« ΑΘΗΝΑ ΕΝΤΟΣ» - ΑΘΗΝΑ ΣΕ ΚΡΙΣΗ… ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

αθέατες μικρές ιστορίες στο κέντρο της Αθήνας

από τον Στέλιο Ευσταθόπουλο

Αρχιτέκτονες, πολεοδόμοι, φωτογράφοι, εικαστικοί και πολιτικοί, δημοτικοί άρχοντες, Ελληνίδες, Έλληνες, Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι και μέλη του Νομισματικού Ταμείου… 

…δείτε τι μας συμβαίνει. 

Αυτοί δεν είναι οι δρόμοι που γνωρίσαμε 
Αλλότριο πλήθος έρπει τώρα στις λεωφόρους. 
γράφει ο Μανώλης Αναγνωστάκης.
  
Εικόνες ίσως δραματικώτερες από  αυτές της κατοχής γιατί τότε υπήρχε ο θάνατος  μαζί  με την ελπίδα. Τώρα όμως υπάρχει μόνο απόγνωση, απελπισία και αδιέξοδο στους ανθρώπους,  που κάνουμε πως δεν το βλέπουμε, μέσα στην απομόνωσή μας και το προσωπικό μας άλγος. 

Σπεύσατε στη Ελληνοαμερικανική Ένωση (!), Μασσαλίας 22 και εκεί  σε μια ατμόσφαιρα που εκπέμπει μια ιερότητα, δείτε τους μάρτυρες αυτής της πόλης που προσπερνάμε αδιάφορα μέσα  από τα αυτοκίνητα  μας. Μια συγκλονιστική καταγραφή του  Στέλιου Ευσταθόπουλου, που αποτυπώνει τις πτυχές μιας πραγματικότητας, της ζωής αυτής της πόλης.

Όλοι όσοι αγωνιούμε και   ασχολούμαστε σήμερα με το μέλλον και τις διεξόδους για το  ιστορικό κέντρο της Αθήνας, βλέποντας αυτήν την εξαιρετική έκθεση, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε επί της ουσίας το πρόβλημα, που είναι βαθιά κοινωνικό … 

…και να προβληματιστούμε, αν τελικά είναι εφικτό να ανατρέψουμε αυτές τις εκφράσεις των ανθρώπων, να ανατρέψουμε την εγκατάλειψη των κοινόχρηστων χώρων και των κτιρίων, την «ερημία» και την μοναξιά, η απλά βαυκαλιζόμαστε ως έχοντες και κατέχοντες τα επιστημονικά εργαλεία  ότι θα τα καταφέρουμε

Μπούρδες νομίζω… Το παιχνίδι φαίνεται ότι έχει χαθεί, και φαίνεται να παρασύρει  σταθερά και άλλους. Ίσως και εμάς τους ίδιους. Εκτός εάν…. ανασκουμπωθούμε?

Υ.Γ. Η έκθεση, που επιμελείται ο Ηρακλής Παπαϊωάννου που έχει γράψει και τα κείμενα, εγκαινιάστηκε στις 15 Μαρτίου και θα διαρκέσει μέχρι 5 Απριλίου. Μην την χάσετε

Ο Στέλιος Ευσταθόπουλος σχολιάζοντας την επομένη με email του αυτό το άρθρο, μεταξύ άλλων αναφέρει:

...Αισθάνομαι ότι σε αναστάτωσα με τις φωτογραφίες μου και αυτό με ευχαριστεί ιδιαιτέρα. Αυτό επεδίωκα και φαίνεται να το πετυχαίνω τελικά. Να αναστατώσω ανθρώπους. Όπως λες οι έχοντες τα εργαλεία και την δυνατότητα να αλλάξουν κάτι ,απλά βαυκαλίζονται. Νομίζω ότι έχουμε εγκαταλείψει όλοι το τρένο η το πλοίο. Νομίζω ότι ζούμε μέσα από μια οθόνη την πραγματικότητα νομίζοντας ότι δεν αφορά εμάς. Είναι οι άλλοι. Η πόλη των άλλων. Εμείς και οι άλλοι....

ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΛΕΞΗ ΣΤΗΝ ΑΣΚΤ ΚΑΙ ΤΙΣ 10.000 ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΠΛΟΓΚ

ευχαριστίες σε όλους εσάς, για το ενδιαφέρον σας

Σήμερα, η ημέρα της εθνικής επετείου  συμπίπτει με τη συμπλήρωση 10.000 επισκέψεων που έχουν πραγματοποιηθεί σε αυτό το μπλογκ από το τέλος του καλοκαιριού. Μόλις μάλιστα ηρέμησα και από την προετοιμασία της διάλεξης μου που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη (23 ΜΑΡ) στην  Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνων, που με κράτησε για λίγες μέρες μακριά από την τακτική ενασχόληση μου με  το μπλογκ μου.

 

Στιγμιότυπα από την διάλεξη, μαζί με τους συνεργάτες μου   αρχιτέκτονες Βαρβάρα Γιαννούλα και Παναγιώτη Τσιμπιρίδη

Με τον καθηγητή του Β΄ Εργαστηρίου Ζωγραφικής εικαστικό  Γιώργο Λαζόγκα,   που είχε την πρωτοβουλία για την υλοποίηση αυτής της διάλεξης

Με τον Κώστα Τσόκλη και τον Θέμη Ροδαμίτη

Η διάλεξη με θέμα αρχέτυπα* ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ, πραγματοποιήθηκε με την πεποίθηση ότι η στοχαστική αναζήτηση είναι το υπόβαθρο για την πρωτοπορία, για μια πρόταση,  για μια πολυπαραγοντική δημιουργία.

Αποστασιοποιημένος από το βιβλίο μου και την πρόσφατη έκθεσή μου στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, επεδίωξα να επανατοποθετηθώ στο θέμα,  να αναζητήσω την ουσία, να  μιλήσω για μια άλλη ομορφιά και  να προτείνω διεξόδους για το μέλλον. 

Ευχαριστώ θερμά όλους όσους γέμισαν το αμφιθέατρο της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών De Chirico, και είχαν την υπομονή να με ακούσουν, αλλά και τους πολυάριθμους αναγνώστες αυτού του blog που με τιμούν καθημερινά.

Παρακολουθήστε στην συνέχεια τις πρόσφατες αναρτήσεις.

"ΠΟΛΥΓΛΩΣΣΙΑ" ΣΤΗ ΣΤΕΓΗ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ

η παρουσία και η

...απουσία της Αθηνάς Τάχα και όχι μόνο... 

" Έλξις"  (άσπρη αυτοκόλλητη ταινία  εκ. 4,5Χ6,0Χ4,5μ, με την συμβολή του Γιάννη Μουραβά), φωτο Richard Spear

Η Αθηνά Τάχα, μετά την πρόσφατη Έκθεσή της που πραγματοποιήθηκε στο Κ.Μ.Σ.Τ. Θεσσαλονίκης, στην Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας αλλά και στην ΑΣΚΤ στην Αθήνα, μαζί με μια ενδιαφέρουσα αλλά ατυχήσασα  διάλεξή της,  για την οποία έχω κάνει έντονα σχόλια, την περασμένη εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 2010,  επανέρχεται με ένα ευαίσθητο νέο έργο της, συμμετέχοντας στη πρώτη μεγάλη έκθεση της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών με τίτλο «Πολυγλωσσία». 

Πρόκειται για μια έκθεση που αφορά καλλιτέχνες ελληνικής καταγωγής, οι οποίοι έχουν γεννηθεί ή ζουν και δημιουργούν εκτός Ελλάδας, στις ΗΠΑ ή στην Ευρώπη, και έχει βασικό αίτημα να καλύψει όλα τα μέσα εικαστικής έκφρασης (ζωγραφική, γλυπτική, εγκαταστάσεις, περιβάλλοντα, προβολές βίντεο, έργα πολλαπλών μέσων, διαμέσου ενός μεγάλου φάσματος ηλικιών.

από την βραδυά των εγκαινίων

Η Αθηνά Τάχα ξεκίνησε  τα  “tape sculptures” από το 1978. Στη Στέγη χρησιμοποιεί  ένα χαμηλού κόστους αρχιτεκτονικό υλικό, ταινία γυψοσανίδας, για να συνδέσει  κάθετα και οριζόντια αρχιτεκτονικά στοιχεία του κτιρίου με διαφορετικούς  τρόπους.

φωτο Richard Spear

Στο έργο «ΕΛΞΗ»  της  Τάχα, οι  κορυφές των δύο τοίχων έλκονται από 40 τεντωμένες ταινίες γύρω από μία ισχυρή στήλη, όπως ένας ψαράς συγκεντρώνει τα δίχτυα του. Η Αθηνά Τάχα όπως η ίδια τονίζει, επιδιώκει με το έργο αυτό να  παραπέμψει σε αφρούς κυμάτων, κοίτες ποταμών, σύννεφα, σμήνη γαλαξιών και κβαντικές διακυμάνσεις, καθώς και οργανικά σχήματα: λεπτεπίλεπτες κληματαριές, λουλούδια και αισθησιακές μορφές του σώματος.

 

Εκτιμώ, ότι η πρώτη αυτή εικαστική έκθεση που πραγματοποιήθηκε με την επιμέλεια της Μαριλένας Καρρά, στο μεγάλο υπόγειο χώρο της Στέγης, ασφυκτιούσε από τον μεγάλο αριθμό των έργων. Ο αρχιτέκτων Γιώργος Παρμενίδης παρά τις προσπάθειες του, είχε μεγάλες δυσκολίες να διαχειριστεί τον χώρο και ιδιαίτερα τα «κουτιά» με τις βιντεοπροβολές  που κατακερμάτισαν την αίθουσα και στρίμωξαν τα έργα των καλλιτεχνών, που ήταν ελεύθερα διατεταγμένα στο χώρο. Οφείλω να επισημάνω την ευρηματικότητα του Παρμενίδη στον σχεδιασμό των εσωτερικών των κουτιών  που για πρώτη φορά σε συνεργασία με τους καλλιτέχνες χρησιμοποίησε το χρώμα και το φως δίνοντας μια άλλη διάσταση στις συχνά βασανιστικές βιντεοπροβολές.

 

Αν εξαιρέσει κανείς το έργο του  Στήβεν Αντωνάκου  που ξεχώριζε στην είσοδο του κτιρίου, του Κρις Γιαννάκου, του Γιάννη Κουνέλλη και της Χρύσας, ακριβώς απέναντι από την είσοδο του υπόγειου χώρου, τα περισσότερα έργα, άλλα λιγότερο άλλα περισσότερο ασφυκτιούσαν ή μάλλον έδειχναν σαν ήταν σε δεύτερη μοίρα. Την ίδια μοίρα είχε και το έργο της Αθηνάς Τάχα, κρυμμένο από τα “boxes”, στην πίσω αριστερή γωνία της αίθουσας. Ίσως η έκθεση αυτή   έπρεπε να πραγματοποιηθεί σε δύο φάσεις, να δοθεί η δυνατότητα στην πρώτη αυτή  εικαστική εκδήλωση να λάμψει η αίθουσα αυτή, στο επίπεδο που η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών έχει προαναγγείλει. 
Στην έκθεση συμμετείχαν ακόμη, οι Νάσος Δάφνης, Φιλόλαος, Τζων Χροστοφόρου, Τάκης (κάπου κρυμμένος και αυτός με ένα σπουδαίο έργο),Παύλος, Κωνσταντίνος Ξενάκης, Λουκάς Σαμαράς, Λίντα Μπένγκλις, Κατερίνα Θωμαδάκη, Μαρία Κλωνάρη, Καλλιόπη Λεμού, Τζένη Μαρκέτου, Ζωή Κεραμέα, Μαρία Οικονομοπούλου, Έφη Παλαιολόγου, Ευανθία Τσαντίλα, Μίλτος Μανέτας, Κατερίνα Χρηστίδη, Δημήτρης Τζαμουράνης, Χριστίνα Δημητριάδη, Βασιλεία Στυλιανίδου, Γιώργος Δρίβας, Μαρία Άντελμαν, Γιώργος Γρυπαίος και Μαρία Ζερβού. 
Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τα τέλη Ιουνίου 2011.