ΤΙΜΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΦΙΕΡΩΘΕΙ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ

μετά τις αντιδράσεις για τις νέες διαδρομές 

+ 3 Ντοκιμαντέρ 

Φωτ. Σωκράτης Μαυρομμάτης

Είχα την τύχη να συνεργάζεται με το γραφείο μας, ανάμεσα στους μαρμαράδες που έχουν περάσει, ο Νίκος Περαντάκος. Ένας ευαίσθητος μαρμαροτεχνίτης που εργάστηκε στα έργα αποκατάστασης στην Ακρόπολη. Τον παρατηρούσα με τις ώρες για την απίστευτη υπομονή του, την μεθοδολογία του και την τελειότητα στην επεξεργασία του υλικού, απολαμβάνοντας πάντα μαζί του το αποτέλεσμα. Τον σεβόμουν και τον εκτιμούσα έχοντας την αίσθηση ότι έχει μυηθεί σε μια ιερή τελετουργία. Γιατί κάτι τέτοιο συμβαίνει στον ιερό αυτό χώρο, πάνω στον βράχο της Ακρόπολης εδώ και 45 περίπου χρόνια. Μία τελετουργία που έστησε ο δάσκαλός μου Χαράλαμπος Μπούρας που από τα φοιτητικά μου χρόνια είχε κερδίσει τον σεβασμό και την εκτίμησή μου, καθώς και ο Μανώλης Κορρές που γνωρίζω εδώ και δεκαετίες.

Χαράλαμπος Μπούρας, 27 01 2013 

Ο Μανόλης Κορρές όρθιος δεξιά προετοιμάζοντας με συνεργάτες την αφαίρεση τμήματος της στέψης του του Παρθενώνα. φωτ. Σωκράτης Μαυρομμάτης  

Τώρα που κατακάθισε η σκόνη από την θύελλα που ξέσπασε με αφορμή τα έργα για τις νέες διαδρομές στην Ακρόπολη, και μετά από τα αμέτρητα δημοσιεύματα και τις έντονες αντιρρήσεις και αντιπαλότητες, καθώς και τις παραιτήσεις, θα ήθελα σήμερα να επανέλθω με αφορμή την ανακάλυψη τριών βίντεο στο διαδίκτυο, που αποκαλύπτουν άγνωστες ίσως πτυχές αυτού του άθλου και για τα οποία θα αναφερθώ στην συνέχεια. 

Το ιστορικό των διαδρομών στην Ακρόπολη, από την πρώτη διαδρομή του Τραυλού από σκυρόδεμα 1987, μέχρι και την προπέρσινη υπερσυγκέντρωση τουριστών τον Αύγουστο του 2019, και την τελική επέμβαση σε κάτοψη και εικόνα του 2020 

Δεν έχω επισκεφτεί ακόμη την Ακρόπολη και δεν έχω εικόνα των επεμβάσεων. Εκτιμώ ότι για ένα τέτοιο διεθνούς εμβέλειας μνημείο και για την οποιαδήποτε επέμβαση τέτοιας κλίμακας, ίσως θα ήταν σκόπιμο να έχει προηγηθεί ένα διεθνές συνέδριο, που σε κάθε περίπτωση θα μπορούσε να εδραιώσει τις όποιες επιλογές. Η αλήθεια είναι ότι η όλη επέμβαση υπήρξε αιφνίδια. Ενώ γνωρίζαμε για τον ανελκυστήρα ΑΜΕΑ, δεν προηγήθηκε καμία δημοσίευση σχετικά με τις διαδρομές. Παράλληλα, η υποστήριξη από ιδιωτικό φορέα, πυροδότησε ερωτηματικά. Θα ήταν σκόπιμο να είχαν προηγηθεί οι εξηγήσεις και οι διευκρινίσεις που δόθηκαν κατόπιν εορτής. 

φωτ. Σωκράτης Μαυρομμάτης 

Στην Ακρόπολη συντελείται εδώ και χρόνια μια κολοσσιαία επέμβαση αποκατάστασης, που εκτιμώ ότι πολύ λίγοι είμαστε ενήμεροι κυρίως για τις ουσιαστικές λεπτομερείς πτυχές αυτών των διεθνούς αναγνώρισης χειρισμών, μιας ομάδας επιστημόνων, μαρμαροτεχνιτών υψηλού επιπέδου και υψηλής εξειδίκευσης και εργατοτεχνιτών, που πραγματικά αξίζει να τους τιμούμε και να αναγνωρίζουμε το πολύ σημαντικό έργο τους. 

Έστω και αν στην τελευταία αυτή επέμβαση, έχουν γίνει και κάποιες αδεξιότητες, ας σεβαστούμε και αναγνωρίσουμε το σημαντικό έργο επιλεγμένων και ξεχωριστών προσωπικοτήτων, που πρέπει να μας κάνουν υπερήφανους που καταφέρνουν και ξαναζωντανεύουν και αποκαθιστούν με τον καλύτερο τρόπο, τις κορυφαίες αξίες του πολιτισμού μας. Ας είμαστε πολύ προσεκτικοί στους τρόπους με τους οποίους τοποθετούμαστε απέναντί τους. Πραγματικά ενοχλήθηκα με όλα όσα άκουσα, είδα και διάβασα, όπου αν και ο καθένας, έστω και μη ειδικός, δικαιούται να διατυπώσει μια γνώμη, έχουμε ξεπεράσει τα όρια και ενίοτε η γνώμη μετατρέπεται σε ύβρι και απαξίωση, τάχα από μια ευαισθητοποίηση που θαρρούν ότι αυτοί που έχουν αφιερώσει την ζωή τους σε αυτό το μνημείο δεν την έχουν. 

Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε, όπως επισημαίνει ο Μανόλης Κορρές, ότι επί δεκαετίες η διαδικασία της λήψης των αποφάσεων είναι απολύτως δημοκρατική και όλα ακολουθούν αρχές θεσμοθετημένες. Ότι γίνεται στην Ακρόπολη όλα αυτά τα χρόνια, τελεί υπό την κρίση από τα μέλη μιας επιστημονικής επιτροπής που περιέχει τους καλύτερους, τους πολύ καλούς, τους γενικώς αναγνωρισμένους στην Ελλάδα και το εξωτερικό, αρχαιολόγους και άλλους ειδικούς. Δεν είναι όπως στην εποχή του Μπαλάνου που ένας αποφάσιζε. Και στο τέλος όλα περνούν και από το ΚΑΣ. Όλα ακολουθούν μια διαλεκτική διαδικασία. 

Ο Μανόλης Κορρές είναι μέλος μιας ομάδας που τον εμπιστεύονται.

 

Τις ημέρες που «βούλιαξε» η Ακρόπολη _ Creative Protagon.gr

Όσο για το πλήθος των επισκεπτών, είναι αλήθεια ότι η αγάπη σκοτώνει το αντικείμενό της και χρειάζεται μια καλύτερη κατανομή της ροής. Η κατά καιρούς υπερσυγκέντρωση αμέτρητων τουριστών, που καταφθάνουν από τα κρουαζιερόπλοια, δεν μπορεί να αποτελεί ικανή και αναγκαία συνθήκη για ανάλογου μεγέθους διαδρομές. 

Ο Σωκράτης Μαυρομμάτης, 

φωτογραφίζοντας τα έργα στην Ακρόπολη 

κρεμασμένος από τον γερανό 

Δεν πρέπει ακόμη όμως να ξεχνάμε, όπως σημειώνει ο φωτογράφος Σωκράτης Μαυρομμάτης, που επί χρόνια παρακολούθησε και κατέγραψε τις εργασίες στην Ακρόπολη, ότι οι αρχές και οι μέθοδοι που ακολουθήθηκαν πάνω στον ιερό βράχο, αποτέλεσαν ένα υποδειγματικό πρότυπο για όλες τις επεμβάσεις που έγιναν στα μνημεία, όσα ακολούθησαν στην Ελλάδα αλλά και στον Ευρωπαϊκό και διεθνή χώρο. Στην ουσία άλλαξαν τα δεδομένα των αναστηλώσεων, ακόμη και τα σχετικά μαθήματα των πανεπιστημίων. 

Ο Χαράλαμπος Μπούρας επέβαλε τον διεπιστημονικό χαρακτήρα και καθιέρωσε την ομόφωνη λήψη των αποφάσεων έστω και αν χρειαζόταν να επανεξεταστούν οι μελέτες και οι προτάσεις που έμπαιναν σε συζήτηση. Ο ίδιος καθιέρωσε την αναστρεψιμότητα ως βασική προτεραιότητα για κάθε επέμβαση. 

Εδώ δούλεψαν οι καλύτεροι μαρμαράδες παγκοσμίως, που έπρεπε να ήταν καθηγητές και να διέδιδαν αυτή την γνώση στου νεότερους. Δυστυχώς τους αφήσαμε να φύγουν χωρίς να τους κάνουμε την όποια τιμή, πέρα από την έκθεση που πρόσφατα πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο της Ακρόπολης. 

Ίσως ήταν η δεύτερη χρυσή περίοδος στον Βράχο της Ακρόπολης, μετά από σειρά καταστροφών που είχε υποστεί διαμέσου των αιώνων και την τελευταία καταστροφική αναστήλωση του Μπαλάνου που αποφάσιζε μόνος του. Η όλη επέμβαση ξεκίνησε ως σωστική και στην συνέχεια έγινε διδακτική. 

ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΩΝ ΜΑΡΜΑΡΟΤΕΧΝΙΤΩΝ 

Δυστυχώς, δεν κατάφερα να επισκεφτώ την περιοδική έκθεση, που πραγματοποιήθηκε το 2019, με τίτλο «Σμίλη και Μνήμη, Η συμβολή της μαρμαροτεχνίας στην αναστήλωση των μνημείων της Ακρόπολης» . Μία έκθεση που πραγματοποίησε η Επιτροπή και η Υπηρεσία Συντήρησης των Μνημείων της Ακρόπολης και ήταν αφιερωμένη στη μνήμη του Χαράλαμπου Μπούρα, προέδρου της ΕΣΜΑ.

Φωτογραφίες από την έκθεση «Σμίλη και Μνήμη, Η συμβολή της μαρμαροτεχνίας στην αναστήλωση των μνημείων της Ακρόπολης» Στο Μουσείο της Ακρόπολης 

Πριν την παρουσίαση των τριών βίντεο, παραθέτω στην συνέχεια μια σειρά εικόνων που απέσπασα από αυτά, θέλοντας να αναδείξω το σημαντικό έργο των μαρμαροτεχνιτών, που χειρίζονται με ασύγκριτη ακρίβεια και μοναδική ευρηματικότητα την επεξεργασία και την μετακίνηση τεράστιων αρχαίων μαρμάρων και υλικών συντήρησης. Εικόνες οι οποίες δείχνουν τεχνικές, που προέρχονται από συμπυκνωμένη εμπειρία αιώνων και άλλες που δείχνουν τη χρήση σύγχρονης τεχνολογίας αιχμής.

Η γλυπτική επεξεργασία 

Οι συναρμογές 

Η εφαρμογή της παραδοσιακής και σύγχρονης τεχνολογίας 

Οι μετακινήσεις 

Οι υπολογισμοί και ο έλεγχος 

TA 3 ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

Αφιερώστε χρόνο έστω και κατά διαστήματα και απολαύστε τα τρία Ντοκιμαντέρ που ακολουθούν, και έχουν πραγματοποιηθεί από το 2002 μέχρι το 2010.

ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ 1: Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ 

2009, Υπηρεσία Συντήρησης Μνημείων Ακροπολης 

Κείμενα - επιμέλεια:Σωκράτης Μαυρομμάτης 

Διεύθυνση Φωτογραφίας: Στέλιος Ευσταθόπουλος 

Πραγματοποιήθηκε σε διάστημα 10 ημερών, εν όψη του 5ου διεθνούς Συνεδρίου το 2002 που έγινε στο νέο τότε κτίριο της Εθνικής Τράπεζας στην οδό Αιόλου, μαζί με μια έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη και ολοκληρώθηκε με συμπληρωματικά στοιχεία το 2009.  Διάρκεια 1:00:28

ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ 2: ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ, Στιγμιότυπα από το έργο (2011-2013) 

Απόσπασμα από τα τρέχοντα αναστηλωτικά έργα στον Παρθενώνα. Παρουσιάζεται η μέχρι σήμερα εξέλιξη του προγράμματος αποκατάστασης της Δυτικής πλευράς και περιγράφονται οι διαδικασίες αποξήλωσης και αποκατάστασης του βορειοδυτικού επιστυλίου καθώς και η εργασίες αποσυναρμολόγησης των δυτικότερων μετοπών της βόρειας και νότιας πλευράς. Περιλαμβάνονται ακόμη επεξηγηματικά αποσπάσματα σχετικά με το πρόγραμμα για την τελική λάξευση των ραβδώσεων στη βόρεια κιονοστοιχία, καθώς και την ειδική περίπτωση του κιονόκρανου «του Μπαλάνου» από τη βόρεια περίσταση που μεταφέρθηκε τελικά για αποθήκευση στο παλαιό μουσείο Ακρόπολης. 

Κάμερα-Μοντάζ: Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης, Post Production: Digimojo Production House. Copyright: Υπηρεσία Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης. Διάρκεια 14:46

 

ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ 3:TO ΕΡΕΧΘΕΙΟ, ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΕΙΣ 

Σε σκηνοθεσία του Δ. Πατρίκιου. Ντοκιμαντέρ του 2010 παραγωγής της Υπηρεσίας Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης. Διάρκεια 18:13.

Κάντε ΚΛΙΚ στις εικόνες για μεγέθυνση

ΒΡΑΒΕΙΑ 

MIES VAN DER ROHE 2022

ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ

Τρία ξεχωριστά έργα αρχιτεκτονικής έχω την χαρά να παρουσιάσω στην συνέχεια, που με τα μέχρι σήμερα δεδομένα, στο πλαίσιο των φετινών βραβείων Mies van der Rohe, είναι υποψήφια για την final short list από τη Fundacio Mies Van der Rohe Barcelona. Τρία διαφορετικής κλίμακας και χρήσης γνωστά ήδη κτίρια, σημαντικών μελετητών, που έχουν ήδη διακριθεί και καταξιωθεί στον ελληνικό και διεθνή χώρο και δίκαια μας εκπροσωπούν στον μεγάλο αυτό διαγωνισμό. Πρόκειται για:

• Βιβλιοθήκη Φιλοσοφικής Σχολής Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Αρχιτέκτονες: Μπούκη Μπαμπάλου-Νουκάκη, Αντώνης Νουκάκης, Θεανώ Φωτίου 

• Dexamenes Seaside Hotel, Κουρούτα, Πελοπόννησος

Αρχιτέκτονες: K-Studio, Δημήτρης και Κωνσταντίνος Καραμπατάκης 

• Σαλαμίς, Εξοχική Κατοικία Στη Σαλαμίνα 

Αρχιτέκτονες: AREA: ARCHITECTURE RESEARCH ATHENS / Γιώργος Μητρούλιας, Στυλιανή Δαούτη, Μιχαλης Ραφτόπουλος 

Πρόκειται για το σημαντικότερο Ευρωπαϊκό Βραβείο Αρχιτεκτονικής, που θεσπίστηκε το 1987 από την European Commission και την fundacio mies van der rohe barcelona, στην πόλη όπου βρίσκεται το περίπτερο του Mies, Barcelona Pavilion. Το Περίπτερο εκπροσώπησε τη Γερμανία στη Διεθνή Έκθεση του 1929, και θεωρείται από τα πλέον εμβληματικά έργα του μοντερνισμού του 20ου αιώνα. 

Mies van Der Rohe, Barcelona Pavilion. 

Ο διαγωνισμός διεξάγεται κάθε δύο χρόνια. Τα βραβεία, που έχουν συμβολική και παιδαγωγική αξία, απονέμονται σε Ευρωπαίους αρχιτέκτονες για έργα τους που υλοποιήθηκαν στην Ευρώπη. 

Σύμφωνα με την ανοιχτή προκήρυξη του διαγωνισμού: 

Σκοπός του Βραβείου είναι ο εντοπισμός και η ανάδειξη των έργων- για τα οποία το Περίπτερο της Βαρκελώνης του Mies van der Rohe αποτελεί ένα σύμβολο- που ο καινοτόμος χαρακτήρας του λειτουργεί ως προσανατολισμός ή ακόμη και ως μανιφέστο […] Το Βραβείο αναδεικνύει τα επιτεύγματα των Ευρωπαίων αρχιτεκτόνων, την ανάπτυξη νέων ιδεών και τεχνολογιών και παρέχει στους πολίτες καθώς και στα δημόσια ιδρύματα την ευκαιρία να κατανοήσουν καλύτερα τη σημασία της αρχιτεκτονικής στην κατασκευή βιώσιμων πόλεων και κοινοτήτων, όπου η σημαντική σχέση ανάμεσα στην ποιότητα ζωής και στην ποιότητα του περιβάλλοντος αποτελεί βασική προτεραιότητα. Με αυτόν τον τρόπο, το Βραβείο φιλοδοξεί να είναι μια πλατφόρμα έρευνας, ανάπτυξης και εφαρμογής βιώσιμων αρχιτεκτονικών πρακτικών, που θα ελαχιστοποιήσουν τις αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις των κατασκευών, καθώς θα προωθήσουν τα κοινωνικά, πολιτιστικά και οικονομικά οφέλη της αειφόρου ανάπτυξης. 

Τα υποψήφια για το Βραβείο έργα προτείνονται από τις εθνικές αρχιτεκτονικές ενώσεις ή συλλόγους, από μια ομάδα ανεξάρτητων σημαντικών εμπειρογνωμόνων που ειδικεύονται στη σύγχρονη αρχιτεκτονική, καθώς και από τη Συμβουλευτική Επιτροπή που υποστηρίζει την κριτική επιτροπή. 

Ακολουθεί παρουσίαση των υποψήφιων έργων σύμφωνα με το υλικό που ευγενικά παραχώρησαν οι μελετητές:

1.

Βιβλιοθήκη Φιλοσοφικής Σχολής 

Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ) 

Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου, Αθήνα 

Αρχιτέκτονες: Μπούκη Μπαμπάλου-Νουκάκη, Αντώνης Νουκάκης, Θεανώ Φωτίου

Ένταξη

Το κτίριο της Βιβλιοθήκης, ένας δυναμικός έρπων σχηματισμός, λειτουργεί ως ενδιάμεσο χωρικό στοιχείο μεταξύ των κτιρίων της Φιλοσοφικής και της Θεολογικής Σχολής. Βυθισμένο ως προς το περιβάλλον του, προβάλλει με έμφαση τη δυναμική γραμμική του υπόσταση εκφράζοντας τον συμβολισμό του: η πλαστικότητα των επενδυμένων με χαλκό κυρτών στεγάσεων παραπέμπει σε ανοιχτό βιβλίο, ενώ ο αυστηρός ορθογώνιος όγκος των σπάνιων βιβλίων προβάλλει ως κιβωτός πολύτιμου περιεχομένου. Η διαμήκης προστατευμένη γέφυρα σύνδεσης με το κτίριο της Φιλοσοφικής εντείνει τον δυναμισμό της γραμμικότητας. 

Η τριγωνική αυλή-χοάνη, όπου η είσοδος του κτιρίου, υποδέχεται ως ανοιχτός αμφιθεατρικός χώρος άτυπα δρώμενα των φοιτητών. 

Δομή 

Η είσοδος της βιβλιοθήκης, ο διαμπερής προθάλαμος με το «αιωρούμενο» τριγωνικό στέγαστρο, συνδέει την αυλή με το φυτεμένο τοπίο του campus. Ο τοίχος των lockers, που ορίζει τον χώρο, στρέφει το βλέμμα και το σώμα προς τον κεντρικό κορμό της βιβλιοθήκης. 

Εισερχόμενοι, αντιλαμβανόμαστε και κατανοούμε τον συνολικό χώρο ως δομή και οργάνωση: 

_Τον διαμήκη πολυώροφο χώρο, με βασικά χαρακτηριστικά τη γραμμική ανάπτυξη και την οργάνωση των λειτουργιών σε παράλληλα διαταγμένες ζώνες.

 

_Το γενεσιουργό στοιχείο, την εκτεταμένη κιονοστοιχία, ρυθμικό φορέα του κτιρίου, με τις αναδυόμενες κοίλες επιφάνειες της οροφής που υποδέχονται και αντανακλούν το φυσικό φώς, και κυριαρχούν ως εκφραστικά μέσα των χωρικών σχέσεων. 

_Τον «τοίχο από βιβλία», που εκτείνεται κατά μήκος και καθ’ ύψος του κτιρίου, και αποδίδει με έμφαση τον χαρακτήρα του περιεχομένου του. Διαχωρίζει δύο διακεκριμένες περιοχές των αναγνωστήριων και των βιβλιοστασίων, ορίζοντας τον άξονα των κινήσεων. Εγκάρσιες γέφυρες οδηγούν στα κλειστά ομαδικά αναγνωστήρια. 

Κάτοψη Ισογείου

Τα δύο εκτεταμένα ανοικτά αναγνωστήρια, περιοδικών στη χαμηλή στάθμη, και βιβλίων στο υπερυψωμένο επίπεδο, προσφέρονται ως πεδία κοινωνικής δράσης και έκφρασης. 

Αξίζει να δείτε το σχετικό βίντεο που έχει αναρτήσει η Φιλοσοφική Σχολή στον ιστότοπό της:

Μελέτη 2002- 2008, ολοκληρώθηκε το 2018, λειτούργησε το 2019 

2.

DEXAMENES SEASIDE HOTEL 

ΚΟΥΡΟΥΤΑ, ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ 

Αρχιτέκτονες: K-Studio, Δημήτρης και Κωνσταντίνος Καραμπατάκης

Η ιστορία των Δεξαμενών ξεκινά στις αρχές του 1900, όταν οι μπετονένιες δεξαμενές χτίστηκαν μπροστά στην παραλία, για την αποθήκευση εξαγώγιμου κρασιού. 

Με τη μετατροπή του συγκροτήματος σε ξενοδοχείο, σκοπός ήταν η ανάδειξη της ισχυρής ιστορίας και της ωμής ομορφιάς των υπάρχοντων κτιρίων συμπληρώνοντας το μπρουταλισμό τους με κομψές επεμβάσεις. 

Με μια συμπληρωματική παλέτα σκυροδέματος, σιδήρου, ξυλείας και γυαλιού εξασφαλίζεται η ελαφρότητα των νέων κατασκευών, αφήνοντας σχετικά ανέπαφα τα υφιστάμενα κελύφη και διατηρώντας την ισχυρή τους παρουσία. 

Το περσιδωτό στέγαστρο του περιπτέρου της υποδοχής προσφέρει δροσιά στη σκιά του και ανακούφιση από το θερμό ήλιο κατά τη διάρκεια της μέρας. Τα περίτεχνα εκτεθειμένα θραύσματά του βιομηχανικού παρελθόντος στέκονται αρμονικά πλάι στα χειροποίητα λινά που πωλούνται στη λιτή μπουτικ, καθώς προχωρά κανείς προς την κεντρική αυλή. Κυρίαρχα στο οικόπεδο στέκονται τα δύο επιμήκη μπετονένια μπλοκ, κάθε ένα από τα οποία χωρίζεται κατά μήκος σε δύο σειρές από 10 πολυτελή δωμάτια. 

Μια ρηχή δεξαμενή νερού διαχωρίζει τις δύο σειρές δωματίων προσφέρει μια δροσερή ανάσα ανακλά φως στις κυρτές επιφάνειες των επιβλητικών μεταλλικών τυμπάνων που αναδύονται περήφανα μέσα από την υδάτινη επιφάνεια. Η είσοδος σε αυτά γίνεται με βήματα πάνω στο νερό, που προέρχονται από τα ατόφια αποκόμματα των τοιχίων των δεξαμενών που έγιναν για τα ανοίγματα των δωματίων. 

Αυθεντικά χαρακτηριστικά, όπως οι θυρίδες και οι σωλήνες στην όψη των κτιρίων των δεξαμενών, καθώς και η πατίνα στην επιφάνεια των εσωτερικών τοίχων διατηρούνται, για να πλαισιώσουν τα νέα στοιχεία από ανάγλυφο γυαλί, γυαλισμένο μωσαϊκό, ξύλο και κομψό μαύρο μέταλλο. Τα δωμάτια της αυλής διατάσσονται με προτεραιότητα την ιδιωτικότητα , ενώ αυτά στο θαλάσσιο μέτωπο διατάσσονται έτσι ώστε να απολαμβάνουν μέγιστη θέα προς τη θάλασσα, και συνδέονται με την παραλία με μια πλατιά promenade. 

Δύο επίσης προϋπάρχοντα λιθόκτιστα κτίρια διαμορφώθηκαν ώστε να στεγάσουν χώρους εστίασης και εκδηλώσεων, εστιάζοντας στην προώθηση της τοπικής κουλτούρας και παράδοσης, και της ιστορίας του τόπου μέσω τέχνης και κουζίνας. Τούβλα που βρέθηκαν στο εσωτειρκό αυτών των κτιρίων αναδιατάσσονται για να διαμορφώσουν τα δάπεδα και τους προαύλιους χώρους, ενώ οι κεραμοσκεπές ανακατασκευάστηκαν με κεραμικά στοιχεία που παράγονται στην περιοχή, και δεν ξεχωρίζουν από τα προϋπάρχοντα. 

Το ξενοδοχείο διαμορφώνει ένα καλλιτεχνικό πρόγραμμα που ενημερώνεται διαρκώς, με εκθέσεις, εγκαταστάσεις και παραστάσεις επιμελημένες από προσκεκλημένους καλλιτέχνες στη διάρκεια της θερινής περιόδου.

Κάντε κλικ εδώ και δείτε και το σχετικό σύντομο βίντεο:

3.

ΣΑΛΑΜΙΣ, ΕΞΟΧΙΚΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΣΤΗ ΣΑΛΑΜΙΝΑ

Αρχιτέκτονες: AREA: ARCHITECTURE RESEARCH ATHENS / από αριστερά: Μιχάλης Ραφτόπουλος, Στυλιανή Δαούτη, Γιώργος Μητρούλιας,2016 

Εξωτερικά οι συμπαγείς τοίχοι δίνουν την εντύπωση μιας μονολιθικής κατασκευής, που όμως μέσα της κρύβει μια μεγάλη κεντρική αυλή. Μία στενή πύλη οδηγεί από το δρόμο στο εσωτερικό της, και μία δεύτερη, τοποθετημένη αντιδιαμετρικά, οδηγεί στον πίσω κήπο με τη μικρή πισίνα. 

Μέσα στην αυλή τέσσερα ζεύγη συρόμενων υαλοστασίων μοιράζουν το χώρο στα τέσσερα: δύο κλειστά και δύο υπαίθρια δωμάτια στεγάζουν τους κύριους χώρους διημέρευσης και αφήνουν μία μικρότερη αυλή εισόδου και μία μεγαλύτερη με την υπάρχουσα ελιά. Καθώς τα υαλοστάσια μετακινούνται η εξωτερική σταθερότητα του μονολιθικού κτίσματος ανατρέπεται και η ισορροπία μεταξύ κλειστού και υπαίθριου αλλάζει. Μπορούμε να έχουμε μία μεγάλη υπαίθρια αυλή, ή ένα μεγάλο σκιασμένο δωμάτιο ή δύο μικρότερες αυλές ή δύο κλειστά δωμάτια. 

Στην καρδιά του σπιτιού ο κλειστός χώρος παράγει τον υπαίθριο και αντίστροφα. Όταν μαζί με τα υαλοστάσια ανοίξουν και οι δύο εξωτερικές πύλες δημιουργείται ένας διαμπερής υπαίθριος χώρος που διατρέχει το σπίτι χωρίζοντάς το στα δύο. Ας θυμηθούμε το μικρό φέρρυ που μας μετέφερε στο νησί, με τις εκατέρωθεν μπουκαπόρτες που συνδέουν και χωρίζουν τη Σαλαμίνα από τη στεριά. Αντίστοιχα οι δύο πύλες της κατοικίας άλλοτε μετατρέπουν την αυλή σε πέρασμα και άλλοτε σε κλειστό οργανισμό που επιπλέει μέσα στον ελαιώνα. 

Αναζητήσεις μέσα από μια σειρά προπλασμάτων 

Καλή επιτυχία! 

 Κάντε ΚΛΙΚ στις εικόνες για μεγέθυνση