ΤΑΣΟΣ ΚΩΤΣΙΟΠΟΥΛΟΣ: "ΠΑΡΑ-ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΕΣ ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ" ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

αμήχανα σχέδια εκ των υστέρων τιτλοφορημένα ΙΙ

Τάσος Κωτσιόπουλος, Capri c'est fini, 70X100, 2014-08-02 

Με παράδοξους τίτλους και ξεχωριστή μαεστρία, ο αρχιτέκτων και καθηγητής Τάσος Κωτσιόπουλος επανέρχεται αυτές τις γιορτινές ημέρες με τα αμήχανα σχέδια του. Σχέδια που δημοσιεύονται σε συνέχεια προηγούμενης ανάρτησης σε αυτό το μπλογκ (στις 13 Ιουνίου 2014) και αμέσως μετά την παρουσίασή τους  στο Συνέδριο Ιστορίας Αρχιτεκτονικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, στις 24 Μαϊου 2014. 

Τάσος Κωτσιόπουλος, Στρωματογραφία - Stratigraphy, 70X100, 2014 

Σε αυτές τις «παρα-αρχιτεκτονικές συνθέσεις», έγραφα τότε, διακρίνεται μια γοητευτική και ονειρική διάσταση που ξεπερνά την λογική των γνωστών σκίτσων που οι αρχιτέκτονες πραγματοποιούν συχνά συνειδητά ή ασυνείδητα. 

Τάσος Κωτσιόπουλος, Αφρικανική σκόνη - African dust, 70X100, 2014-08-20 

Η σελήνη ή κάποιος ουράνιος πλανήτης, η πλώρη ξύλινων πλοίων, οι στρογγυλοί φεγγίτες, παράδοξα ασύμετρα πλέγματα και όχι μόνο αποτελούν μερικές από τις εμμονές του Κωτσιόπουλου και εντάσσονται στα έργα του με ενδιαφέρουσες διαφοροποιήσεις μέσα σε μια ονειρική ατμόσφαιρα. 

Τάσος Κωτσιόπουλος, η σελήνη ή κάποιος ουράνιος πλανήτης, λεπτομέρειες 

Τάσος Κωτσιόπουλος, Η πλώρη ξύλινων πλοίων, λεπτομέρειες 

Τάσος Κωτσιόπουλος, στρογγυλοί φεγγίτες, 

λεπτομέρειες

Τάσος Κωτσιόπουλος, παράδοξα ασύμετρα πλέγματα, 

λεπτομέρειες 

Πολιτείες και λιμάνια με αναρρίθμητες αναφορές από την ανατολή αλλά και την δύση, συνθέτουν ελκυστικά αρχιτεκτονικά αστικά τοπία που αξίξει να τα περιεργαστείτε και να εκτιμήσετε την μαεστρία και την ελευθερία ενός καταξιωμένου αρχιτέκτονα στο να αποτυπώνει στο χαρτί τις φαντασιώσεις του. 

Τάσος Κωτσιόπουλος, Διάλογος - Dialogue 30X90, 2014

Τάσος Κωτσιόπουλος, Άγνοια, Ignorance - 70X100, 2014-08-16 

Τάσος Κωτσιόπουλος, Καστανιά - Chestnut, 70X100, 2014-12-14 

Τάσος Κωτσιόπουλος, Ναυάγιο, Shipwreck 2014-11-26 

Τάσος Κωτσιόπουλος, Tριγωνομετρία, Trigonometry 30X90, 2014-08-04 

Μέρες διακοπών, ακολουθώντας τον Τάσο Κωτσιόπουλο, ας υποδεχτούμε τον νέο χρόνο, με τις δικές μας αρχιτεκτονικές ουτοπικές φαντασιώσεις… 

Καλή χρονιά σε όλους!!! 

Για να δείτε την προηγούμενη σχετική ανάρτηση κάντε ΚΛΙΚ εδώ

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΕΙΣ ΤΟΥ

του Δημήτρη Φιλιππίδη 

με αφορμή την επιστημονική ημερίδα στο Ωδείο Αθηνών

Άποψη του ακροατηρίου, φωτογραφία Δημήτρη Φιλιππίδη

Βρισκόμασταν στις 20 του μηνός Δεκεμβρίου, μέσα στο κτίριο του Ωδείου Αθηνών, στο μοναδικό χτισμένο έργο του Γιάννη Δεσποτόπουλου μεταπολεμικά, που στέκει ακόμα. Παρακολουθούσαμε την επιστημονική ημερίδα για το έργο του Δεσποτόπουλου που επάξια οργανώθηκε από τον Παναγιώτη Τσακόπουλο, διευθυντή σύνταξης του περιοδικού Ελληνικές Κατασκευές.

Μπροστά σ’ ένα πυκνό ακροατήριο, προηγήθηκαν 18 ομιλίες με θέμα τον Δεσποτόπουλο και η μέρα έκλεισε με ένα απολαυστικό ρεσιτάλ τριών καλλιτεχνών σε έργα των Νίτσε και Προκόφιεφ, «που αρθρώνονται με το αρχιτεκτονικό έργο» του τιμώμενου, όπως σημείωνε το πρόγραμμα. 

Ο Παναγιώτης Τσακόπουλος λίγο πριν την ολοκλήρωση της Ημερίδας 

Ο Τσακόπουλος είχε κυκλοφορήσει την Άνοιξη ένα σημαντικό βιβλίο, το Αναγνώσεις, στο οποίο περιλαμβανόταν και ο Δεσποτόπουλος ως ένα από τα αγνοημένα πρόσωπα του ελληνικού μοντερνισμού. Η ημερίδα ερχόταν να τεκμηριώσει αυτή την άποψη μέσα από διάφορες προσεγγίσεις. Έτσι αναδύθηκε όχι ένας Δεσποτόπουλος αλλά πολλοί, κατακερματισμένοι ανάμεσα σε άμεσες μνήμες κι έμμεσες αναφορές, σε ανέκδοτα και αφαιρετικά θεωρήματα, σε «έργο» και «παρουσία». Καλό ήταν αυτό, υγιές. 

Το τεράστιο αρχείο του Δεσποτόπουλου, τώρα στα Αρχεία Νεοελληνικής Αρχιτεκτονικής του Μουσείου Μπενάκη, μόλις τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να εξερευνάται και είναι βέβαιο πως πολλά θα διδαχτούμε από σχετικές διατριβές που εκπονούνται αυτό τον καιρό. Ο «φάκελος Δεσποτόπουλος», επιτέλους, ανοίγει. 

Το Ωδείο Αθηνών, φωτογραφία Γιώργος Φάκαρος

Όμως, την ίδια στιγμή, το ίδιο το κτίριο που μας περιέβαλε όλη μέρα, συνέβαλε στη δημιουργία μιας ιδιαίτερης ατμόσφαιρας. Ίσως επειδή γινόμασταν μάρτυρες της φτωχής του συντήρησης σε αντίθεση με τη ζωντάνια της χρήσης του. Αλλά επίσης, επειδή είναι γνωστό πως επίκειται «ανάπλασή» του με άγνωστες συνέπειες. Θα ήταν ανάρμοστο, τώρα που αρχίζουμε να ανακαλύπτουμε τον Δεσποτόπουλο, να χάσουμε ένα τόσο περίοπτο έργο του μέσα από τα χέρια μας. 

Δημήτρης Φιλιππίδης 

Στο πλαίσιο της Επιστημονικής Ημερίδας που οργανώθηκε με επιτυχία από το περιοδικό Ελληνικές κατασκευές, εκδόθηκε το βιβλίο «Ιωάννης Δεσποτόπουλος / Ωδείο Αθηνών» σε συνεργασία με τα Αρχεία Νεοελληνικής Αρχιτεκτονικής του Μουσείο Μπενάκη και επιστημονικά υπέυθυνο τον Παναγιώτη Τσακόπουλο. Μια επιμελημένη έκδοση, συνοπτική και περιεκτική, με κείμενα του Γιώργου Αγγελή, που παράλληλα ανέλαβε την επιμέλεια και τον σχεδιασμό της έκδοσης, του αρχιμουσικού Νίκου Τσούχλου, της Μάρως Καρδαμίτση Αδάμη και του Παναγιώτη Τσακόπουλου, και με σχέδια και φωτογραφίες του Ωδείου.

Κάντε ΚΛΙΚ στις εικόνες για μεγένθυση

Μέρος  2o

Ο DESPO Ή ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ ΩΣ ΜΟΥΣΙΚΟΣ

δύο αλληλένδετα μικρά σχόλια

του Δημήτρη Φιλιππίδη

Υπάρχει μια αμφισημία με τον Γιάννη Δεσποτόπουλο, που δύσκολα ανιχνευόταν στην ημερίδα: ο Γ.Δ. (ή Ι.Δ., για τους ακριβολόγους) ήταν συνάμα και Despo. Μια δισυπόστατη περσόνα, που σημαίνει πως ανήκε στον τόπο του αλλά και σ’ έναν πολύ ευρύτερο, τον ευρωπαϊκό, πριν και μετά τον πόλεμο. Ορισμένες ομιλίες έθιξαν τη μια πλευρά, άλλες την άλλη, κι άλλες ακόμα, καμιά από τις δύο. Ο καθένας είχε το λόγο του γιατί τίποτα δεν γίνεται τυχαία. Εδώ όμως ανοίγει μια σπουδαία ευκαιρία για συζήτηση.

Ο οργανωτής της ημερίδας, Π. Τσακόπουλος, πρόσθεσε μια μουσική εκδήλωση στο τέλος της. Χρησιμοποίησε για αυτή την κίνηση τον όρο «άρθρωση». Η μουσική, με άλλα λόγια, συντίθεται οργανικά με το αρχιτεκτονικό έργο. Δεν το εξήγησε περισσότερο. Ο Τ. Ανδριανόπουλος, που είχε τρόπο να γνωρίζει αυτή την επιλογή του Τσακόπουλου, ενέταξε, από πλευράς του, μουσικούς όρους στη δική του ομιλία. Η «άρθρωση» πήρε έτσι μια πιο χειροπιαστή μορφή, έστω ως πειραματισμός. Μπορούμε άραγε ν’ αρχίσουμε, με την ευκαιρία, να συζητάμε την αρχιτεκτονική με μουσικούς όρους;

Η ΔΙΕΙΣΔΥΤΙΚΗ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΚΟΚΚΙΝΙΑ

με αφορμή το έργο του “Natali” 

στην έκθεση Paris Photo 2014, 

στο Grand Palais

Πάνος Κοκκινιάς, Natali, 2014

Τι μπορεί να κρύβει μια φωτογραφία ενός τεχνητού και συναρπαστικού τοπίου; 

Τι φρόντισε ο Πάνος Κοκκινιάς να συμπεριλάβει στο θέμα του, που ο θεατής το διαισθάνεται αλλά δεν μπορεί να το αναγνωρίσει; 

Πάνος Κοκκινιάς, Natali, 2014, Λεπτομέρεια 1. 

Ενισχύει τελικά την καλιτεχνική φωτογραφία η ικανότητα της νέας τεχνολογίας στις ψηφιακές φωτιγραφικές μηχανές με την πολύ υψηλή ανάλυση, να καταγράφουν και την τελευταία λεπτομέρεια ενός μεγάλης κλίμακας θέματος και να εκτυπώνεται σε μεγάλα μεγέθη, αποκαλύπτοντας επι μέρους περιστατικά που ενισχύουν την απόλαυση του θεατή; 

Πάνος Κοκκινιάς, Natali, 2014, Λεπτομέρεια 2. 

Πάνος Κοκκινιάς, Natali, 2014, Λεπτομέρεια 3. 

Πάνος Κοκκινιάς, Natali, 2014, Λεπτομέρεια 4. 

Όλες αυτές οι σκέψεις και τα ερωτήματα ακολούθησαν, μετά την πρώτη πολύ θετική αίσθηση που ένοιωσα, αντικρύζοντας στο διαδίκτυο την εξαιρετική αυτή φωτογραφία του Κοκκινιά από τα λατομεία της Θάσου. Ένα έργο που παρουσίασε ο Πάνος Κοκκινιάς στην έκθεση Paris Photo 2014, στο Grand Palais, με μεγάλη επιτυχία. 

Πάνος Κοκκινιάς, Natali, 2014, Λεπτομέρεια 5. Ανακαλύψτε το αποτύπωμα της ανθρώπινης μορφής στην επιφάνεια των μαρμάρων. 

Πρόκειται για την κορυφαία διεθνή έκθεση φωτογραφίας που φιλοξενεί σημαντικές διεθνείς γκαλερί και εμπόρους βιβλίων τέχνης. Ένα σημαντικό γεγονός για τους συλλέκτες και τους επαγγελματίες στον κόσμο της τέχνης, καθώς και λάτρεις της φωτογραφίας που πραγματοποιήθηκε από τις 13- 16 Νοεμβρίου 2014. 

Από την Ελλάδα συμμετείχε η γκαλερί XIPPAS στο περίπτερο 17 με γενικό τίτλο "Interpretation on Landscape" και παρουσίασε τους σημαντικούς καλιτέχνες Darren Almond, Cao Guimaraes, Valérie Jouve, Πάνο Κοκκινιά, Vik Muniz και Philippe Ramette. 

Πάνος Κοκκινιάς, Natali, 2014, Λεπτομέρεια 6. 

Επιχειρείστε, κάνοντας κλικ στην αρχική εικόνα του Πάνου Κοκκινιά που ακολουθεί,  να ανακαλύψετε μέσα από την μεγέθυνση τις 6 επι μέρους λεπτομέρειες 

Πάνος Κοκκινιάς, Natali, 2014 

Τα λατομεία μαρμάρου στην Ελλάδα έχουν για μένα  μια παράδοξη γοητεία. Τεχνητά τοπία αποτέλεσμα μιας διαδικασία εξώρυξης, που διαμορφώνει πολυεπίπεδες και επαναλαμβανόμενες επιφάνειες ενταγμένες σε σαφείς ζώνες και με σαφείς ρυθμούς. Οι ανθρώπινες αυτές μεγάλης κλίμακας επεμβάσεις του ανθρώπου στο περιβάλλον, πέρα από το φωτογραφικό ενδιαφέρον, αποτελούν χώρους ελκυστικούς για εικαστικές και αρχιτεκτονικές επεμβάσεις, με σημαντικά παραδείγματα: Εγκαταστάσεις πολιτισμού και όχι μόνο. 

Επιλέγω ενδεικτικά πρωσωπικές φωτογραφικές  στα λατομέια μαρμάρου στην Τήνο.

Τήνος, 29 Χ 2004 

                        Τήνος, 29 Χ 2004

Τήνος 28 VIII 2011

Το ενδιαφέρον της ανάδειξης-αποκατάστασης των συγκλονιστικών αυτών τεχνητών τοπίων είναι μεγάλο  και παραμένει πάντα μια ελκυστική υπόθεση αρχιτεκτονικών αναζητήσεων...