TO ΑΓΝΩΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΙΟΥ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

η συνέχεια  περί εκπτώσεων, αμοιβών και ηθών

 στο χώρο των αρχιτεκτόνων

ΜΕΡΟΣ 2ο

Επανέρχομαι και πάλι σήμερα   με τα αποτελέσματα του διαγωνισμού για την Αποκατάσταση και Ανάδειξη του Συγκροτήματος του Αχιλλείου στην Κέρκυρα που προκηρύχθηκε από την  Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου Α.Ε.

Το Αχίλλειο είναι μία από τις γνωστότερες βασιλικές επαύλεις της Ευρώπης και ίσως το σημαντικότερο αξιοθέατο αρχιτεκτόνημα της Κέρκυρας, που βρίσκεται παρά τον οικισμό Γαστούρι, έξω  από την πόλη της Κέρκυρας. Η έπαυλη αυτή σχεδιάστηκε από τους Ιταλούς αρχιτέκτονες Raffaele Caritto και Antonio Landi   σε πομπηινό ρυθμό και χτίστηκε το 1890  με δαπάνη της αυτοκράτειρας Ελισάβετ της Αυστρίας, γνωστής ως Σίσσυ, η οποία λόγω της ευαίσθητης υγείας της ζήτησε την οικοδόμησή της. Την έπαυλη την αφιέρωσε στον Αχιλλέα απ’ όπου και το όνομα της, τον περίβολο της οποίας πλούτισε με αγάλματα από την αρχαία ελληνική μυθολογία. Εξ αυτών τα πιο γνωστά έργα είναι οι "Επτά Μούσες" και ο "Αχιλλέας Θνήσκων" του Χέρτερ. Στο εσωτερικό του φέρει τοιχογραφίες και διακοσμήσεις σημαντικών καλλιτεχνών της εποχής της ανέγερσής του.
 

Αχίλλειο, 'Αποψη λεπτομέρειας υπέρθυρου κεντρικής εισόδου,

  24 08 2004

Η Ελισάβετ δολοφονήθηκε το 1898.  Το 1904   ο αυτοκράτορας της Γερμανίας Γουλιέλμος Β΄  (γνωστός και ως "Κάιζερ") αγόρασε το Αχίλλειο, στο οποίο και διέμενε κατά τις τακτικές ανοιξιάτικες επισκέψεις του στη Κέρκυρα. Υπήρξε ιδιαίτερα καλλιεργημένος και λάτρης του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Τοποθέτησε ένα κολοσσιαίο άγαλμα του Αχιλλέα με την επιγραφή «Στον μέγιστο των Ελλήνων από τον μέγιστο των Γερμανών».

Μετά τον  Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η ιδιοκτησία της έπαυλης αυτής πέρασε στο ελληνικό δημόσιο οπότε και ερημώθηκε, μέχρι που το 1962 αποφασίστηκε η εκχώρησή της σε δυτικογερμανική τότε εταιρεία για να λειτουργήσει ως καζίνο, κατά προτροπή του Βασιλέως  Παύλου προκειμένου να γίνει εφάμιλλο του Μονακό, με ότι θα σήμαινε αυτό για την παράλληλη ανάπτυξη της Κέρκυρας. Τελικά το καζίνο λειτούργησε με κάποιες μικροδιακοπές ως το 1981, όταν οι τότε πολιτικές εξάρσεις το εξανάγκασαν να κλείσει. Άρχισε η επαναλειτουργία του, υπό τη διεύθυνση του ΕΟΤ, το 1984 και μέχρι σήμερα διαπιστώνεται  μεγάλη επισκεψιμότητα  ελλήνων και ξένων τουριστών που φτάνει στις 400.000 επισκέπτες το χρόνο. Το Αχίλλειο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα φθοράς που απαιτούν συντήρηση και αποκατάσταση.

Αχίλλειο, 'Αποψη κεντρικού χώλλ εισόδου,

  24 08 2004

Είναι νομίζω απόλυτα κατανοητό ότι η αποκατάσταση και ανάδειξη ενός τέτοιου μνημείου, δεν έχει καμία σχέση με την αρχιτεκτονική μελέτη ενός νέου κτιρίου. Οι μελετητές πρέπει να αποτυπώσουν, να αφουγκραστούν τις ιδιαιτερότητες και την παθολογία του κτιρίου, να σχεδιάσουν τις περίτεχνες και πολύπλοκες λεπτομέρειές του, να αναζητήσουν ευρηματικές λύσεις που συχνά είναι μοναδικές για κάθε μνημείο, για την διατήρηση της εικόνας, του ύφους και του ήθους του. Το βασικότερο όμως όλων είναι η διαρκής επί τόπου παρουσία των έμπειρων μελετητών στο μνημείο για την ψηλάφιση κάθε αρχιτεκτονικού στοιχείου και κάθε χώρου του μνημείου. Και βέβαια οι μετακινήσεις και η διαμονή των μελετητών  έχει ένα ακόμη επιβαρημένο κόστος. 

Αχίλλειο, 'Αποψη λεπτομέρειας κεντρικής εισόδου,

  24 08 2004

Δυστυχώς έχουμε λοιπόν και πάλι εδώ την ίδια εικόνα με το ΚΤΙΡΙΟ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΣΤΗ ΜΥΤΙΛΗΝΗ, που σχολίασα λίγες μέρες πριν, επισημαίνοντας   ότι με τα μεγάλα ποσοστά εκπτώσεων (έως 74%) είναι σαν να παραδέχονται  οι μελετητές ότι μέχρι τώρα είχαν τεράστια  κέρδη με αποτέλεσμα  να δίνουν  το δικαίωμα σε κάθε πελάτη να μας εκβιάζει πλέον να υποβαθμίσουμε τις αμοιβές μας σε εξευτελιστικά ποσά. Τονίζοντας ότι  με τέτοιες εκπτώσεις τα γραφεία αυτά θα αναγκαστούν να  απασχολούν συναδέλφους με μισθούς των 300€  και αυτό   είναι ακόμη μια τραγική επιλογή της γενιάς μας για τους νεώτερους που  οδηγεί το επάγγελμα στην ευτέλεια και την απαξίωση. 

Στην περίπτωση του Αχίλλειου που αποτελεί μια μεγάλης κλιμακας αποκατάσταση, με πολύπλοκο κτιριολογικό και απαίτηση για πολυπρόσωπη ομάδα μελέτης με πολλές ειδικότητες,  6 από τα 12  μελετητικά σχήματα που συμμετείχαν  δίνουν εκπτώσεις από:   

στην συνέχεια ακολουθούν τα γνωστά  μελετητικά σχήματα με τις αντίστοιχες εκπτώσεις:

   

ΒΕΤΑΠΛΑΝ Α.Ε.Μ.-ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗΤΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Α.Ε. – ΗΛ.ΜΕ. Ε.Ε. –ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

Κ. ΣΚΡΟΥΜΠΕΛΟΣ- Α. ΒΙΚΕΛΑΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Ο.Ε.- ΜΕΤΡΟΝ Ο.Ε.- Δ. ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ & ΣΥΝ/ΤΕΣ Ε.Ε. – ΑΡΤΕΜΙΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ ΕΠΕ – Π.Ι. ΖΑΝΝΗΣ & ΣΥΝ/ΤΕΣ – ΤΡΙΕΔΡΟΣ ΜΕΛΕΤΗΤΙΚΗ Α.Ε.  ΤΖΑΝΕΤΑΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ

και με το ίδιο ποσοστό 

ΠΛΕΙΑΣ- Δ.ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ, Ο. ΒΙΓΚΟΠΟΥΛΟΣ, Κ. ΓΚΙΟΥΛΕΚΑ, Μ. ΜΠΟΡΝ ΕΠΕ (ΠΛΕΙΑΣ ΕΠΕ) – ΜΕΛΕΤΗΤΙΚΗ – ΓΡΑΦΕΙΟ ΜΕΛΕΤΩΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Ν. ΤΟΜΠΑΖΗ ΕΠΕ (ΜΕΛΕΤΗΤΙΚΗ ΕΠΕ) – Δ. ΜΠΑΪΡΑΚΤΑΡΗΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ΕΠΕ – ΤΕΑΜ Μ-Η ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ ΑΕ (ΤΕΑΜ Μ-Η Α.Ε.) – ΔΡΟΜΟΣ – ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΜΕΛΕΤΗΤΕΣ ΕΠΕ

ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΕΠΕ ΓΡΑΜΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ –ΠΑΝΟΥΣΑΚΗΣ- Σ, ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ-Κ. ΦΑΡΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ Α.Ε. – ΓΑΛΑΝΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ & ΣΙΑ Ε.Ε. (ΙNSTA  ΣΥΜΒΟΥΛΟI MHXANIKOI E.E.) – ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΤΣΕΛΗΣ

and the winner is:

OBERMEYER  ΕΛΛΑΣ ΕΠΕ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ

  Φ.ΤΗΛΕΛΗΣ & ΣΙΑ Ε.Ε. (ΑΛΦΑ ΜΕΛΕΤΗΤΙΚΗ Ε.Ε.)

 ΕΥΓΕΝΙΑ Ι. ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΥ

Αχίλλειο, Λεπτομέρεια κικγλιδώματος 

κεντρικής κλίμακας, 24 08 2004

Η  παρουσίαση αυτή δεν έχει στόχο να εκθέσει τα μελετητικά σχήματα για τις επιλογές τους. Απλά εκτιμώ ότι το πρόβλημα είναι εξαιρετικά σημαντικό και επιδιώκω μέσα από την παρουσίαση του να το αναδείξω και να προκαλέσω ένα προβληματισμό και μια συζήτηση, που πρέπει  να οδηγήσει σε θεσμικές αλλαγές.

 Οι  αμοιβές για αρχιτεκτονικές μελέτες και επιβλέψεις  ιδιαίτερα όταν έχουν να κάνουν με  έργα πολιτισμού,  δεν είναι δυνατόν να μην έχουν ένα θεσμοθετημένο  ελάχιστο  όριο,  όπως άλλωστε προσδιορίζει το Π.Δ.  696/74, και εξακολουθεί να ισχύει  σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι θέμα πολιτικής επιλογής και εκτιμώ ότι πρέπει όλοι να συμβάλουμε προς αυτή την κατεύθυνση. Θα παρακαλέσω μάλιστα  του μελετητές που συμμετέχουν σε αυτές τις διαδικασίες να ξεπεράσουν τις όποιες αναστολές και να τοποθετηθούν και να προτείνουν.

Το υλικό αυτό θα επιδιώξω να προωθηθεί  με email  και σε όλους τους συμμετέχοντες   και ελπίζω να υπάρχει και η ανάλογη ανταπόκριση. Σε περιόδους κρίσης  νομίζω ότι πρέπει να διαφυλάξουμε την αξιοπρέπειά μας.

Για  να διαβάσετε την προηγούμενη σχετική  ανάρτηση (Μέρος 1ο) με τα σχόλια και τις απόψεις των Δημήτρη Διαμαντόπουλου, Γιώργου Πανέτσου  καθώς και του Οδυσσέα Σγουρού και του  Μάκη Κωστίκα, που επανέρχοναι βέβαια και πιό κάτω, διαβάστε στην συνέχεια πιο κάτω ή  πατήστε εδώ

 

Ακολουθεί το νέο σχόλιο του  αρχιτέκτονα Οδυσσέα Σγουρού :

...H "αχίλλειος πτέρνα" μας λοιπόν βρέθηκε!...Όλα τα μέσα "αγιάζονται" πια προκειμένου να υπάρξει μια πολυπόθητη ανάθεση...Με την αδιανόητη και εκτός λογικής κατάθεση τεράστιων εκπτώσεων που υποτιμούν συνολικά τον κλάδο και την όποια συμβολή του στην παραγωγή της αρχιτεκτονικής και του Πολιτισμού του τόπου μας...Η απόλυτη προσχώρηση στη λογική του πλήρους ευτελισμού κάθε έννοιας επιστημονικού και μελετητικού έργου είναι πια ολοφάνερη...Αλήθεια έχουν σκεφτεί οι συνάδελφοι και έμπειροι -κατά τεκμήριο- μελετητές τους νέους αρχιτέκτονες που ακόμη δεν πρόλαβαν να γίνουν μεγαλόσχημα γραφεία και να συμμετέχουν στη νέα αρχιτεκτονική-καζίνο; Mε ποιο τρόπο μπορούν να επιβιώσουν αλήθεια εκείνοι που δεν έχουν αποκτήσει ακόμη τα τυπικά προσόντα του μελετητή;..Kάνοντας δωρεάν μελέτες για ένα κομμάτι ψωμί ή υποκύπτοντας στον ωμό εκβιασμό απευθείας αναθέσεων που με τρόπο καταχρηστικό αποτελούν πια τη γενικευμένη "άλλη" όψη ενός εξ ίσου αποκρουστικού συστήματος που αντίκειται εμφανώς σε κάθε νομοθετική ευρωπαϊκή πρόβλεψη;...Τα ζητήματα που εγείρονται είναι πολλά...Ο συνάδελφος Μάκης Κωστίκας τις προηγούμενες μέρες διερωτήθηκε αν το νόμιμο είναι και ηθικό...Αναμφίβολα ΟΧΙ!...Η κρίση σαφέστατα αποκαλύπτεται πια σε όλη της την έκταση και βέβαια είναι βαθιά ηθική δηλ. πολιτική και πολιτισμική...Είναι αδιανόητο η παλιότερη γενιά των αρχιτεκτόνων που υποτίθεται πως έχει μέχρι σήμερα αγωνιστεί για μια καλύτερη σχέση της αρχιτεκτονικής και του κλάδου μας με την υπόθεση του Τόπου και τις αντοχές του, να διαμορφώνει μέσα από τη συμμετοχή της σε νομοθετημένες αλλά εμφανώς απορρυθμισμένες διαδικασίες μια εικόνα που αδικεί ολοφάνερα τόσο τους αρχιτέκτονες όσο και τη δυνατότητά τους να συμμετέχουν στη συγκρότηση ενός διαφορετικού φαντασιακού, ποιοτικά ανώτερου από εκείνο που μας επιφύλαξε μέχρι τώρα το σύστημα που μας έφερε μέχρι εδώ...Αλήθεια αν ζούσαν σήμερα ο Άρης Κωνσταντινίδης και ο Τάκης Ζενέτος θα δέχονταν να επικυρώνουν με το κύρος της συμμετοχής και της υπογραφής τους την καταρράκωση όλου του αξιακού φορτίου που έχει σχέση με την υπόσταση της ίδιας της Αρχιτεκτονικής;...Eπιτέλους από τους 20.000 αρχιτέκτονες του Τόπου, μόνο τα δέκα γνωστά μελετητικά σχήματα εξακολουθούν να έχουν την ανάγκη μιας ανάθεσης;...AΙΔΩΣ ΑΡΓΕΙΟΙ!
January 21, 2013 at 11:16 PM

Ακολουθεί  και το νέο σχόλιο του  αρχιτέκτονα Μάκη Κωστίκα  που επανέρχεται με μια πολύ καλή πρόταση:

Γιώργο,

Ας μου επιτραπεί να επανέλθω στο θέμα των εκπτώσεων, όπως εμφανίσθηκαν πάλι στη μελέτη της Αχίλλειου. Εφόσον απ’ ότι φαίνεται θα διατηρηθεί αυτό το παρακμιακό σύστημα ανάθεσης των μελετών του Δημοσίου, τουλάχιστον μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο λειτουργίας του συστήματος και για την διασφάλιση του ποιοτικού αποτελέσματος των μελετών να υιοθετηθούν συμπληρωματικά τα παρακάτω:

1. Η καθιέρωση αυξημένων εγγυήσεων καλής εκτέλεσης κλιμακούμενων ανάλογα με το ύψος των προσφερομένων εκπτώσεων.
2. Η δικαιολόγηση των προσφερομένων εκπτώσεων.
3. Θεσμοθέτηση του ελέγχου των μελετών από γραφεία μελετών, τα οποία θα εκλέγονται με διαδικασίες παράλληλες με τις διαδικασίες επιλογής των μελετητών και θα έχουν συνυπευθυνότητα ως προς την ποιότητα των παραγόμενων μελετών.
4. Θεσμοθέτηση αυστηρότερων και σαφών προδιαγραφών αν και οι υπάρχουσες προδιαγραφές και κανονισμοί είναι σε μεγάλο βαθμό αρκετές.

Παρόλα αυτά όμως, για τις αρχιτεκτονικές μελέτες υιοθετώ και εγώ την άποψη του Γ. Πανέτσου για κατάργηση των αρχιτεκτονικών πτυχίων και οι αναθέσεις να γίνονται μέσω αρχιτεκτονικών διαγωνισμών ιδεών, όπως επίσης επανέρχομαι και στην πρόταση που διατύπωσα για την κριτική μου στις εκπτώσεις για την περίπτωση του κτιρίου ΣΧΟΛΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ στη Μυτιλήνη.

Συνάδελφοι αντισταθείτε στην παρακμή και εύχομαι η επόμενη έκπτωση να φτάσει το 100% και να καταρριφθούν όλα τα ρεκόρ σε όφελος του ανταγωνισμού.

Ένα ερώτημα παραμένει αναπάντητο.

Στο παρελθόν τα γραφεία που δίνουν αυτές τις εκπτώσεις θα έπρεπε να είχαν αθέμιτο πλουτισμό ή να υπήρχε «σοσιαλιστικός» τρόπος κατανομής της αμοιβής. Μπορούν να μας απαντήσουν;

Μάκης Κωστίκας, 

01 Φεβ. 2013

Η ΑΣΥΓΚΡΑΤΗΤΗ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ ΜΑΣ

περί εκπτώσεων, αμοιβών και ηθών

στο χώρο των αρχιτεκτόνων 
ΜΕΡΟΣ 1ο
(νεώτερα σχόλια & προτάσεις)

Παραμονές Χριστουγέννων με ενημέρωσαν για τα αποτελέσματα για την επιλογή του αναδόχου της μελέτης «Σύνταξη μελετών, τευχών δημοπράτησης και έκδοση Οικοδομικής Αδείας για το έργο : ΑΝΕΓΕΡΣΗ ΚΤΙΡΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΣΤΗ ΜΥΤΙΛΗΝΗ. Με προεκτιμώμενη  αμοιβή: 1.145.001,28 €

Ήμουν ήδη πολύ προβληματισμένος με το πρωτοφανές ύψος των εκπτώσεων επί των αμοιβών μας, που είχαν ήδη εμφανιστεί και συγκεκριμένα με τις μελέτες των Μορφολογικών Κανόνων που έφτασαν μέχρι 52,18% από το γραφείο ΜΑΡΑΒΕΑ  στις οποίες εμείς  είχαμε λάβει μέρος με ποσοστά της τάξεως του 20-25%,  που θεωρώ ότι  είναι εύλογα  στα πλαίσια μιας αξιοπρεπούς μελέτης με την απαιτούμενη πληρότητα όπως από δεκαετίες ίσχυαν σε αυτό τον τόπο.

Στην περίπτωση του ΚΤΙΡΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΣΤΗ ΜΥΤΙΛΗΝΗ τα  9 από τα 15  γραφεία δίνουν εκπτώσεις από

 

τα υπόλοιπα 6 γραφεία ξεπερνούν κάθε όριο με έκπτωσεις:

 Τα γραφεία ΤΑΚΗΣ ΓΑΒΡΙΗΛΗΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΕΕ

ΓΡΗΓΟΡΑΤΟΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ, ΔΟΜΟΣΤΑΤΙΚΕΣ ΜΕΛΕΤΕΣ ΑΕ

ΔΕΚΤΗΣ ΣΥΝΒΟΥΛΟΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ ΕΠΕ

ΓΡΑΦΕΙΟ 75 ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ ΑΕ, ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΜΑΝΟΥΡΑΣ,

ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗΤΙΚΗ ΕΠΕ, ΤΕΤΡΑΣ Η/Μ ΑΕΜ

ΡΑΒΑΝΟΣ Ε.- ΜΕΡΜΥΓΚΑ Σ. & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΕΕ

ΑΣΗΜΟΜΥΤΗΣ Γ.

MFP-Κ. ΜΥΛΩΝΑΣ-Ι ΠΡΙΟΝΑΣ & ΣΥΝΕΡΓ. ΕΕ

Π.ΕΥΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ-Ν ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ & ΣΥΝΕΡΓ, ΕΕ

ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΕΠΕ

ΓΡΑΜΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ-ΠΑΝΟΥΣΑΚΗΣ,

ΚΡΟΚΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ,

Σ. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ-Κ.ΦΑΡΟΣ ΔΟΜΗ ΑΕ

ΜΕΛΕΤΗΤΙΚΗ-ΓΡΑΦΕΙΟ ΜΕΛΕΤΩΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

ΤΟΜΠΑΖΗ, ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ,

Τ. ΤΣΙΚΝΙΑΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Α.Ε.Μ.Τ.Ε.

ΤΕΑΜ ΜΕ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ ΑΕ

and the winner is:

 

ΒΕΤΑΠΛΑΝ ΑΕΜ, ΒΕΝΤΟΥΡΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ,

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗΤΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΤΕΧΝΙΚΗ

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΕ, ΑΛΚΩΝ ΜΕΛΕΤΗΤΙΚΗ ΕΠΕ

Δεν ξέρω που μπορεί να φτάσει αυτή η ξέφρενη πορεία των συναδέλφων που με τα ποσοστά αυτά είναι σαν να ομολογούν ότι μέχρι τώρα είχαν τερατώδη κέρδη  της τάξεως του 74% και τώρα μπορούν  να κάνουν τέτοιες εκπτώσεις. Στην ουσία δίνουν  το δικαίωμα σε κάθε πελάτη να μας εκβιάζει πλέον να υποβαθμίσουμε τις αμοιβές μας σε εξευτελιστικά ποσά. Ποιόν τελικά μπορούμε να πείσουμε; Και βέβαια είναι προφανές ότι δεν είναι η Τρόϊκα  που υποβαθμίζει τους μισθούς. Είναι βέβαιο ότι με τέτοιες εκπτώσεις τα γραφεία αυτά θα αναγκαστούν να  απασχολούν συναδέλφους με μισθούς των 300€  και αυτό   είναι ακόμη μια τραγική επιλογή της γενιάς μας για τους νεώτερους που  οδηγεί το επάγγελμα στην ευτέλεια και την απαξίωση.

Βέβαια δεν καταλαβαίνω ποια είναι η θέση των υπηρεσιών και των συναδέλφων αρχιτεκτόνων που αξιολογούν τις προσφορές και αύριο θα παραλάβουν και θα αξιολογήσουν αυτές τις μελέτες. Τι περιμένουν να παραλάβουν; Μα που ζουν;  Μήπως ήρθε η ώρα να αντιδράσουν και να βάλουν κάποια εύλογα όρια. Γιατί σίγουρα στο μέλλον τα έργα αυτά θα κολλήσουν.

Επί πλέον τα σημαντικά αυτά έργα, όπως μια πανεπιστημιακή σχολή, πρέπει οπωσδήποτε να πραγματοποιούνται με αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς, όπου βέβαια δεν μπορούν να ισχύουν αυτοί οι αθέμιτοι συναγωνισμοί που  εντάσσονται στην διαδικασία των ανεξέλεγκτων οικονομικών  προσφορών του νόμου Ν. 3316/2005, με τα εκτελεστικά του διατάγματα και  αποφάσεις.

Αντιλαμβάνομαι τις δυσκολίες των καιρών και την αγωνία  που  ξεχειλίζει στα γραφεία μας. Εκτιμώ όμως ότι πρέπει να επιδιώξουμε  να συνεχίσουμε δουλεύουμε με την ιδιότητα και την αξιοπρέπεια του επιστήμονα μηχανικού…  

Ακολουθεί το σχόλιο του αρχιτέκτονα Οδυσσέα Σγουρού:

...ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ ΣΤΟ ΝΕΟ "ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΟ" ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΥ ΑΠΟΛΥΤΟΥ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΥ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ...ΤΟ 2005 ΟΤΑΝ ΑΛΛΑΞΕ Ο Ν.3316 ΚΑΙ ΥΠΗΡΧΕ ΠΡΟΒΛΕΨΗ ΓΙΑ ΕΚΠΤΩΣΗ ΜΕΧΡΙ 20% ΜΑΣ ΚΑΚΟΦΑΝΗΚΕ ΚΑΙ ΛΕΓΑΜΕ ΠΩΣ ΜΑΣ ΥΠΟΧΡΕΩΝΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ "ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ"...ΣΗΜΕΡΑ ΜΕΤΑ ΤΟ Ν.3919 ΓΙΑ ΤΗΝ "ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ" ΤΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΙΑΣΕΙ ΠΑΤΟ...ΕΙΝΑΙ ΣΑΦΕΣΤΑΤΑ ΠΙΑ ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ Η ΕΚΠΟΝΗΣΗ ΔΩΡΕΑΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΜΕΛΕΤΗΤΙΚΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΑΣΥΔΟΤΟΙ ΝΑ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΟΥΝ ΑΤΙΜΩΤΗΡΟΙ ΟΙ ΚΑΘΕ ΛΟΓΗΣ ΕΚΦΡΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΥΠΕΡΟΧΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ...ΕΞ ΑΛΛΟΥ ΑΥΤΟΥΣ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΓΓΙΖΕΙ ΤΙΠΟΤΑ...ΦΙΛΕ ΓΙΩΡΓΟ ΘΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΩ ΤΗ ΓΝΩΣΤΗ ΑΠΟΣΤΡΟΦΗ ΣΕ ΠΑΡΑΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΚΛΙΝΤΟΝ..."ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΗΛΙΘΙΕ" ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ...ΦΟΒΟΥΜΑΙ ΠΩΣ ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗΣ ΑΠΑΞΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΥ [ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΟΣΟ ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ] ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΠΙΑ ΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΥ ΟΔΗΓΟΥΜΑΣΤΕ...ΣΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΜΗΔΕΝ...ΚΑΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΘΟΥΜΕ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ ΜΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΝΑΝΤΙΩΘΟΥΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΣΕ ΕΝΑ ΕΦΙΑΛΤΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΔΙΑΚΑΝΟΝΙΣΜΩΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΟΡΑΜΑΤΑ ΓΙΑΤΙ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΣΤΗΝ ΠΛΗΡΗ "ΑΠΟΡΡΥΘΜΙΣΗ" ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΟ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΣΤΟΧΟ ΕΝΟΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΣΤΗ ΔΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΕΙΧΑΜΕ ΣΥΜΒΑΛΕΙ ΜΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ...ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΕΙΝΑΙ Η ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ "ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ" ΘΕΣΜΩΝ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΩΝ...ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΗΔΗ ΕΧΕΙ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΛΗΡΗΣ ΥΙΟΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ "Ο ΣΩΖΩΝ ΕΑΥΤΟΝ ΣΩΘΗΤΩ"...ΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΜΑΣ...Ο.Σ.

και το σχόλιο του Γιώργου Πανέτσου

 

Καλά τα γράφεις, αλλά....

Και η απελευθέρωση δεν έφτασε μέχρι τα "μελετητικά πτυχία".....

Θεωρώ ότι τα μελετητικά πτυχία για την αρχιτεκτονική (που μας ενδιαφέρει) πρέπει να καταργηθούν και όλα ανεξαιρέτως τα δημόσια έργα να ανατίθενται μέσω διαγωνισμών. 

Ο Δημήτητρης Διαμαντόπουλος έστειλε το ακόλουθο κέιμενο:

Γιωργο, διαβασα το περι εκπτωσεων αμοιβων και ηθων στον χωρο των αρχιτεκτονων…..που γραφεις τοσο σωστα, ολα αυτα που συζηταμε τοσο καιρο.

Θυμιζω οτι οταν εμφανισθηκε το σχεδιο νομου για τον νεο τροπο αναθεσης μελετων με καθοριστικο κριτηριο τις χωρις πατο εκπτωσεις των αμοιβων, ημουν ο πρωτος που αντιληφθηκα το ποσο ασυμβιβαστο ειναι  για την αρχιτεκτονικη , και ιδιως με τα ισχυοντα στον τοπο .

Σημανα συναγερμο, και μαζι σου κουνησαμε ουρανο και γη για να το αποσοβησομε προσπαθωντας κατα περιπτωση να ενημερωσομε και να κινητοποιησομε φορεις, πολιτικους, και οποιονδηποτε θα μπορουσε να συμβαλλει στο να κατανοησουν αυτοι που προτειναν αυτο το νομοσχεδιο, οπως και οι βουλευτες που καλουνταν να το κρινουν και να το ψηφισουν σε  νομο το ποσο βλαπτικο   θα ηταν αν συνεβαινε  αυτο,  και ιδιως να κατανοησουν οτι πρωτιστως για το καλο του τοπου, οι αρχιτεκτονικες μελετες των εργων που αναθετει η πολιτεια επιβαλλεται να ανατιθενται μονο με αξιοκρατικα κριτηρια και με αμοιβες ενος ευλογου κωδικα αμοιβων.

Τα επιχειρηματα που τοτε προβαλλαμε ηταν :

·         Το οτι η αρχιτεκτονικη παραγει τεχνικα εργα που εκτος απο το οτι  επηρεαζουν  θετικα η αρνητικα ολες τις ανθρωπινες δραστηριοτητες, ειναι σε καθε περιπτωση και πολιτισμικα αγαθα που καθοριζουν την φυσιογνωμια του τοπου στον οποιο βρισκονται.

·         Οτι στον τοπο μας που τα τελευταια 50 χρονια με την αναρχη ιδιωτικη οικοδομηση, την ανεπαρκεια της πολιτειας και ( οχι μονο) καταστρεψαμε το μεγαλυτερο μερος των πολεων και τον οικισμων, οπως και  του φυσικου περιβάλλοντος  γεγονος που πληρωνομε τωρα τοσο ακριβα… Σημερα περισσοτερο παρα ποτε χρειαζομαστε με νεους σωστους θεσμους για μια γενναια ποιοτικη αρχιτεκτονικη και περιβαλλοντικη αναβαθμιση. Θεσμους ωστε οχι μονο για να σταματησομε να καταστρεφομε αλλα κυριως για να αρχισομε    συστηματικα να διορθωνομε αυτα που καταστρεψαμε.

·         Οτι μια τετοια αναβαθμιση θα λειτουργησει  αναπτυξιακα για ολα και βεβαιως και για την οικονομια μια και το οικιστικο περιβαλλον θα γινει ποιο πολιτισμενο, λειτουργικο και ανθρωπινο και η φυσιογνωμια του τοπου ποιο ελκυστικη.

·         Λεγαμε ακομα οτι με τα οσα ισχυουν στον τοπο μας το συστημα αυτο ειναι αδοκιμο και επειδη θα οδηγησει σε αθεμιτο ανταγωνισμο μεταξυ των μελετητικων γραφειων τα οποια ειτε απο απελπισια ειτε απο ασυνειδησια (βασιζομενα στα ελληνικα δεδομενα) θα οδηγηθουν, προκειμενου να τους ανατεθει καποια  μελετη,  σε υπερβολικες εκπτωσεις  ασυμβιβαστες με την ευλογη  αποζημιωση των δαπανων που χρειαζονται για να γινει αυτη η μελετη σωστα , και οτι αυτο θα συνεβαινε οπως βλεπομε τωρα να γινεται διοτι  : α)   στον ευρυτερο δημοσιο τομεα σπανιζουν οι τεχνικες υπηρεσιες που ειναι καταλληλα στελεχωμενες και οργανωμενες ετσι  ωστε να ελεγξουν την πληροτητα αρχιτεκτονικων μελετων (ιδιως συνθετων) με  τις απαιτουμενες   προδιαγραφες που  αυτες πρεπει να εχουν,  και οτι πολυ περισσοτερο αδυνατουν να αξιολογησουν τις τοσο σημαντικες  ποιοτικες αρχιτεκτονικες διαφορες, καθως αυτες δεν ειναι ευκολα μετρησιμες .   Β)   διοτι  οι μελετητες μετα την παραλαβη των μελετων τους στην πραξη αποξενωνονται απο τα εργα  τους και απο τις ευθυνες τους, δεδομενου οτι δεν ειναι υποχρεωτικη η ασφαλιση απο αυτους  των μελετων   τους     (γεγονος που θα ηταν απαγορευτικο για αδικαιολογητα μεγαλες εκπτωσεις) και διοτι  επισης ουτε καν  συμμετεχουν στην επιβλεψη του εργων που αυτοι εχουν μελετησει, ( κατι που αποτελει.  Ελληνικη πρωτοτυπια και οφειλεται σε ευνοητους  λογους)

·          Η μετα απο δυο χρονια βλεπομε οτι αυτα που ματαια τοτε προσπαθησαμε να αποτρεψουμε και τα οσα προβλεψαμε ξεπερασαν την φαντασια μας.

Το επαρατο συστημα της μελετοκατασκευης (επισης ελληνικη πρωτοτυπια  ) που ευθυνεται μεταξυ αλλων κακων και  για το οτι ξοδευθηκαν ποταμοι  χρηματων,  για κτηρια σκουπιδια που  πολλα απο αυτα προκαλουν ακομα και την εχθροτητα των χρηστων τους, μοιαζει παραδεισος μπροστα σε αυτη την νεα βαρβαροτητα  που μας εχει επιβληθει απο εγκληματικα επικινδυνους (και οχι μονο..) Ψευτοεκσυγχρονιστες αξιους συνεχιστες των καταστροφεων του οικιστικου πλουτου του παρελθοντος,  ανικανους να διακρινουν οτι η καλη  αρχιτεκτονικη στον τοπο και στις πολεις ειναι εξαιρετικα   καθοριστικη για οσα προανεφερα, καθως και την ελκυστικοτητα  τους., την οικονομια τους  και τον πολιτισμο τους... Ανικανοι ακομα να διακρινουν το τι προϋποθετει η παραγωγη    σωστης αρχιτεκτονικης και ετσι ψυχρα αδιαφοροι και στο τι σημαινει ο αφανισμος ιδιως αυτων των αρχιτεκτονων που ηθελαν σε αντιξοες συνθηκες χωρις να πλουτιζουν να δουλευουν με τετοια ιδανικα.

Αυτο ομως που με τρομαζει περισσοτερο ειναι οτι ακομα και οι ταγοι του χωρου μας που και αυτοι βιωνουν τις σκληρες συνεπειες της κρισης, αντι να αγωνιζονται στο να ανατρεψουν αυτην την αθλιοτητα, συμμετεχουν με αυτες τι αδιεξοδες εκπτωσεις νομιζοντας μεσα στην συγχυση και την απελπισια τους οτι αν παρουν μια δουλεια ,οπως,  οπως, ισως   θα την καβατζαρουν.   Ισως  αυτο συμβαινει γιατι ο καθε ενας αισθανεται μονος και ανημπορος. Το ιδιο και εγω…

Μετα απο ενος ετους και παρα πανω αποτυχημενες προσπαθειες που καναμε και μαζι, αρχικα για να μην ψηφισθει το νεο καθεστως του νεου τροπου αναθεσης των μελετων  και στην συνεχεια συμμετεχοντας με  εκδηλωσεις με ευλογες ως προς το αντικειμενο εκπτωσεις ,σε αυτο το καθεστως που μονοι μας βγαζομε τα ματια μας- ντρεπομαι που το λεω- αλλα εχει ενδωσει και το δικο μου γραφειο.

Που παμε λοιπον ?…

Χθες  ο μειοδοτης  για την πολυπλοκοτατη μελετη ανακαινισης  του συγκροτηματος του Αχιλλειου στην Κερκυρα ( που εχει μια απο τις μεγαλυτερες επισκεψιμοτητες στην χώρα) εδωσε εκπτωση 69 %…στον διαγωνισμο αυτο συμμετειχε και το γραφειο μου με μεγαλη εκπτωση…

Συναγερμος λοιπον και παλι απο την αρχη….να ενωθουμε και να προβαλλομε το μεγεθος της ζημιας που υφισταται η κοντοφθαλμη πολιτεια που για να εξοικονομησει ενα μικρο μονοψηφιο ποσοστο του κοστους, οχι εφημερων αρχιτεκτονικων εργων, αλλα εξαιρετικα  καθοριστικων  για την φυσιογνωμια και την αναπτυξη της χωρας, θυσιαζουν την ποιοτητα τους, και μαζι ενα πολυτιμο κομματι του μελετητικου δυναμικου του τοπου.

Υπαρχουν αλλοι, αξιοκρατικοι, τροποι εκπονησεις των μελετων που ειναι για το κοινο καλο, και αυτους πρεπει με συναινεση να διατυπωσομε και να διεκδικησουμε.

Το αντιφατικο  γεγονος οτι την ιδια εποχη η πολιτεια αναγνωριζε την σημασια   των αρχιτεκτονικων  εργων του δημοσιου, επιβαλλοντας για ολα αυτα αρχιτεκτονικους διαγωνισμους δινει αισιοδοξια και ελπιδα για το οτι μπορει να υπαρξει συνολικα ενα εναρμονισμενο θεσμικο πλαισιο.

 Δημ . Διαμαντοπουλος.

Μια ενδιαφέρουσα συγκροτημένη πρόταση διατυπώνει ο αρχιτέκτων Μάκης  Κωστίκας στό κέιμενο που μου έστειλε με τίτλο

«ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟΝ»;

Αγαπητέ Γιώργο,

Ας καταλάβουμε όλοι μας ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μία καινούργια πραγματικότητα που εντάσσεται μέσα στο γενικότερο πλαίσιο των «Μεταρρυθμίσεων» που χρειάζεται η χώρα, έτσι λοιπόν γινόμαστε «Ανταγωνιστικοί». Αυτή είναι η κατάληξη της αποδοχής στην συμμετοχή  των «Μελετοκατασκευών» των «Πακέτων» και οτιδήποτε άλλο είχαν σκεφτεί και νομοθετήσει τα τελευταία χρόνια για να χειραγωγήσουν το σύστημα ανάθεσης των μελετών δημοσίου ενδιαφέροντος.

Ο Δ. Διαμαντόπουλος όμως ορθά επισημαίνει ότι η αρχιτεκτονική είναι πολιτισμικό αγαθό, που καθορίζει την φυσιογνωμία του τόπου. Και την φυσιογνωμία του τόπου πολιτισμικά, κοινωνικά και οικονομικά με τέτοιες θεσμοθετημένες διαδικασίες την ζούμε σήμερα.

Όπως έχω επισημάνει και άλλες φορές σε δημόσια γραπτά μου, τα πάντα είναι θέμα πολιτικής.

Αλήθεια, πότε είχαμε πολιτική για τον πολιτισμό στην χώρα μας; Και όπως όλοι γνωρίζουμε το τρίπτυχο Πόλη-Πολιτική-Πολιτισμός, είναι αλληλένδετα.

Ο πολιτισμός όμως, είναι και οικονομικό αγαθό. Παράδειγμα το Bilbao, μία πόλη φθίνουσα πολιτισμικά και οικονομικά, ανθεί με το έργο του Frank Gehry.

Η γενιά  η δικιά μας θα έπρεπε θεσμικά να εξασφαλίσει τη διαδοχή του αρχιτεκτονικού γίγνεσθαι στις γενιές  των αρχιτεκτόνων που έρχονται. Αλλά, με λύπη μου από το κείμενό σου, βλέπω ότι το μόνο που εξασφαλίσθηκε είναι:

Η «ΕΚΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΗΘΙΚΗΣ»

Η «ΕΚΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ»

και      Η «ΕΚΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ»

Στο παραπάνω τρίπτυχο το ποσοστό είναι 100% επομένως κερδίσαμε. Κερδίσαμε την παρακμή του επαγγέλματος.

            Χρειαζόμαστε ρήξη συνολική και όχι διορθωτικές κινήσεις. Επειδή λοιπόν δεν μου αρέσουν μόνο οι διαπιστώσεις, προτείνω:

1. Να συγκροτηθεί φορέας διαχείρισης όλων των μελετών του δημοσίου, ο οποίος θα διαχειρίζεται το σύνολο των απαιτούμενων δραστηριοτήτων.
2. Για σημαντικά έργα να διενεργούνται αρχιτεκτονικοί διαγωνισμοί (πανελλήνιοι, ευρωπαϊκοί ή διεθνείς), γιατί μόνο έτσι εξασφαλίζεται το βέλτιστο αποτέλεσμα. Σαν παράδειγμα αναφέρω την βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, όπου τον διαγωνισμό τον κέρδισε ένα άγνωστο νορβηγικό γραφείο.
3. Να υιοθετηθούν κλειστοί αρχιτεκτονικοί διαγωνισμοί, ύστερα από πρόσκληση και αξιολόγηση.
4. Και για να μη μείνουν δυσαρεστημένα τα γραφεία Ε’ τάξης, αφού αξιολογηθούν (και δεν είναι πολλά) με κλήρωση να δημιουργηθεί κατάλογος (1^ος, 2^ος, ……….., 20^ος, κ.λπ.). Υποτίθεται για να διαθέτουν πτυχίου Ε’ τάξης, διαθέτουν όλοι τα πάσης φύσεως προσόντα που απαιτούνται για να εκπονήσουν ανάλογες μελέτες.

Με βάση λοιπόν τον κατάλογο, να ανατίθενται διαδοχικά τα έργα στον 1^ο, 2^ο, ……., κ.λπ.

Κάθε γραφείο που θα του ανατίθεται η μελέτη θα τοποθετείται στην τελευταία θέση μέχρις ότου επανέλθει η σειρά του. Με τον τρόπο αυτό θα απαλειφθεί η πλήρως διάβλητη βαθμολογία για προσόντα-οργάνωση και λοιπές ανάρμοστες δικαιολογίες που σε συνδυασμό με την οικονομική προσφορά, καθορίζουν τον Ανάδοχο. Όσο πιο αντικειμενικά κριτήρια θεσμοθετούνται, τόσο πιο υγιές θα γίνει το σύστημα.

            Με αυτές τις προτάσεις απαντώ και στο αρχικό ερώτημα, ότι:

            «ΕΤΣΙ ΤΟ ΝΟΜΙΜΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟ»

& έπειτα ξύπνησα και θυμήθηκα τον Σαββόπουλο, «’κείνο που με τρώει, ‘κείνο που με τρώει είναι ότι ονειρεύομαι σαν τον καραγκιόζη..»

Μ. Κωστίκας

ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΑΝΑΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗ

σαράγια και καλύβες

«Είσαι Καραγκιόζης ρε, το ξέρεις ότι είσαι Καραγκιόζης;» Τυχαία φράση σε δημόσιο διαπληκτισμό σήμερα. Την πιάνει το αυτί μου και σκέφτομαι πως το 2006 ο Καραγκιόζης είναι συνώνυμο μιας σειράς αρνητικών επιθετικών προσδιορισμών. Μια απαξιωμένη έννοια, σήμα περιφρόνησης: με έναν Καραγκιόζη δεν αξίζει καν να συζητάς, ακόμα περισσότερο να τσακώνεσαι. Είναι σαν να είχαμε μεταφερθεί, χωρίς να το πολυκαταλάβουμε, σε μια πρωταρχική εποχή, ας πούμε γύρω στα μέσα του 19ου αιώνα, όταν η παράσταση του Καραγκιόζη θεωρούνταν ανήθικη, δηλαδή ακατάλληλη για ένα εξευρωπαϊσμένο ακροατήριο. Όταν ο Καραγκιόζης συμβόλιζε κάτι πολύ περισσότερο από ό,τι ήταν στην πραγματικότητα. Όπως ακριβώς θα συνέβαινε και τώρα…  

Με  την ευκαιρία των γιορτών  παραθέτω σήμερα ένα σημαντικό κείμενο του Δημήτρη Φιλιππίδη που παρουσιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 2006 όταν ο αρχιτέκτονας Οδυσσέας Σγουρός, τότε Πρόεδρος του Δ.Σ. του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Αγίου Νικολάου Κρήτης, οργάνωσε διήμερη  εκδήλωση για τον Καραγκιόζη στο πνευματικό κέντρο της πόλης. Σε αυτή την εκδήλωση προσκλήθηκαν να μιλήσουν ή να δείξουν δουλειά τους οι Ευγένιος Σπαθάρης, Απόστολος Δοξιάδης, Λάκης Παπαστάθης, Δήμος Αβδελιώτης, και Δημήτρης Φιλιππίδης.

Το κείμενο της ομιλίας με τις συνοδευτικές εικόνες του παρατίθεται χωρίς αλλαγές εδώ.