ΦΙΝΑΛΕ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΕΚΘΕΣΕΩΝ 
ΣΤΟ  ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ

Με αφορμή την «Ημέρα των Μουσείων», την ανοιξιάτικη λιακάδα και τις τελευταίες ημέρες των εκθέσεων έσπευσα στο Μουσείο Μπενάκη στην Πειραιώς μετά από συνεχείς απουσίες στο εξωτερικό. 

Παρά τις εμπειρίες μου από τις μεγάλες εκθέσεις στο Λονδίνο, προσαρμόστηκα γρήγορα στην ελληνική πραγματικότητα και πρέπει να ομολογήσω ότι παρά τις συνεχιζόμενες οικονομικές δυσκολίες διαπίστωσα ένα πολύ καλό επίπεδο σε όλες τις εκθέσεις που παρουσιάζω στην συνέχεια. Οι επιμελητές των εκθέσεων, όπως η Ναταλία Μπούρα και ο Σταμάτης Ζάνος, με την συμβολή των χορηγών επιβεβαιώνουν τις ικανότητες τους και βέβαια οι άνθρωποι του Μουσείου συνεχίζουν με τον καλύτερο τρόπο πάνω στις κατευθύνσεις του αγαπητού Άγγελου Δεληβορριά που την αύρα του και το χαμόγελό του αναζητώ κάθε φορά που επισκέπτομαι το Μουσείο. 

STEFANOS ROKOS: 

NICK CAVE & THE BAD SEEDS' 

"NO MORE SHALL WE PART" 

Στην μικρή αίθουσα του δευτέρου ορόφου ο Στέφανος Ρόκος με την Ναταλία Μούρα έστησαν μια ξεχωριστή έκθεση με έργα του Nick Cave εμπνευσμένα από το άλμπουμ του με τίτλο “no more shall we part”. Μια ατμοσφαιρική έκθεση πλημμυρισμένη με τους ήχους της μουσικής αυτού του χαρισματικού Αυστραλού μουσικού, τραγουδιστή, συγγραφέα, σεναριογράφου, συνθέτη και περιστασιακού ηθοποιού, που μας συντροφεύει εδώ και χρόνια. Μουσική φορτισμένη με μια συναισθηματική ένταση.

Το ενδιαφέρον στο στήσιμο αυτής της έκθεσης είναι η παράλληλη παρουσίαση απέναντι από κάθε έργο των στοίχων των τραγουδιών, αυτής της ιδιότυπης ποίησης με επιρροές και λυρικές εμμονές με τον θάνατο, την θρησκεία, την αγάπη και την βία. Αυτή η αμφίδρομη σχέση κειμένου και εικόνας βάζει τον επισκέπτη στην ατμόσφαιρα της έμπνευσης του καλλιτέχνη. 

Στέφανος Ρόκος

Ο ίδιος ο Ρόκος σημειώνει ότι: 

"Πολύ καιρό μετά την πρώτη ακρόαση του «No More Shall We Part», οι εικόνες που είχαν διαμορφωθεί μέσα μου όταν πρωτοάκουσα τα τραγούδια του δίσκου ήξερα ότι με ακολουθούν ακόμη. Έτσι, το 2015, ωριμότερος πλέον καλλιτεχνικά, αποφάσισα ότι, για όσο καιρό χρειαζόταν, θα αφιερωνόμουν εξ ολοκλήρου στην υλοποίηση μιας ιδέας την οποία επεξεργαζόμουν επί χρόνια: στόχος μου ήταν να επιχειρήσω μια απολύτως προσωπική εικαστική προσέγγιση του άλμπουμ «No More Shall We Part», δημιουργώντας δεκατέσσερα ζωγραφικά έργα εμπνευσμένα από τα ισάριθμα κομμάτια του δίσκου – τα δώδεκα τραγούδια του και τα δύο b-sides που κυκλοφόρησαν με τη limited edition του άλμπουμ"

Ο Στεφανος Ρόκος μαζί με τον Nick Cave στο ατελιέ του μπροστά στον πίνακα A GRIEF CAME RIDING. 

A GRIEF CAME RIDING, Detail 

DARKER WITH THE DAY 

WE CAME ALONG THIS ROAD 

THE SORROWFUL WIFE 

AND NO MORE SHALL WE PART 

Στο βάθος του κεντρικού άξονα της έκθεσης ο επισκέπτης ανακαλύπτει σε χρυσοποίκιλτη κορνίζα ένα απίστευτου μόχθου και υπομονής χειροτέχνημα με μια ποιότητα μοναδική. Επηρεασμένο από το προηγούμενο έργο “AND NO MORE SHALL WE PART” η αγαπητή  συμφοιτήτρια Αντιόπη Πανταζή το αποδίδει με ένα διαφορετικό τρόπο με την δική της ευαισθησία και την γνωστή της εμμονή στην τελειότητα. 

Αντιόπη Πανταζή 

Αντιόπη Πανταζή,2016-2018, Το χειροποίητο κέντημα “An No More Shall We Part” (χρωματιστές κλωστές, mica και μπρούτζινο πλέγμα σε λινό ύφασμα) βασισμένο στο ομόντμο έργο του Στέφανου Ρόκου 

Δεν πρόκειται για ένα κέντημα παραδοσιακής λαϊκής τέχνης, παρόλο που με ταξίδεψε στα υπέροχα άψογα κεντήματα της μητρός μου.
Όπως σημειώνει η εικαστικός και επιμελήτρια εκθέσεων Μαρία Μπαχά: 

[...η Αντιόπη Πανταζή “με ένα παραδοσιακό υλικό […] καταφέρνει να αποδώσει υφές υδάτινων υλικών όπως η ακουαρέλα ή τα μελάνια. Να σχεδιάζει, να χρωματίζει, να φωτίζει με οικονομία και ευρηματικότητα επιτυγχάνοντας μια οπτική απόλαυση, η οποία προϋποθέτει χιλιόμετρα πολύχρωμης κλωστής, χιλιάδες εργατοώρες, δεκάδες πολυχρησιμοποιημένες βελόνες”...] 

Δείτε στη συνέχεια λεπτομέρειες του έργου. 

ΚΟΨΕ ΡΑΨΕ ΑΡΧΕΙΟ-ΤΕΚΤΟΝΑ 

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 

Των Αρχείων Νεοελληνικής Αρχιτεκτονικής 

Από το 2014 τα αρχεία Νεοελληνικής Αρχιτεκτονικής του Μουσείου Μπενάκη, ξεκίνησαν πρωτοβουλίες με εκπαιδευτικό χαρακτήρα για τα παιδιά. 

Συγκεκριμένα στις 22 05 2014 η Μάρω Αδάμη έχει προσκαλέσει τον Τάσο Μπίρη και επέλεξαν να κάνουν ένα μάθημα στα παιδιά μιας τάξης νηπιαγωγείου σε ένα (από κοινού) προαποφασισμένο πειραματικό πλαίσιο.

Μάθημα με μια τάξη νηπιαγωγείου 

στα Αρχεία Νεοελληνικής Αρχιτεκτονικής στο Μουσείο Μπενάκη στις 22 05 2014, με την Μάρω Αδάμη και τον Τάσο Μπίρη 

Η πρωτοβουλία αυτή συνεχίστηκε με διημερίδα στο  ΕΜΠ με τίτλο «ΠΡΟΣ ΤΟ ‘Α’ ΤΗΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ» και σχετικές δράσεις και από ότι πληροφορούμαι όλα προχωρούν με σταθερά βήματα και σύντομα θα έχουμε νεότερα από τις δραστηριότητες του Τάσου Μπίρη και της ομάδας που συνεχίζει. 

Φαίνεται όμως τα Αρχεία Νεοελληνικής Αρχιτεκτονικής με την κεντρική ευθύνη της Λέτης Κρόκου και της Ναταλίας Μπούρα, με την ουσιαστική συμβολή της ομάδας KIDA, συνεχίζουν προς αυτή τη κατεύθυνση. Φέτος τα Αρχεία άνοιξαν και πάλι τις πόρτες τους στο παιδικό κοινό και έξη ομάδες Αρχειο-τεκτόνων ηλικίας 8 έως 11 ετών είχαν τη ευκαιρία να τα εξερευνήσουν. Αναζήτησαν, γνώρισαν, συνεργάστηκαν και δημιούργησαν τα δικά τους φανταστικά κτίρια που νοιώθουν ότι λείπουν από την πόλη μας. Τα έργα εκτέθηκαν στο χώρο του café του μουσείου. 

ΔΙΑΡΚΕΙΑ εκπαιδευτικού προγράμματος 14/10/2018 - 18/11/2018 

ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΑΡΑΒΙΑΣ

Αρχαιολογικοί θησαυροί 

από την Σαουδική Αραβία 

Μία εντυπωσιακή έκθεση που εγκαινιάστηκε για πρώτη φορά στο Λούβρο το 2010,  μετά από περιοδεία σε 16 πόλεις σε τρεις ηπείρους, στήθηκε στους ισόγειους χώρους του Μουσείου Μπενάκη. Η έκθεση αποκαλύπτει τον πολυδιάστατο χαρακτήρα και την ιστορία της Αραβικής Χερσονήσου από τους προϊστορικούς χρόνους έως και τον 20ό αιώνα. 

Η πολιτισμική εξέλιξη της Αραβίας από την προϊστορική εποχή ως και τον 20ο αιώνα προβάλλεται μέσα από ευρήματα τα οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με προϊστορικές μετακινήσεις, εμπορικές διαδρομές που συνέδεαν τη χερσόνησο με τη Μεσόγειο, τη Μεσοποταμία και γενικότερα την Ασία, καθώς και τις προσκυνηματικές οδούς που αναπτύχθηκαν από τον 7ο αιώνα μ.Χ. και οδηγούσαν στη Μέκκα. 

Το Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας ξεκίνησε από την δεκαετία του 1960 ένα εκτεταμένο αρχαιολογικό πρόγραμμα σε όλη την χερσόνησο που συνεχίζονται τις τελευταίες δεκαετίες αλλά η κατανόηση της Αραβικής Χερσονήσου βρίσκεται ακόμη στα πρώτα της στάδια. Πολλά από τα αντικείμενα της έκθεσης ανακαλύφθηκαν κατά την διάρκεια μόλις των τελευταίων δέκα ετών. 

Η έκθεση πραγματοποιήθηκε με την επιμέλεια της Μίνας Μωραΐτου και σχεδιάστηκε από τον Νίκο Σ. Πετρόπουλο. Ο σχεδιασμός του φωτισμού έγινε από τους Χρήστο Τσιόγκα και τον Κώστα Στρατή 

ΙΩΑΝΝΑ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ:

«ΝΤΟΥΛΑΜΑΣ» Ο ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΗΣ 

ένα πανωφόρι αλλιώτικο από τ΄άλλα

Η επίσκεψη στο Μουσείο ολοκληρώθηκε με μια ακόμη καλοστημένη έκθεση στην μεγάλη αίθουσα του 2ου ορόφου που αποτελεί συν-διοργάνωση του Πελοποννησιακού Λαογραφικού Ιδρύματος «Β Παπαντωνίου» και του Μουσείο Μπενάκη. Την γενική διεύθυνση είχε η Ιωάννα Παπαντωνίου και στον σχεδιασμό του χώρου συμμετείχαν η Ναταλία Μπούρα και ο Σταμάτης Ζάννος. 

«Ο Ντουλαμάς είναι ένα σπάνιο ένδυμα για τις γυναίκες που φορέθηκε στα δυτικά Βαλκάνια την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και παρουσιάζει γεωγραφικές και άλλες παραλλαγές», σημειώνει η Ιωάννα Παπαντωνίου τονίζοντας παράλληλα ότι σκοπός της έκθεσης ήταν να αναλύσει τις παραλλαγές και να αναδείξει νέους τρόπους χρήσης του στην μόδα και το θέατρο, όπως ήδη έχει κάνει. Δείγματα της δημιουργικής αυτής σχέσης από τη συνεργασία της με το Εθνικό Θέατρο, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το Θεσσαλικό Θέατρο και τη Λυρική Σκηνή παρουσιάστηκαν στην έκθεση. 

«Κλυταμνήστρα» Κοστούμι της Ιωάννας Παπαντωνίου για την Λυδία Κονιόρδου στις Χοηφόρες του Αισχύλου. Σκηνοθεσία Κώστας Τσιάνος, Θεσσαλικό Θέατρο 

Λευκοί ντουλαμάδες, ειδικά κατασκευασμένοι για την έκθεση από τον Αριστείδη Τζονευράκη, για να καταδειχθεί η δυναμική του ντουλαμά ακόμα και στο λευκό χρώμα. 

Στις 26 Μάϊου και οι τέσσερεις εκθέσεις που παρουσιάστηκαν ολοκληρώθηκαν. 

Ακολουθούν το Athens Photo Festival 2019, από 14/06/2019 που και φέτος διασταυρώνει ένα ευρύ φάσμα φωτογραφικών έργων, οπτικοακουστικό υλικό, εγκαταστάσεις και καλλιτεχνικές εκδόσεις, ενισχύοντας τόσο τον καλλιτεχνικό όσο και τον κοινωνικό και πολιτικό διάλογο, καθώς και τον πειραματισμό με διάφορα οπτικά μέσα. 

Στις 19 06 2019 εγκαινιάζεται η έκθεση με τίτλο «Μια ανάσα» με έργα του Ρουμάνου Avigdor Arikha (1929-2010) που γεννήθηκε από εβραίους γονείς και εκτοπίσθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Ουκρανία. Εκεί, αποτύπωσε την καθημερινή φρίκη του στρατοπέδου σε σχέδια που του έσωσαν τη ζωή....

Κάντε ΚΛΙΚ στις εικόνες για μεγέθυνση

MATERIAL MATTERS VOL1: BETON 

Ο απόηχος της Ημερίδας στο ΚΠΙΣΝ

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έχει πλέον εδραιωθεί για τα καλά η αξιοποίηση των χορηγιών από τις εταιρείες που σχετίζονται με την αρχιτεκτονική και το design, από τα αρχιτεκτονικά περιοδικά ΔΟΜΕΣ και ek αλλά και από το Ελληνικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής και τον ιστότοπο archisearch.gr. Τα ετήσια βραβεία των ΔΟΜΩΝ, εκθέσεις αρχιτεκτονικής, ημερίδες, συνέδρια, εκδόσεις κλπ πραγμα- τοποιούνται πολύ συχνότερα από παλιά και με τον καλύτερο τρόπο, με τα χρήματα και την υποστήριξη εταιρειών-χορηγών στο πλαίσιο της προβολής τους, εξασφαλίζοντας πολύ καλό επίπεδο οργάνωσης και παρουσίασης με την συμβολή των εκάστοτε ομιλητών που βέβαια είναι και οι μόνοι που δεν χρηματοδοτούνται. 

Στο πλαίσιο αυτό πραγματοποιήθηκε από το αρχιτεκτονικό περιοδικό ek, ημερίδα αφιερωμένη σε ένα υλικό που έχει καθορίσει τόσο διεθνώς όσο και στην Ελλάδα την πορεία της μοντέρνας και σύγχρονης αρχιτεκτονικής: το Σκυρόδεμα. Η Ημερίδα διοργανώθηκε στην αίθουσα Φάρος του ΚΠIΣΝ και αποτέλεσε την πρώτη ενός κύκλου ετήσιων ημερίδων, που εισάγει το περιοδικό ek, με στόχο όπως επισημαίνεται «την ανάδειξη της σημασίας μιας σειράς σύγχρονων και παραδοσιακών υλικών στην απόδοση της μορφής, της λειτουργίας και του νοήματος, εντέλει για την αρχιτεκτονική μέσα από τις θεωρητικές προσεγγίσεις και το έργο Ελλήνων αρχιτεκτόνων. Οι παρουσιάσεις θα εστιάσουν στην ιστορία του κάθε υλικού́, τα κατασκευαστικά́ και εκφραστικά́ του χαρακτηριστικά́, αλλά́ και τις δυνατότητες αξιοποίησης του με νέους τρόπους μεσώ της εξέλιξης της τεχνολογίας και της οικονομίας που το αφορούν». 

Την γενική επιμέλεια της εκδήλωσης είχε η διευθύντρια σύνταξης του περιοδικού ek, Αριάδνη Βοζάνη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια ΕΜΠ και στη σύντομη εισαγωγική της ομιλία έθεσε το πλαίσιο της ημερίδας.

Αριάδνη Βοζάνη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια ΕΜΠ, Διευθύντρια Σύνταξης του περιοδικού ek 

Τους ομιλητές παρουσίασε εκ μέρους της συντακτικής ομάδας του περιοδικού ο Σταύρος Μαρτίνος, αρχιτέκτονας. 

Σταύρος Μαρτίνος, Μέλος Συντακτικής Ομάδας του περιοδικού ek 

Στην συνέχεια, επιχειρείται μια πολύ συνοπτική παρουσίαση των ομιλιών με τους τίτλους τους, μαζί με κάποια από τα έργα που προβλήθηκαν. Οι φωτογραφίες των έργων προέρχονται από την προβολή στο χώρο της εκδήλωσης.

Πρώτη ομιλήτρια ήταν η Θεώνη Ξάνθη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια ΔΠΘ που μίλησε εκ μέρους της εταιρείας σκυροδέματος Lafarge, που ήταν χρυσός χορηγός της εκδήλωσης, με θέμα την «Υλικότητα στην αρχιτεκτονική σύνθεση». 

Θεώνη Ξάνθη 

Μίλησε για εμφανές σκυρόδεμα και την  χρήση του σε δύο έργα με πρώτα βραβεία σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς. Την Διαμόρφωση του Χώρου Αφετηρίας Κλασσικού Μαραθώνιου Δρόμου στον Μαραθώνα Αττικής (1992) που έχει υλοποιηθεί και το Νέο Κτίριο Δημαρχείου Χαλανδρίου που πρόκειται να κατασκευαστεί και για το οποίο συνεργάστηκε με την εταιρεία Lafarge, αναζητώντας επί πλέον ειδικές ιδιότητες ως προς τις υφές και τις αντοχές του σκυροδέματος.

Διαμόρφωση του Χώρου Αφετηρίας Κλασσικού Μαραθώνιου Δρόμου στον Μαραθώνα Αττικής 

Ακολούθησε ο Δημήτρης Ησαΐας, Καθηγητής ΕΜΠ (Ομάδα Αρχιτεκτονικών Μελετών Δημήτρης Ησαϊας - Τάσης Παπαϊωάννου) 

Δημήτρης Ησαΐας 

Τίτλος της ομιλίας του: «Το Ανεπίχριστο Σκυρόδεμα στην Νεοελληνική Μεταπολεμική Αρχιτεκτονική» Σκέψεις για την ιστορία της χρήσης του υλικού , αλλά και για τα κατασκευαστικά και εκφραστικά του χαρακτηριστικά. 

Αναφέρθηκε στην δεκαετία του 60 και ειδικά σε μια σπάνια και άγνωστη έκδοση με τίτλο «Σύγχρονος Αρχιτεκτονική» που ήρθε στα χέρια του τότε, με εικόνες κτιρίων και πολλές διαφημίσεις που κάποιες από αυτές παρουσίασε, επισημαίνοντας την απουσία της χρήσης του εμφανούς σκυροδέματος. Αντίθετα,  την ίδια εποχή στον Ζυγό και στα Αρχιτεκτονικά Θέματα (1967), δημοσιεύονται έργα του Άρη Κωνσταντινίδη, Βαλσαμάκη και πολλών άλλων, όπου το εμφανές σκυρόδεμα κυριαρχεί. Επισημαίνει, ότι την ίδια εποχή σε ένα άρθρο του Δημήτρη Φατούρου γραμμένο στην Αμερική με τίτλο Greek Art and Architecture 1945-1967- «A brief Survey» υπάρχει αναφορά σε «ένα είδος νεομπρουταλισμού» που αναπτύσσεται την περίοδο αυτή στην Ελλάδα. 

Ο Παναγιώτης Τσακόπουλος, Δρ. Αρχιτέκτων, μετά την πρόσφατη εξαιρετική του Διάλεξη στο Ε.Ι.Α. με τίτλο «Τα ερείσματα του σκυροδέματος / Συμβολές στην τεκμηρίωση της αρχιτεκτονικής του μπετόν στην Ελλάδα, 1961-1977» επανέρχεται επικεντρωμένος αυτή την φορά σε έναν αρχιτέκτονα της γενιάς του ΄60 με ιδιωματική γραφή και σπουδές στο Yale. Τίτλος της ομιλίας του «Γιάννης Κούτσης: Τα Ιδανικά Κτίσματα ενός Αρχιτέκτονα του Μπετόν» 

Παναγιώτης Τσακόπουλος 

Ο Τσακόπουλος παρουσίασε συνοπτικά αλλά συγκροτημένα το σχετικά άγνωστο έργο του Γιάννη Κούτση, όπου κυριαρχεί το εμφανές σκυρόδεμα, με επιρροές από τον Le Corbusier και τον Louis Kahn. Προβλήθηκαν σχέδια και προοπτικά από κατοικίες, δημαρχεία, μουσεία, νοσοκομεία κλπ που αποκαλύψαν το ενδιαφέρον προσωπικό συντακτικό του Κούτση.

Στην συνέχεια ο Γιώργος Αγγελής, Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ, διατύπωσε «Σκέψεις για την Αρχιτεκτονική του Οπλισμένου Σκυροδέματος».

Γιώργος Αγγελής 

Μίλησε για μια σειρά από ενδιαφέρουσες σκέψεις και μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στην φύση του σκυροδέματος, που αποτελεί σύνθεση αντιφατικών χαρακτηριστικών όπως τοπικό αλλά και διεθνές, χθόνιο και άχρονο και απολύτως σύγχρονο, χειροποίητο λαϊκό, που ταυτόχρονα εξυπηρετεί τον έντεχνο σχεδιασμό και τελικά είναι το κατ’ εξοχήν υλικό του μοντερνισμού. 

Με αυτές τις σκέψεις που παρουσίασε,  επεξεργάζεται τα εφαρμοσμένα του έργα και ειδικά τον στατικό φορέα, που αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο της κεντρικής ιδέας των έργων του, επιλογές των οποίων παρουσίασε στην συνέχεια. 

Γ. Αγγελής, Πολυκατοικία στην οδό Δεινοκράτους, Αθήνα 

Μια διαφορετική προσέγγιση επιχείρησε ο Λαέρτης Βασιλείου - LAAV Architects, με τίτλο θέματος: «Ο Μπρουταλισμός του Μέλλοντος» 

Λαέρτης Βασιλείου 

Γνωστός και από άλλες εκκεντρικές παρουσιάσεις του, ο Λαέρτης Βασίλειου, δηλώνει ότι το πεδίο δράσης του και προβολής είναι το διαδίκτυο μέσω του οποίου κατάφερε μια διεθνή αναγνωρισημότητα, προβάλλοντας έργα που αγγίζουν την ουτοπία και προκαλούν. Ταυτόχρονα, δήλωσε ότι έτσι κατάφερε και να αποκτήσει παγκόσμια πελατεία. Λάτρης του εμφανούς σκυροδέματος παρουσίασε έργα του, άλλα υλοποιημένα και άλλα υπό μελέτη όπως το Amsterdam Modern Art Museum 

Λαέρτης Βασιλείου- LAAV Architects, Amsterdam Modern Art Museum 

H Μαρία Παπαφίγκου, Ooak Architects επανήλθε παρουσιάζοντας ένα εξαιρετικό και ήδη βραβευμένο έργο που πραγματικά το ζήλεψα. 

Μαρία Παπαφίγκου 

Τίτλος της ομιλίας της “Why Concrete?” που αναφέρθηκε στο γνωστό "Patio House" στην Κάρπαθο, για ένα γαλλο-σουηδικό ζευγάρι, που εμπιστεύτηκε την ομάδα των OOAK Architects. Το έργο έχει βραβευθεί με έπαινο στην κατηγορία για το «καλύτερο πραγματοποιημένο έργο των ετών 2014-2018» στα βραβεία των ΔΟΜΩΝ 2019 και είναι αναλυτικά στον σχετικό τόμο. 

 Ooak Architects,  “Patio House”, παραθαλάσσια κατοικία στην Κάρπαθο 

Η Παπαφίγκου έκανε μια χαρισματική παρουσίαση, αποκαλύπτοντας πόσο αγάπησαν αυτό το έργο μαζί με τον συνεργάτη της Johan Annerhed και τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας και μαζί με τους τοπικούς μαστόρους που παρουσίασε τιμώντας τους, φωτογραφημένους στο εργοτάξιο. 

Η Κατερίνα Γρηγοροπούλου, μέλος της δημιουργικής ομάδας “A Future Perfect”,  συμμετείχε με τίτλο ομιλίας «Αλλάζοντας Κλίμακα» και αντικείμενο το design μικροαντικειμένων από ειδικά επεξεργασμένο σκυρόδεμα. 

Κατερίνα Γρηγοροπούλου από την ομάδα: AFuture Perfect" 

Ευρηματικά αντικείμενα σχεδιασμένα προσεκτικά μετά από σειρά δοκιμών και πειραματισμών, για να αντιμετωπίσουν θέματα αντοχής και υψηλής ποιότητας. 

Η ομιλία του Πραξιτέλη Κονδύλη, που εκπροσωπεί την ομάδα A31 Architecture Constructions, είχε τίτλο:  «Τα Όρια ενός Διαχρονικού και Αξεπέραστου Υλικού» 

               Πραξιτέλης Κονδύλης

Παρουσίασε μια σειρά από γνωστές και βραβευμένες μελέτες με βασικό δομικό υλικό το εμφανές σκυρόδεμα, όπως την Αποθήκη Τέχνης στο Δήλεσι Βοιωτίας με ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες και τεχνικές κατασκευής και ένα μικρό εκκλησάκι σε ξενοδοχείο στη Ίο. 

A31 Architecture Constructions, Αποθήκη Τέχνης στο Δήλεσι Βοιωτίας 

Ξεχωριστό ενδιαφέρον είναι η παρουσίαση ενός νέου είδους σκυροδέματος το ultra high performance concrete με εξαιρετικές αντοχές και δυνατότητες υλοποίησης επιφανειών-panels με μικρό πάχος. 

Α31 architecture Constructions, εκθεσιακός χώρος Site-Specific Concept place στην Μεταμόρφωση 

Με το υλικό αυτό έχουν πραγματοποιήσει τον εκθεσιακό χώρο Site-Specific Concept place στην Μεταμόρφωση, αφιερωμένο στην Σύγχρονη Ελληνική Αρχιτεκτονική, στο design, στον αρχιτεκτονικό φωτισμό και στην σύγχρονη τέχνη, που έχει επίσης διακριθεί καθώς και αρχιτεκτονικά στοιχεία σε ξενοδοχείο στην Μύκονο. 

Ο Δημήτρης Ποτηρόπουλος, εκπρόσωπος του γραφείου Potiropoulos+Partners, μίλησε με τίτλο “Brutalism – new Brutalism - Postbrutalism”. 

Δημήτρης Ποτηρόπουλος 

Αναφέρθηκε σε ένα ενδιαφέρον κείμενο του Δημήτρη Φιλιππίδη από τα αρχιτεκτονικά Θέματα και μίλησε για τις θεαματικές εξελίξεις στην τεχνολογία του μπετόν παρουσιάζοντας εικόνα από το νέο φωτοδιαπερατό σκυρόδεμα. 

Παρουσίασε επίσης, μια σειρά ενδιαφέροντα έργα του γραφείου προβάλλοντας στο τέλος ένα διαφορετικό έργο του, τις εγκαταστάσεις της φαρμακευτικής εταιρείας ΕΛΠΕΝ νομίζω, με παράξενες και διαφορετικές κατευθύνσεις από το μέχρι σήμερα γνωστό συντακτικό του γραφείου.

H Μαρία Κοκκίνου, (Kokkinou-Kourkoulas Architects)  με τίτλο της ομιλίας της «Πετρόν Αρμέ» παρουσίασε δύο χαρακτηριστικά έργα του γραφείου, μια εξοχική κατοικία στην Κέα και ένα κτίριο γραφείων μιας εταιρείας μόδας στην οδό Πειραιώς.

Μαρία Κοκκίνου 

Και τα δύο κτίρια είναι κατασκευασμένα από εμφανές σκυρόδεμα. Από τις ταπεινές και ήρεμες φόρμες της κατοικίας ,σε μια ερημική χαράδρα στην Κέα με ξερολιθιές, η Κοκκίνου πέρασε στις τολμηρές χειρονομίες του κτιρίου γραφείων, που τάραξαν τα νερά στην οδό Πειραιώς, που ακόμη κρατάει μνήμες μιας ήπιας βιομηχανικής αρχιτεκτονικής από το παρελθόν.

Ο Αλέξανδρος Βαΐτσος, των Deca Architecture, ζήτησε να χαμηλώσουν τα φώτα και μας προετοίμασε για μια ξεχωριστή παρουσίαση με τίτλο:«Χρωστικές, Τριβεία και Πτυχωτά Τοιχεία, Χυτοί Πειραματισμοί»

Αλέξανδρος Βαΐτσος

Αναφέρθηκε σε μια προσωπική του εμπειρία στο παρελθόν, όταν αποφάσισε να ενταχθεί σε’ ένα συνεργείο μπετατζήδων ως ανειδίκευτος εργάτης. Εκεί, διέκρινε την ευαισθησία του αρχιμάστορα που μετά το ξεκαλούπωμα ψηλάφιζε-χάιδευε το μπετόν. Μία εμπειρία μοναδική που προφανώς επηρέασε την μετέπειτα πορεία του. Παρουσίασε δύο έργα. Το πρώτο έργο ήταν ένα βραβευμένο κέντρο ευεξίας το “Euphoria Spa” στην Λακωνία, δείχνοντας μια σειρά από ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες στην εξωτερική όψη, με την ανάγλυφη επιφάνεια από  τάβλες υπό κλίση και πειραματισμούς στα χρώματα. 

Εικόνες από το εσωτερικό αναδεικνύουν τις δυνατότητες του εμφανούς σκυροδέματος να αναδείξει σφαιρικές επιφάνειες. 

 Το δεύτερο έργο, μια κατοικία στην Λευκάδα δίπλα στην θάλασσα, παρουσιάστηκε με ένα καλοδουλεμένο βίντεο. Το έργο είναι σε εξέλιξη και το ενδιαφέρον εντοπίζεται στην επεξεργασία των εξωτερικών τοιχίων από εμφανές σκυρόδεμα. Χρησιμοποιήθηκε περιστροφικό τριβείο με κεφαλή ιδιοκατασκευής, που στα χέρια των μαστόρων εξασφάλισε μια διαφορετική υφή, ευχάριστη στην αφή που δίνει ένα διαφορετικό χαρακτήρα στις όψεις.

Η Ημερίδα έκλεισε με την προσφορά κρασίου και επιλεγμένων εδεσμάτων. Αυτό έδωσε   την δυνατότητα στα πάνω από 600 άτομα να ανταλλάξουν απόψεις.

Tο τελευταίο τεύχος, Νο 237 του περιοδικού eK, που μας δόθηκε φέυγοντας βελτιώνεται συνεχώς με ενδιαφέροντα επιλεγμένα έργα αρχιτεκτονικής και με κεντρικό θέμα (εξώφυλλο) την τολμηρή πολυκατοικία Η_34 στην Βούλα, του γραφείου 314 Architecture Studio, Παύλος Χατζηαγγελίδης. Ξεχώρισα επίσης το άρθρο του Πάνου Τσακόπουλου για τον Θύμιο Παπαγιάννη: «Οι αντιφάσεις του τεχνολογικού οράματος» και επίσης και το άρθρο του Ανδρέα Γιακουμακάτου¨»το γερμανικό bauhaus “σχεδιασμός της ζωής».

Κάντε ΚΛΙΚ στις εικόνες για μεγέθυνση.