ΜΥΘΟΙ ΤΟΥ ΑΙΣΩΠΟΥ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ - ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΧΑΛΙΜΑΣ ΣΤΗΝ ΛΑΚΩΝΙΑ

Η ελληνική μαγκιά και ο εμπαιγμός μας διεθνώς 

Για τους μύθους του Αισώπου είναι λίγο πολύ γνωστό ότι είναι διαχρονικά διδακτικοί και μέσα από την γοητεία ενός παραμυθιού προβάλλουν απλές αρχές ήθους και αξιοπρέπειας  για την ζωή των ανθρώπων, μέσα από τις συμπεριφορές των ζώων. Ο Μανώλης Χάρος, σε μια εποχή απαξίωσης αυτών των αρχών, επεδίωξέ να μας επαναφέρει στην τάξη, προσεγγίζοντας εικαστικά αυτούς τους μύθους με μια σειρά έργων που εκτίθενται  στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Κουμπάρη μέχρι τις 16 Οκτωβρίου 2011.

Η έκθεση με ζωγραφικά έργα και κατασκευές μας διασκεδάζει με τις χαριτωμένες απεικονίσεις των ηρώων των μύθων και  ταυτόχρονα ίσως επιδιώκει να  μας προβληματίσει σχετικά με τις νέες μας συνήθειες.  Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για μια παράδοξη, ως προς τα μέσα και το στήσιμο, έκφραση του καλλιτέχνη.

Ακριβώς δύο μέρες αργότερα βρέθηκα στην Λακωνία, διερευνώντας την τοπική αρχιτεκτονική και τις κατακτήσεις των συναδέλφων αρχιτεκτόνων και μη.

Και να ένας ακόμη μύθος που αποκαλύπτει την γνωστή τακτική μας, απέναντι στου ξένους.

Στον κεντρικό δρόμο της Μάνης, συνάδελφοι μηχανικοί αναλαμβάνουν να πραγματοποιήσουν πέτρινο, μεγαλοπρεπές νέο-παραδοσιακό κτίριο.

που θα αποτελέσει το ΝΕΟ ΕΛΛΗΝΟΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ στα πλαίσια των διεθνών νεανικών προγραμμάτων «UNNA».

Και εν μέσω πολύχρωμων σημαιών  και την σκέπη της Ευρωπαικής Ένωσης,  στην επιγραφή του έργου προβάλλεται και το εγκεκριμένο σχέδιο της όψης. Αλλά το τελικό αποτέλεσμα αποκαλύπτει το μέγεθος της απάτης. 

Πρόκειται για ένα απεχθές κτίριο με απλό τελικά επίχρισμα (ευτυχώς βέβαια!) με παράδοξα αετώματα, με πρόχειρες και χυδαίες λεπτομέρειες, που νομίζω ότι έγκαιρα πρέπει να ανατιναχτεί πριν μαγαρίσει περισσότερο την εικόνα μας προς τα έξω.

λεπτομέρειες απο την όψη με τις αποχετεύσεις

σε πρώτο πλάνο εκατέρωθεν της κεντρικής εισόδου

 Ακολουθεί το σχετικό σχόλιο του Οδυσσέα Σγουρού


..Χαίρε αεικίνητε φίλε,που είχες το κουράγιο με "λακωνικό" τρόπο να περιγράψεις τα όψιμα μορφώματα της χυδαιότητας που μας πολιορκεί και ουσιαστικά επικυρώνει με τις αηδιαστικές εικόνες της,την απύθμενη αισθητική (δηλ.και ηθική) κρίση που μας κανοναρχεί...Τι να σου κάνουν οι μελέτες των οικισμών μας από το ΥΠΕΚΑ,τι να προλάβουν μια χούφτα ευαίσθητοι άνθρωποι να διασώσουν από την επέλαση των κάθε λογής κακόγουστων επιμορφωτών που έχουν αναλάβει εργολαβικά να διαλύσουν κάθε απομεινάρι δημοσιάς και αρχιτεκτονικού ήθους μας έχει απομείνει, τι να σου κάνει μια παράδοση που δεν μπορεί να διαβάσει πια κανείς καθώς είναι φορτωμένη με ξελιγωτικά περιτυλίγματα που τη μεταμορφώνουν σε καρικατούρα και μάλιστα με επίσημη ταμπέλα;...H φράση κλειδί στο κείμενό σου είναι "να ανατιναχτεί", μόνο που για να συμβεί αυτό πρέπει να ξεκινήσει κανείς από το θηριώδες έλλειμμα παιδείας, γιατί τέτοιο είναι και η απουσία του καλού γούστου τελικά...Ίσως δεν πρέπει βέβαια να παίρνουμε κατάκαρδα πως για τις εικόνες που παράγει η κυριαρχία του θεάματος υπήρξαν πολύ νωρίς άνθρωποι που τις κατανόησαν και έγραψαν (π.χ. Γκυ Ντεμπόρ) μόνο που δεν ξέρω πόσοι τους έχουνε διαβάσει και πιο πολύ πόσοι έχουν τα "μέσα μάτια" για να αντιληφθούν τις πραγματικές αλήθειες που φώτισαν με το διανοητικό κάματο και το προφητικό τους βλέμμα...Καλό φθινόπωρο...Οδυσσέας,14.09.2011

STEPHEN ANTONAKOS : “THE SEARCH” (PART TWO)

ο Στήβεν Αντωνάκος επιδιώκει να αγγίξει

την εσωτερικότητα του ανθρώπου

Βρέθηκα στην Ελευσίνα την πρώτη βραδιά των εγκαινίων της μεγάλης αυτής έκθεσης του Αντωνάκου, με νωπές τις μνήμες των τελευταίων σημαντικών χειρισμών του Γιαννη Κουνέλη και της Διοχάντης που την περσινή χρονιά θάλεγα ότι ανέβασαν τον πήχη στην σειρά των εικαστικών επεμβάσεων, που πραγματοποιούνται τα τελευταία χρόνια στο παλαιό ελαιουργείο της Ελευσίνας, στα πλαίσια των Αισχυλείων.

Τα ερείπια του παλαιού ελαιουργείου μέχρι πέρυσι, αναδεικνύονται  ή συνομιλούν με επεμβάσεις καλλιτεχνών που διαχειρίζονται την «ύλη» ο καθένας με τον δικό του τρόπου και χρησιμοποιούν κρυμμένες πηγές φωτός για να δημιουργήσουν μια υποβλητική ατμόσφαιρα. Το φως προβάλεται και αναδεικνύει την επεξεργασία της ύλης και την φθορά και γοητεία των ερειπίων, σε ολες τις προηγούμενες εγκαταστάσεις στην Ελευσίνα.

Φέτος ο Αντωνάκος τολμά να δημιουργήσει το έργο του, αναδεικνύοντας σε πρώτο πλάνο τις δικές του ιδιότυπες πηγές φωτισμού, τα γνωστά του «νέον». Οι γεωμετρικές αυτές πηγές φωτισμού συντίθονται  και αναδεικνύουν έμεσα τις επιφάνειες των ερειπωμένων δομικών στοιχείων του  ελαιουργείου. 

Οι ανθρώπινες φιγούρες των επισκεπτών, που κινούνται στους χώρους αυτούς, δίνουν την τελική αίσθηση στον επισκέπτη και τον ταξιδεύουν σε τόπους παράδοξους.

Σε δρόμους σκοτεινούς  με φωτεινές επιγραφές και ανθρώπους της νύχτας, άλλοτε ρομαντικούς άλλοτε μυστηριώδεις, άλλοτε ύποπτους, άλλοτε ακόμη αδιάφορους... Μια άλλη καινούργια αίσθηση που φλερτάρει με την συγκίνηση, αλλά δεν  την προκαλεί πάντα.

Οι λιτές γεωμετρικές φόρμες του Αντωνάκου υπογραμμίζουν έντονα την ύπαρξή τους

και συχνά κυριαρχούν μέσα στους χώρους που σαν ετεροφωτιζόμενοι συχνά χάνουν την πλοκή τους και την ματιέρα των ερειπωμένων επιφανειών τους. 

 

Ο Αντωνάκος δούλεψε πολύ προσεκτικά και με ευαισθησία στην Ελευσίνα. Αξίζει να δείτε αυτή την εγκατάσταση, ενός έλληνα  καλλιτέχνη με μια σημαντική πολύχρονη πορεία στο εξωτερικό.

STEPHEN ANTONAKOS: THE SEARCH

σκέψεις  του καλλιτέχνη με αφορμή
το νέο έργο του 
στο παλαιό ελαιουργείο Ελευσίνας 

                                

Καλό μήνα σε όλους σήμερα, πρώτη μέρα του Σεπτέμβρη και καλή προσαρμογή.
Κλείνοντας ένα χρόνο επικοινωνίας μαζί σας, θα ήθελα να ξεκινήσω τον καινούργιο κύκλο με τις σκέψεις του Στήβεν Αντωνάκου, με αφορμή  το καινούργιο έργο του, που εγκαινιάζεται αύριο Παρασκευή 2 Σεπτ. στα πλαίσια των Αισχυλείων 2011, στο Παλαιό Ελαιουργείο της Ελευσίνας. Σκέψεις που θεωρώ επίκαιρες και ουσιαστικές για την νέα περίοδο που ανοίγεται μπροστά μας...

"Ο καθένας μας ζει μόνο μια φορά. Είναι σημαντικό να πιστεύεις στον εαυτό σου και να λαμβάνεις αποφάσεις και να ξέρεις ότι κανείς δε ζει μόνος του και κανείς δεν εργάζεται μόνος. Είναι σημαντικό να αφοσιωθείς στο έργο, το έργο που μόνο εσύ μπορείς να κάνεις και, όπως λέει ο Καβάφης, "κάν'το όσο μπορείς καλύτερα".
Το μόνο που θέλω στη ζωή μου και στην τέχνη μου είναι να βρω τα απλούστερα μέσα για να μιλήσω για πιο πολύπλοκα πράγματα.

Πιστεύω ότι υπάρχει ένας βαθύς και φυσικός δεσμός μεταξύ γεωμετρίας και χώρου. Αυτή η σύνδεση είναι η πηγή όλων των ιδεών μου, όλου του έργου μου. Η ελπίδα μου είναι ότι η τέχνη μου θα αγγίξει την εσωτερικότητα του ανθρώπου. Ελπίζω ότι το έργο μου, στους δύσκολους καιρούς που περνάμε, αλλά και στις καλές εποχές, να υπενθυμίζει στον άνθρωπο τις μεγάλες δυνατότητές του σ'αυτήν τη ζωή, μια ενέργεια που ενυπάρχει και κινητοποιεί τον καθένα από εμάς."

Στήβεν Αντωνάκος
Νέα Υόρκη, Απρίλιος 2011

Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 30 Οκτωβρίου 

περισσότερα για την έκθεση εδώ