ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΟΝΤΕΡΝΑΣ ΤΕΧΝΗΣ ΣΤΗΝ ΝΟΡΒΗΓΙΑ

Ελληνική διάκριση 

σε διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό

SPARCH / Sakellaridou Papanikolaou Architects (Athens)

Meinich Arkitekter (Oslo)

ActivateGenerateIntegrate_Render-2: Νυχτερινή άποψη

Όλο και πυκνώνουν το τελευταίο καιρό οι διακρίσεις ελληνικών αρχιτεκτονικών γραφείων σε διεθνείς αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς, εν μέσω της γενικής απραξίας που κυριαρχεί στον Ελληνικό χώρο. Είναι πραγματικά ενθαρρυντικό ότι οι Έλληνες αρχιτέκτονες αναζητώντας διέξοδο, τελικά τολμούν να συναγωνιστούν με εκατοντάδες ξένα γραφεία και σιγά σιγά να ανακαλύπτουν τους μηχανισμούς και την λογική και τους κώδικες των διεθνών αρχιτεκτονικών διαγωνισμών. Φαντάζομαι και ελπίζω ότι σύντομα θα έχουμε και πρώτα βραβεία, που θα υλοποιηθούν και θα ανοίξουν τον δρόμο στην μέχρι πρόσφατα εσωστρεφή ελληνική αρχιτεκτονική. Είναι επίσης σημαντικό ότι παράλληλα εδραιώνονται και συνεργασίες με ξένα γραφεία.

Παρουσιάζω λοιπόν στην συνέχεια την μελέτη του γραφείου SPARCH: Ρένα Σακελλαρίδου, Μόρφω Παπανικολάου που συνεργάστηκαν με την φίλη αρχιτέκτονα και το γραφείο της Meinich Arkitekter στο Όσλο. 

Βρίσκω πολύ ενδιαφέρον ότι και αυτή την φορά η λύση στηρίχθηκε σε μια απλή και καθαρή απλή ιδέα, της ανάδειξης και αξιοποίησης επαναλαμβανόμενων και σε επαφή κυλίνδρων που χαρακτηρίζουν το παλιό σιλό σιτηρών και συγκροτούν ένα λαβύρινθο φωτισμού.

ActivateGenerateIntegrate_Models-01: Μακέτα Εργασίας

Και βέβαια όπως πάντα, το έργο πλάθεται μέσα από χειροποίητες μακέτες από χαρτόνι, που το γραφείο SPRACH με επιμονή χρησιμοποιεί στην συνθετική διαδικασία που χαρακτηρίζεται από απλότητα και τόλμη. 

ActivateGenerateIntegrate_Models-04: Μακέτα Εργασίας

ActivateGenerateIntegrate_Render-5: Το σύνολο της επέμβασης

Είναι επίσης σημαντικό, για να κατανοήσει κάνεις την μελέτη, το σύνολο της επέμβασης και τον τρόπο επέμβασης στο υφιστάμενο κτίριο να παρακολουθήσει τα διαγράμματα του βασικού concept σε πέντε τρισδιάστατα αξονομετρικά σε σειρά:

ActivateGenerateIntegrate_Concept: Διαγράμματα Concept 

Πριν προχωρήσουμε στην συνέχεια, στο κείμενο της Ρένας Σακελλαρίδου με την αναλυτική περιγραφή της μελέτης, παραθέτω συμπληρωματικά το τοπογραφικό (master plan) και την κάτοψη του ισογείου:

ActivateGenerateIntegrate_Masterplan 

ActivateGenerateIntegrate_plan 1 

activate, generate, integrate!

Μια πρόταση για ένα Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στην Νορβηγία.

Διάκριση σε διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό

Της Ρένας Σακελλαρίδου

Κάθε φορά ένας διαγωνισμός είναι αφορμή για θετική κινητοποίηση. Σε βάζει σε ετοιμότητα και σε αναγκάζει να σταθείς κριτικά απέναντι στην δουλειά σου και στον ‘ανταγωνισμό’, διεθνή αυτή την φορά. Για μένα, (Ρένα Σακελλαρίδου), ήταν επίσης αφορμή να συνεργαστούμε με φίλη αρχιτέκτονα (και χρόνια συγκάτοικο στις μακροχρόνιες περιπλανήσεις στο Βανκούβερ και το Λονδίνο) και το γραφείο της στο Όσλο. 

ActivateGenerateIntegrate_Render-1: Η περιοχή επέμβασης στο Kristiansand

Ο διεθνής αρχιτεκτονικός διαγωνισμός σε δύο φάσεις για ένα Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στην Kristiansand της Νορβηγίας ολοκληρώθηκε αρχές Μαΐου και στις 28 Ιουνίου έδωσε ήδη τα αποτελέσματα. 101 συμμετοχές, ιδιαίτερα υψηλής ποιότητας για ένα Μουσείο ή καλύτερα για δύο Μουσεία Μοντέρνας Τέχνης σε ένα παλιό βιομηχανικό σιλό: το μουσείο SKMU και η στέγαση της συλλογής TANGEN, της μεγαλύτερης συλλογής σύγχρονης νορβηγικής τέχνης. 

Η κριτική επιτροπή επέλεξε 6 προτάσεις για να συνεχίσουν στην επόμενη φάση του διαγωνισμού, 3 ισότιμες συμμετοχές (μία από τις οποίες η δική μας) για διάκριση / εξαγορά λόγω «πολύ σημαντικής συνεισφοράς των ιδεών τους στον διαγωνισμό» και 3 ακόμη συμμετοχές για εύφημο μνεία χωρίς αποζημίωση. (Στο σχετικό site www.kunstsilo.no μπορεί κανείς να δει όλες τις συμμετοχές).

ActivateGenerateIntegrate_Render-3: Άποψη από τη θάλασσα

Το παλιό σιλό σιτηρών δεσπόζει στην πρώην βιομηχανική ζώνη που μετατρέπεται πλέον σε αστικό πυρήνα πολιτισμού ταυτόχρονα με αστικό development μεγάλης κλίμακας στην υπόλοιπη βιομηχανική περιοχή. Η γοητευτική θέα από το νερό και η υπέροχη επανάληψη των 30 κυλινδρικών πύργων του σιλό, ταυτόχρονα με το πρόγραμμα ενός μουσείου μοντέρνας τέχνης και την επιθυμία του αγωνοθέτη να ενεργοποιήσει την περιοχή και να δημιουργήσει πυρήνα κεντρικότητας μας κινητοποίησε. 

ActivateGenerateIntegrate_Program: Διάγραμμα / Πρόγραμμα

Ο τίτλος της πρότασής μας: «activate, generate, integrate!” ακούγεται σαν προτροπή: ενεργοποίησε, δημιούργησε, ενσωμάτωσε! Και αυτό γιατί, για μας ο διαγωνισμός έθετε το ερώτημα με τι τρόπο να μετατρέψει κανείς τον βιομηχανικό χώρο ενός σιλό σιτηρών σε μουσείο σύγχρονης τέχνης και ταυτόχρονα, με τι τρόπο να ‘ενεργοποιήσει’ την περιοχή, πως να την συνδέσει με το κέντρο της πόλης, πως να χρησιμοποιήσει την τέχνη και τον δημόσιο χώρο για να δημιουργήσει κεντρικότητα. 

ActivateGenerateIntegrate_Render-4: Η πολιτιστική πλατεία και το Μουσείο

Στο αστικό επίπεδο εστιάσαμε στο πως να ενεργοποιήσουμε την περιοχή και να δημιουργήσουμε μια αστική πλατεία με πυκνότητα χρήσης, ενώ στο αρχιτεκτονικό επίπεδο στόχος μας ήταν να μετασχηματίσουμε το σιλό σε μουσείο μοντέρνας τέχνης αναδεικνύοντας την δομή του, δημιουργώντας πολλαπλές χωρικές εμπειρίες και ενσωματώνοντας την μαγεία του φυσικού φωτός με την τέχνη και την αρχιτεκτονική.

Φανταστήκαμε: τα σιτηρά να πέφτουν από ψηλά και να γεμίζουν τους πύργους του σιλό. Σιτηρά, πολύτιμο αγαθό, τότε. 

Και σήμερα; 

Τότε και σήμερα: το ζήτημα του χρόνου που έχει να συνδιαλλαγεί μαζί του κάθε επέμβαση σε υπάρχον κτίριο. Πως διαχειρίζεσαι το παλιό; Πως το μετουσιώνεις σε κάτι νέο;

Η έντονη κατακορυφότητα των πύργων του σιλό φέρει τις μνήμες ενός “βιομηχανικού καθεδρικού ναού”.

Φανταστήκαμε τους πύργους να γεμίζουν με φως, πολύτιμο αγαθό για ένα Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης.

Συνειδητοποιήσαμε ότι δεν υπάρχει πιο ισχυρό στοιχείο για να μιλήσει κανείς για το πέρασμα του χρόνου από το φυσικό φως με τις διαρκώς μεταβαλλόμενες συνθήκες του.

Φανταστήκαμε δέσμες φωτός να ενεργοποιούν τον χώρο στο εσωτερικό και να δίνουν νέα παρουσία στο σιλό σαν ανακλάσεις και ημιδιαφάνειες στις νέες προσθήκες.

ActivateGenerateIntegrate_Models-03: Μακέτα Εργασίας

Αποφασίσαμε να δουλέψουμε με τις βασικές ποιότητες του φυσικού φωτός και να τους επιτρέψουμε να ορίσουν τις χωρικές ποιότητες και την “παρουσία” του μουσείου στην πόλη.

ActivateGenerateIntegrate_Render-6: Εσωτερική άποψη του αιθρίου από το lobby εισόδου στο ισόγειο

ActivateGenerateIntegrate_Models-02: Μακέτα Εργασίας

ActivateGenerateIntegrate_Render-7: Γέφυρες και κινήσεις στο αίθριο και το φως από ψηλά

Το μουσείο που σχεδιάσαμε είναι ένα υβρίδιο: κάποτε βιομηχανικός χώρος και τώρα χώρος τέχνης. Οι πύργοι του σιλό γίνονται εσωτερικό αίθριο και γεμίζουν με φως και κίνηση. Γέφυρες σε διαφορετικά επίπεδα διασχίζουν τον χώρο, η κίνηση πολυεπίπεδη, διαρκής η αναγνώριση της παρουσίας του άλλου, το φως από ψηλά, Οι δύο νέες προσθήκες συνομιλούν με το υπάρχον. Πότε δυναμικά: η οριζόντια μπάρα ισορροπεί στην πλευρά προς την θάλασσα και με μεταλλική επένδυση / καθρέφτη αντανακλά το δυτικό φως, πότε χαμηλόφωνα: η «αιθέρια» φτιαγμένη από ημιδιαφανές καμπύλο γυαλί νέα προσθήκη ορίζει το μέτωπό του μουσείου προς την πλατεία. Μια μεγάλη πύλη ενώνει την πλατεία με το νερό, ενώ στο δώμα οι ημιδιάφανες απολήξεις των πύργων του σιλό δίνουν άνοιγμα στον ορίζοντα και φέρνουν φως στο εσωτερικό αίθριο. 

ActivateGenerateIntegrate_Render-8: Εκθεσιακός χώρος

Έχοντας ιδιαίτερο προσωπικό ενδιαφέρον για την ‘behind the scenes’ φάση της δουλειάς, αποφάσισα να συμπεριλάβω στις εικόνες της πρότασής μας και κάποιες από την προηγούμενη φάση, την φάση που οι ιδέες γεννιούνται, συζητούνται, ανατρέπονται μέχρι να «οριστικοποιηθούν» στην τελική πρόταση. Εξ άλλου, όλοι ξέρουμε ότι η αρχιτεκτονική είναι ομαδική δουλειά και περιέχει αυτό το συνεχές ξεδίπλωμα σε πλάτος και σε βάθος μέχρι να αναδυθεί αυτό που στο τέλος περιγράφει η τελική παρουσίαση. 

Ρένα Σακελλαρίδου

SPARCH / Sakellaridou Papanikolaou Architects (Athens) και Meinich Arkitekter (Oslo).

Αρχιτεκτονική μελέτη:

Partners in charge: Ρένα Σακελλαρίδου (SPARCH), Ragnhild Torsteinsrud-Smith (Meinich Arkitekter).

Αρχιτέκτονες: Ρ.Σακελλαρίδου, R.Torsteinsrud-Smith, Μ.Παπανικολάου.

Συνεργάτες αρχιτέκτονες: Α.Γεωργιάδης, Ν.Τσομπίκου, Ν.Απέργης, Α.Βερτεούρη, Π.Τσόγκας, Α.Βασιλείου, Χ.Θεοδωρόπουλος, Ι.Κλωνή, Γ.Παπανικολάου, N. Bongard, E. Serenko.

Φοιτητές αρχιτεκτονικής: Γ.Αποστολόπουλος, Θ.Σάνδρος, Κ.Βενιέρης.

Φωτισμός: Ελευθερία Ντεκώ.

Κάντε ΚΛΙΚ στις εικόνες για μεγέθυνση

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟΝ ΤΙΜΗΤΙΚΟ ΤΟΜΟ 

ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΝΟΛΗ ΚΟΡΡΕ

σχόλιο του Δημήτρη Φιλιππίδη /

αποσπάσματα από την ομιλία του Μανόλη Κορρέ /

και ένα video

Μανόλης  Κορρές 1974 

Με τον Μανόλη συνδεόμαστε εδώ και πολλές δεκαετίες. Τον έχω καταγράψει στην μνήμη μου, όπως φαίνεται σε αυτή την φωτογραφία. Τον παρακολουθώ επί χρόνια, στις διαλέξεις του στα αμφιθέατρα, στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο να μάχεται και να ρητορεύει και στις σπάνιες ξεναγήσεις του, στην Ακρόπολη, στο Ηρώδειο και σε διάφορους αρχαιολογικούς χώρους. Κατά καιρούς μάλιστα με γοητεύουν και με συγκινούν οι προσωπικές μας συζητήσεις και οι τηλεφωνικές μας επικοινωνίες, όπου συχνά χάνουμε την αίσθηση του χρόνου και ξεχνιώμαστε μέσα σε αδιάκοπες συναρπαστικές αφηγήσεις. Κάτι σπάνιο, ιδιαίτερα για αυτή την εποχή, που οι προσωπικές μας  επαφές γίνονται εν συντομία και συχνά χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο. 

Μανόλης Κορρές, μετά την παρουσίαση του τόμου για το Ηρώδειο, στον εξωτερικό χώρο. 12 10 2014 

Έτσι σπεύσαμε με τον Δημήτρη Φιλιππίδη στο αμφιθέατρο του Μουσείου της Ακρόπολης, για να παρακολουθήσουμε την παρουσίαση του νέου Τιμητικού Τόπου και μαζί αποφασίσαμε να μοιραστούμε από κοινού μια σύντομη αναφορά σε αυτή την εκδήλωση, που παραθέτω στην συνέχεια . 

1. ΑΡΧΙΤΕΚΤΩΝ

Τιμητικός Τόμος Μανόλη Κορρέ, 

Μέλισσα 2016 

Του Δημήτρη Φιλιππίδη 

Το εξώφυλλο του τιμητικού τόμου

«Επειδή δεν κάπνιζα, προτιμούσα να βρίσκομαι έξω στο ύπαιθρο… Η φύση συμπληρώνει και δίνει αξία στα ερείπια… Δεν υπάρχει ένα πιο όμορφο πεύκο από ένα άλλο, εκτός αν είσαι πεύκο!» 

Φράσεις-σπαράγματα, φαινομενικά απλές αλλά τόσο σοφές, από την ομιλία του καθηγητή Μανόλη Κορρέ στη μεγαλειώδη παρουσίαση του τιμητικού τόμου του στις 22 Ιουνίου στο Μουσείο Ακροπόλεως. 

Μανόλης Κορρές στο βήμα 22 06 2016 

Είχε προηγηθεί ένα βίντεο από τη ζωή του, της «Μέλισσας» που εξέδωσε τον τόμο, γεμάτο σχέδια, σκίτσα, προσωπικές φωτογραφίες και πλημμυρισμένο από μνημεία, είχαν προηγηθεί τέσσερις άλλοι ομιλητές (Β. Λαμπρινουδάκης, Κ. Ζάμπας, Ε. Σημαντώνη-Μπουρνιά, και A. Ohnesorg) που παρουσίαζαν τον απέραντο πλούτο συμμετοχών του τόμου, κι είχε έρθει τώρα η σειρά του ίδιου να μιλήσει, κλείνοντας αυτή την ιστορική βραδιά με μια εξομολόγηση εκ βαθέων. 

Ο Μανόλης Κορρές, όπως πάντα ταπεινός και με ένα ήρεμο χιούμορ διηγιόταν τη μεγάλη περιπέτεια της ζωής του. Διστακτικός μπροστά σε όσους τον τίμησαν: «Όλοι αυτοί έχουν κάτι για μένα, εγώ τι έχω κάνει γι’ αυτούς; Και ξαφνικά γράφουν σ’ ένα τόμο. Αισθάνομαι αμηχανία.» Ευγνώμων για το χάρισμα που του δόθηκε από τους ουρανούς, την απίστευτη οπτική μνήμη του, την ικανότητα να σχεδιάζει πράγματα από μνήμης, αλλά και την απέραντη φιλομάθειά του και τις δεξιότητες που ο ίδιος ακαταπόνητα κατέκτησε στη ζωή του, συνεισφέροντας τις γνώσεις του σε όσους τις ζητούσαν. Πάντα πρόθυμος να συμβάλει. Κυρίως, ευγνώμων για όσους είχε δασκάλους, όσους είχε φίλους.

1983, Με τους Ν. Αρμπιλιά, Ι Βαμβουκάκη,και Φ. Σκαρή

Στο βάθος, με την αθωότητα ενός παιδιού. Αυτός που αξιώθηκε μέσα σε 16 χρόνια να κατακτήσει τα μυστικά του Παρθενώνα και να γίνει παντού γνωστός στον κόσμο. 

Να τιμηθεί με βραβεία, να προσφέρει υπηρεσίες σε τόσες επιτροπές, να κατευθύνει αναστηλώσεις σε μνημεία σε όλη τη χώρα, να αποκαταστήσει χαμένες γνώσεις κατασκευής. Μια μεγαλοφυΐα, από εκείνες που αφήνουν ένα ανεξίτηλο ίχνος στην επιστήμη. 

Δημήτρης Φιλιππίδης 

2. "Φράσεις-σπαράγματα" 

από την ηχογραφημένη ομιλία του Κορρέ 

1967 Προπύλαια

"Από μικρός είχα μια κλίση στο σχέδιο, σε αυτό με είχε επηρεάσει η μητέρα μου. Είμαστε τρία αδέλφια, γεννήθηκα το ΄48, η αδελφή μου δυο χρόνια πριν το ΄46. Οι γονείς είχαν παντρευτεί το ΄45. Ο πατέρας μου είχε πολεμήσει στην Αλβανία. Είχε επιστρέψει με τα πόδια από εκεί. Είχε περάσει δυο τρία χρόνια επαγγελματικής απραξίας, όλα σε διάλυση και κατάσταση αναμονής. Το ότι το ΄45 βρήκανε τις δυνάμεις να παντρευτούν… 

Κάνω τώρα και μια σύγκριση. Πόσο διαφέρουν σήμερα οι γενιές που είναι ανορεκτικοί με αυτά, δηλαδή με το να κάνουν οικογένεια κλπ. 

Όλοι μέσα τότε. Και η μητέρα μου έπρεπε να μεγαλώνει τρία παιδιά. Δεν υπήρχαν pampers. Δεν υπήρχε το ηλεκτρικό πλυντήριο σε κάθε σπίτι όπως είναι τώρα, που τα έχει κάθε νοικοκυρά σήμερα και ωστόσο διστάζει… διστάζει… το σκέφτεται, το ξανασκέφτεται και περνούν τα χρόνια. 

Το βλέπω... και οι φοιτητές μου και οι φοιτήτριες που καλά τα καταφέρνουν με τα θέματα της σπουδής, δεν φαίνονται τόσο πρόθυμοι να περάσουν από τα ορεκτικά στο κυρίως πιάτο. 

Εν πάσει περιπτώσει σας θυμίζω εκείνη την εποχή που δούλευαν βεβαίως και Σάββατο και ήταν οι εργάσιμες πολλές και ήταν πραγματικά σκληρές. Και η μητέρα μας μας ενέπνεε. Υπήρχε λίγο ηλεκτρικό φως… όλα ήταν λιγοστά και συνήθιζε να σχεδιάζει. Και εδώ είναι ένα σημείο που δεν μπορώ εύκολα να δώσω απάντηση. Το συζητάμε με την σύζυγο Σύλβια, για τον Ίωνα τον γυιό μας, πως ακριβώς ξυπνάνε οι δεξιότητες στα παιδιά. Υπάρχουν τόσες θεωρίες... έχω πελαγώσει. Όπότε τι να σας πώ πως έγινε με εμάς. Και τα τρία αδέλφια είχαμε από νωρίς μια μεγάλη άνεση στο σχέδιο...  Και ιδιαίτερα σε μικρογραφικά σχέδια…. 

και συχνά  από μνήμης… "

Η φύση και τα ερείπια 

"Προσωπικά με ενοχλούσαν οι στενοί χώροι και οι καπνοί μια και δεν κάπνιζα ποτέ και αυτός ήτανε ένας ακόμη λόγος που με τραβούσε μακριά από τους στενούς χώρους στις εξοχές, όπου ήταν τα ερείπια και τα μνημεία. Έπαιξε πολύ μεγάλο ρόλο αυτό. Επίσης ο συνδυασμός αυτής της φυσικής ομορφιάς, με τα κτίσματα." 

1978 Μελετώντας στο Σαγκρί της Νάξου 

"Είναι ρομαντικό γιατί τα κτίσματα από μόνα τους δεν μπορείς να πεις ότι είναι αυτονοήτως όμορφα, ή αναντίρρητα όμορφα όπως είναι τα φυσικά πράγματα, μια και δεν είναι επιδεκτικά αισθητικής αποτίμησης και επομένως τα θεωρούμε a priori υπεράνω αισθητικής κριτικής, δεν τα λέμε όμορφα ή άσχημα. Λέτε πολύ εύκολα ότι αυτός είναι ένας πολύ όμορφος άντρας ή μια όμορφη γυναίκα, αλλά δεν μπορείτε να πείτε ότι αυτό το πεύκο είναι πιο όμορφο από εκείνο. Πρέπει να είσαστε πεύκο ίσως… "

"Για αυτούς τους λόγους η φύση πάντοτε προσθέτει μια υπεραξία ομορφιάς, στα ερείπια που τα καινούργια κτίσματα δεν την έχουν, απλά έχουν ακέραια την δική μας ευθύνη και δεν μπορεί κανείς μόνος του ως αρχιτέκτων να διασφαλίσει αυτή την κρυσταλλική ομορφιά που μπορεί να δώσει μόνο η καλή εκτέλεση." 

Αναφορά στον Χαράλαμπο Μπούρα 

Άνοιξη 1970 στην Ολυμπία με τον Χαράλαμπο Μπούρα 

"Όσο για εκείνον στον οποίο αποδίδω πάντοτε τον μέγιστο έπαινο, θαυμασμό και αίσθημα υποχρέωσης … 

δυστυχώς είναι άρρωστος… 

ο Χαράλαμπος Μπούρας! 

(χειροκροτήματα)... 

0 Χαράλαμπος Μπούρας 

Θυμάμαι λοιπόν πως έκλεισε, γιατί και εγώ θέλω να κλείσω, πώς έκλεισε την δική του σύντομη ευχαριστήρια ανταπόκριση, στο αφιέρωμα που έκανε ευτυχώς το Διάζωμα πριν από λίγους μήνες: το κινηματογράφημα για τον Μπούρα. Όπου είπε ανοίγοντας ένα χαρτάκι, μετρημένα χωρίς πολυλογίες όπως εγώ συνηθίζω να είμαι πολύ αναλυτικός και είπε: «απλώς έκανα το καθήκον μου»… 

Παγώσαμε που τον ακούσαμε. 

Και μια και εγώ έκανα λιγότερα από τον Μπούρα θα έλεγα ότι δεν έκανα καν το καθήκον μου. 

Προσπάθησα να κάνω το καθήκον μου… Δεν ξέρω. 

Για μένα ήταν περισσότερο ευχαρίστηση. 

Ότι έκανα ήταν δυστυχώς από ευχαρίστηση, 

διότι δυστυχώς δεν έχω την δύναμη πειθαρχίας του Μπούρα." 

3. To Video 

Παρθενώνας 1979 

"Στις εικόνες που έδωσα στην Μέλισσα, είπε ο Μανώλης Κορρές, για αυτή την σύντομη αναδρομή, δεν περιέλαβα τον Παρθενώνα γιατί είναι αυτονόητος. Περιέλαβα πολύ περισσότερο όλα τα άλλα περιφερειακά θέματα που με έχουν απασχολήσει και τα οποία το κάθε ένα έχει το ενδιαφέρον του. Ο λόγος που έφτασα σε όλα αυτά είναι… Ξέρετε όλοι κάποτε αναρωτιόνται και καμμιά φορά σε συνεντεύξεις προσπαθούν οι ερωτώμενοι να επινοήσουν τον εαυτό τους βρίσκοντας στα γρήγορα μια απάντηση δέουσα. Και έτσι δεν ξέρει κανείς γιατί πηρέ ένα δρόμο. Θα έμενα σε αυτό που λέει ο Χαράλαμπος Μπούρας, το λένε όλοι οι έξυπνοι άνθρωποι άλλωστε, αλλά εκείνος το τόνισε, ότι όλα μαζί δεν κάνουν την τύχη, και ότι έχουμε ως τώρα είναι το αποτέλεσμα διαφόρων στιγμών όπου ακολουθούμε το τυχαίο. Έτυχε να αρχίσω στα τάδε έργα, έτυχε να είμαστε εκεί τον καιρό που συνέβαινε εκείνο. Έτυχε. Σειρά συμπτώσεων…"

Μανόλης Κορρές 2016 from Giorgos Triantafyllou on Vimeo.

Πρόκειται για μια σύντομη αναδρομή με εικόνες από την ζωή και το έργο του Μανόλη Κορρέ που πραγματοποίησαν ο Εκδοτικός Οίκος Μέλισσα, με αφορμή την παρουσίαση του Τιμητικού Τόμου στο Μουσείο της Ακρόπολης την Τετάρτη 22 Ιουνίου 2016. Μουσική: Jean Michel Jarre" En attendant Cousteau"

Κάντε ΚΛΙΚ στις εικόνες για μεγέθυνση

ΤΟ ΟΙΚΟΠΕΔΟ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

ή

«Περί Ανεγέρσεως Δικαστικού Μεγάρου Αθηνών»

της Μάρως Αδάμη

Το νέο Μουσείο της Ακρόπολης στο οικόπεδο Μακρυγιάννη 

Είναι κάποιοι χώροι μέσα στον ιστό των πόλεων που σημαδεύουν όχι μόνο την εποχή τους αλλά παραμένουν διαχρονικοί ως τόποι αναφοράς και ως τοπόσημα. 

Ένας τέτοιος χώρος στην Αθήνα είναι σίγουρα αυτός όπου σήμερα υψώνεται το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης... 

Δικαστικό Μέγαρο Αθηνών, πρόταση Αλέξανδρου Νικολούδη στο οικόπεδο Μακρυγιάννη, 1928 

… Το 1928 με ειδικό σχέδιο νόμου «Περί Ανεγέρσεως Δικαστικού Μεγάρου Αθηνών» το θέμα επανέρχεται. Ως νέα θέση προτείνεται το γήπεδο εις «θέσιν του στρατοπέδου Μακρυγιάννη, παρά τω ιερώ βράχω της Ακροπόλεως». Αυτή τη φορά ο Ελευθέριος Βενιζέλος απευθύνεται απ΄ ευθείας στον Αλ. Νικολούδη, καταξιωμένο πλέον αρχιτέκτονα… 

Τομή συσχέτισης των μεγέθων του Νέου Δικαστικού Μεγάρου και της Ακρόπολης

Για ολόκληρο το άρθρο, μαζί με νεώτερη επιστολή της,  κάντε ΚΛΙΚ εδώ για να επισκεφτείτε τις ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ της ΜΑΡΩΣ ΚΑΡΔΑΜΙΤΣΗ ΑΔΑΜΗ