτή την αφοπλιστική απλότητα, την ελευθερία, τον αυθορμητισμό και την αστείρευτη φαντασία.





















Ο Αλέξης Κυριτσόπουλος με την Ελένη Κρίκκη

Δημήτρης Φιλιππίδης, Ειρήνη Φιλιππίδη, Γιώργος Πανέτσος και Μανόλης Κορρές

Ώσπου στο τέλος κατέφθασε στο Πρόπυλο ο Δημήτρης Φιλιππίδης με την συζυγό του Ειρήνη, με ένα χαμόγελο ικανοποίησης και μετά από επιμονή μας μας έδειξε και το ασημένιο μετάλλιο.

Δημήτρης Φιλιππίδης

Ένα μετάλλιο για το οποίο είχα ενημερωθεί λίγες ημέρες πριν, με την τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε με τον Μανόλη Κορρέ, στην οποία αναφέρθηκε στην πρότασή του για την απονομή της ανώτατης διάκρισης στον Δ. Φιλιππίδη, ομότιμο καθηγητή ΕΜΠ, και μεταξύ άλλων μου τόνισε:



Ο Φιλιππίδης είναι ο ίδιος ένας καθρέφτης της κοινωνίας

Ο Φιλιππίδης είναι μια γέφυρα ανάμεσα σε πολλές γενεές. Γεφυρώνει έξι δεκαετίες αρχιτεκτονικής, είναι επίσης μια γέφυρα στις ειδικότερες κατευθύνσεις της αρχιτεκτονικής, και ενδιαφέρει τόσο τους λαογράφους και τους ιστορικούς, όσο και τους συνθέτες και τους δημιουργούς. Γεφυρώνει επίσης και άλλες ειδικότητες όπως είναι η κοινωνιολογία η ανθρωπολογία η δημοσιογραφία, αλλά και ο σφυγμός της πόλης και η ζωή της Αθήνας και όχι μόνο. ‘Όπως επίσης μια γέφυρα μεταξύ αρχιτεκτονικής και πολεοδομίας από την μια και της κοινωνίας από την άλλη, γιατί είναι πολλοί οι αρχιτέκτονες που γράφουν τα δοκίμιά τους και τους ξέρουν μόνο οι ομότεχνοι και η κοινωνία τους αγνοεί. Ενώ ο Φιλιππίδης είναι ο ίδιος ένας καθρέφτης της κοινωνίας, κάτι που δεν το έχει καταφέρει κανείς ως τώρα. Και επίσης είναι αποδεκτός από κάθε είδους αρχιτεκτονική σκοπιά, ή σχολή σκέψης, ή άτομα. Είναι τόσο πολύπλευρος που δεν μπορεί κανείς να του βάλει μια ετικέτα, όπως γίνεται συνήθως. Ως άνθρωπος δε, είναι λόγω του χαρακτήρα του αγαπητός.



Παράλληλα o Μανόλης Κορρές μου απέστειλε και το υλικό της πρότασής του που εiσηγήθηκε προς την Ακαδημία, που εκτός από το συνοπτικό βιογραφικό και τα κυριότερα βιβλία του, που παραθέτω στην συνέχεια, μεταξύ άλλων αναφέρει:

Ο ομότιμος καθηγητής του Πολυτεχνείου κ. Δημήτρης Φιλιππίδης, είναι πολύ γνωστός για τις συστηματικές επιστημονικές του έρευνες, την εμπνευσμένη πανεπιστημιακή διδασκαλία του, το ευρύτατου φάσματος συγγραφικό του έργο, τις συναρπαστικές ομιλίες του, την λειτουργικότατη αρθρογραφία του, και την γενικότερη παρουσία και ήρεμη επιρροή του στον κοινωνικό χώρο της αρχιτεκτονικής και πολεοδομίας. Στη συλλογική συνείδηση των αρχιτεκτόνων κατέχει κεντρική θέση, ως ο πλέον πολύπλευρος παρατηρητής, μελετητής και σχολιαστής πλήθους φαινομένων της αρχιτεκτονικής, θεωρούμενων στο ευρύτερο ιστορικό-κοινωνικό τους πλαίσιο, αλλά και άλλων φαινομένων, καλλιτεχνικών ή κοινωνικών, με επιπτώσεις στον δημόσιο βίο και ορισμένως στο δομημένο αστικό ή ευρύτερο περιβάλλον. Ο Δημήτρης Φιλιππίδης με τα πολυάριθμα, απολύτως χρήσιμα βιβλία του και επιστημονικά άρθρα του, έχει σε ύψιστο βαθμό συμβάλει στην τεκμηρίωση και ερμηνεία των διαδικασιών και των προϊόντων της Αρχιτεκτονικής. Ως εκ τούτου, χάρις στην ευρεία απήχηση των έργων του, έχει επίσης συμβάλει στη διαμόρφωση της επιστημονικής σκέψης και επαγγελματικής ευαισθησίας πλείστων αρχιτεκτόνων και καλλιτεχνών. Κάποια βιβλία του, ή συλλογικά έργα βασισμένα σε δική του σύλληψη και διεύθυνση, έχουν σήμερα την χρησιμότητα πολύτιμων εγχειριδίων. Αναρίθμητα (σχεδόν χίλια) μικρότερα κείμενα του Δ. Φιλιππίδη, διάσπαρτα στον ημερήσιο και τον περιοδικό τύπο, σε στήλες κριτικής παρουσίασης βιβλίων, κτισμάτων, καλλιτεχνικών έργων, ή δημιουργών, σε καταλόγους εκθέσεων και ποιοτικές ιστοσελίδες, συνθέτουν μια απροσδόκητα ευρεία, πολύπλευρη και αποκαλυπτική εικόνα του κόσμου μας, της οποίας ο δημιουργός Δ. Φιλιππίδης, δεν διεκδικεί τον τίτλο του απολογητή μιας εποχής, αλλά αντιθέτως εκείνον του ακαταπόνητου παρατηρητή και σχολιαστή. Χωρίς αμφιβολία, αυτά τα κείμενα του Φιλιππίδη, που ήδη χρησιμοποιούνται από μελετητές της κοινωνίας μας και των τεχνών, θα απαρτίζουν για τις επόμενες γενιές πολύτιμο πεδίον ιστορικής και κριτικής έρευνας.

Για τα ως άνω, ο Δ. Φιλιππίδης πρέπει να τιμηθεί από την Ακαδημία με μια από τις ανώτατες διακρίσεις.

Μ. Κορρές


Σύντομο Βιογραφικό


Ο Δ. Φιλιππίδης (1938) είναι Αρχιτέκτων-Μηχ. ΕΜΠ (1962) και Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, ΗΠΑ.
-Εργάσθηκε στο Γραφείο Δοξιάδη (Αθήνα και Αμερική 1967-70), και κατόπιν μόνος του ή σε διάφορα αρχιτεκτονικά γραφεία, για αρχιτεκτονικές και πολεοδομικές μελέτες, έως το 1995.
-Μετείχε σε πολλά ερευνητικά προγράμματα (1990-2000) και διακρίθηκε σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς.
-Δίδαξε Πολεοδομία, κυρίως Αστικό Σχεδιασμό, στη Σχολή Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ (1975-2005), όπου σήμερα είναι ομότιμος καθηγητής, αλλά και σε άλλα προγράμματα (1979-90).
-Είχε πλούσια συμμετοχή σε συνέδρια, επιστημονικές συναντήσεις και άλλα συναφή στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
-Ήταν μόνιμος συνεργάτης των ετήσιων περιοδικών Αρχιτεκτονικά Θέματα και Θέματα Χώρου + Τεχνών (1972-2013), όπου επιμελήθηκε τέσσερα ειδικά αφιερώματα και τέσσερις μονογραφίες αρχιτεκτόνων.


-Επιμελήθηκε έξι τόμους της σειράς Ελληνική Παραδοσιακή Αρχιτεκτονική (Μέλισσα, 1980-88), όπου συνέβαλε με εισαγωγικά άρθρα και 3 μονογραφίες.
-Έγραψε την εισαγωγή στην επανέκδοση του βιβλίου Το Σπίτι του Ροδάκη (Μ. Φάις, επιμ.1997)


-Επιμελήθηκε τη συλλογική έκδοση Σπίτια του ’30. Μοντέρνα Αρχιτεκτονική στην Προπολεμική Αθήνα (1998).
-Συμμετείχε στο Die Architektur, die Tradition und der Ort (V.M. Lampugnani, επιμ., Wűstenrot Stiftung 2000).
-Επιμελήθηκε με τον Χ. Μπούρα το Αρχιτεκτονική, λεξικό τεχνικών όρων και βιογραφικών σημειωμάτων (Μέλισσα 2013) και το

-Επιμελήθηκε το βιβλίο Κ. Δοξιάδης, Ταξιδιωτικά ημερολόγια 1954-56 (Μέλισσα 2019).
-Επιμελήθηκε την έκθεση «Λύσανδρος Καυταντζόγλου», (ΕΙΑ, Πολιτιστικό Κέντρο Μελίνα Μερκούρη 1996). Συμμετείχε στην επιτροπή οργάνωσης της έκθεσης ελληνικής αρχιτεκτονικής στο DAM Φραγκφούρτης και συνέβαλε στον κατάλογό της (Prestel 1999).
-Σε συνεργασία με το σκηνοθέτη Γ. Σκοπετέα, έγραψε σενάρια για τα ντοκιμαντέρ Για πέντε διαμερίσματα και ένα μαγαζί! (Μ. Μπενάκη 2004)
Έγραψε τα σενάρια σειράς 13 ντοκιμαντέρ για την ελληνική αρχιτεκτονική: Από τον Καλλικράτη στον Καλατράβα (2010-11).


Κυριότερα βιβλία του Δ. Φιλιππίδη:



-Νεοελληνική αρχιτεκτονική. Αρχιτεκτονική θεωρία και πράξη (1830-1980) σαν αντανάκλαση των ιδεολογικών επιλογών της νεοελληνικής κουλτούρας Αθήνα 1984.
-Για την ελληνική πόλη: μεταπολεμική πορεία και μελλοντικές προοπτικές Αθήνα 1990.
-Είκοσι θέσεις για την πολεοδομία, Αθήνα 1990.
-Το σκυρόδεμα στην ελληνική αρχιτεκτονική του εικοστού αιώνα, Αθήνα 1992.
-Δημήτρης Πικιώνης, δίτομη έκδοση του αρχιτεκτονικού έργου του Δημήτρη Πικιώνη, τρία εισαγωγικά κείμενα, Αθήνα 1994.
-Μεσογειακά σπίτια, Αθήνα 1994.
-Η κατοικία στην Αθήνα τη δεκαετία του 30, Αθήνα 1995 (συλλογικό ερευνητικό, με ευθύνη του Δ. Φιλιππίδη και συμμετοχή στη συγγραφή.
-Η ζωή και το έργο του αρχιτέκτονα Λύσανδρου Καυταντζόγλου (1811-1885) Αθήνα 1995.
-Λύσανδρος Καυταντζόγλου, κατάλογος έκθεσης
-Μυτιληνη, Επάνω σκάλα, Αθήνα 1997.
-Πέντε δοκίμια για τον Άρη Κωνσταντινίδη, Αθήνα 1997.
-Διακοσμητικές τέχνες, τρεις αιώνες τέχνης στην ελληνική αρχιτεκτονική, Αθήνα 1998.
-Αρχιτεκτονικοί διαγωνισμοί και σύγχρονη ελληνική αρχιτεκτονική (σε συνεργασία με την Ντ. Δεμίρη και τον Π. Τουρνικιώτη.
-Μοντέρνα αρχιτεκτονική στην Ελλάδα, Αθηνα 2001.
-Ιστορία της ελληνικής αρχιτεκτονικής και πολεοδομίας, Πάτρα 2001.
-Ανθολογία κειμένων ελληνικής αρχιτεκτονικής (1925 2003) Αθήνα 2003.
-Προάστια και εξοχές της Αθήνας του ‘30, δίγλωσση έκδοση, Αθήνα 2006.
-Αρχιτεκτονικές μεταμορφώσεις: επεμβαίνοντας δημιουργικά σε παλιά κτίσματα στην Ελλάδα, 2 τόμοι.
-Νεοκλασικές πόλεις στην Ελλάδα (1830-1920) Αθήνα 2007.


-Οικοδομικό τετράγωνο 19, Αθηνα 2009.
-Ανώνυμη αρχιτεκτονική στην Ελλάδα, ο έλληνας Rapoport, δεύτερο μέρος του βιβλίου A. Rapoport-Δ. Φιλιππίδης, Ανώνυμη αρχιτεκτονική και πολιτιστικοί παράγοντες, Αθήνα 2010.
-Αρχιτεκτονική, λεξικό, επιμέλεια μαζί με τον Χ. Μπούρα. Αθήνα 2013.
-Εφήμερη και αιώνια Αθήνα, Αθήνα 2009,


-Δημήτρης Πικιώνης, Οι ομιλίες του ’65, Αθήνα 2009.
-Κωνσταντίνος Δοξιάδης. Αναφορά στον Ιππόδαμο. Αθήνα 2015.


-Ανώνυμη αρχιτεκτονική, μια άρρητη παρουσία, Αθήνα 2018.


-Εγώ γράφω. Αθήνα 2018.

Τέλος  απονεμηθήκαν συνολικά 74 διακρίσεις από την Ακαδημία Αθηνών, με το χρυσό μετάλλιο στο Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών για τα «150 χρόνια ευδόκιμης παρουσίασης του στην Ελλάδα».  Και με το αργυρό τιμήθηκε ο Αλκιβιάδης Τάττος για την «καθοριστική συμβολή του στην ανάπτυξη αξιοσημείωτης πολιτιστικής δραστηριότητας στην Άνδρο.

Μεταξύ άλλων ανακοινώθηκε και η κατασκευή του νέου υπόσκαφου κτιρίου μουσείου, βιβλιοθήκης και κτιρίου με γραφεία και άλλες χρήσεις για τις ανάγκες της Ακαδημίας Αθηνών, που προγραμματίζεται να δημοπρατηθεί μέσα στο 2025. Ένα έργο του γραφείου SPARCH, ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΔΟΥ / ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ που απέσπασε το 1ο Βραβείο στον Αρχιτεκτονικό Διαγωνισμό το 2010.


SPARCH, ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΔΟΥ / ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ,
ΚΤΗΡΙΟ ΓΡΑΦΕΙΩΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ
1ο ΒΡΑΒΕΙΟ, Αρχιτεκτονικός Διαγωνισμός, 2010


Κάντε ΚΛΙΚ στις εικόνες για μεγέθυνση και καλύτερη ανάλυση

και 
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ